zehra

[lordofdevil]

Yıllar sonra yine bir şeyler yazmak istedi canım.

Uzun zaman oldu ama hiçbir şey değişmedi.

Hâla yaşam savaşı veriyorum ama aynı zamanda kendim için hiçbir şey yapmak tedavi olmak istemiyorum. Yavaş yavaş kendi sonumu getiriyorum ve buna üzülmüyorum. Kendim için geç kaldım artık dönülmeyecek bir yoldayım ve artık yolun sonunun geldiğini hissediyorum.

Eskiden sadece ruhum hissederdi artık bedenim tepki veriyor ağrı ve acı içinde her geçen gün daha çok eriyorum.

Hayat benden çok şey çaldı bir gün olsun yüzüm gülmedi. Sırtımdaki yüklerin üstüne her gün yenileri eklendi hâla ekleniyor. Ama biliyorum bitmek üzere eğer diğer taraf var ise orada bu kadar acı çekmeyeceğim.

Keşke benim de yaşanabilir bir hayatım olsaydı acı çekmeden, kaygılanmadan en önemlisi biraz olsun huzurla diğer insanlar gibi birkaç dakika geçirebilseydim. Yaşadığım 22 yıl ibret olsun daha kötü bir hayat daha kötü bir sınav olamazdı...

[lordofdevil]

~Hiçlik~

Bulsaydım sesim duyulmadan ağlamanın bir yolunu keşke. O kadar içimde birikti ki her şey ağlamayı, ağlarken sessiz olmayı unuttum.

Bu aciz kederimi daha ne kadar saklayabilirim,bir gün öğrenirler mi gerçeğimi?

Korkuyorum, kaçıyorum ve saklanıyorum hâlâ...

Biri duyarsa görürse beni anlar mı sesimdeki ölümü baktığı gözlerimden anlar mı acılarımı?

Anlaşılmaya ihtiyacım yok aslında.

Kalamam zaten gitmem gerek vaktinden önce.

Hiç olmamış, hiç doğmamış gibi...

[lordofdevil]

Çok denedim fakat beceremedim.

Yakında hayatıma son vereceğim.

Acı çekmek için geldiğim bu Dünya'da daha fazla yaşam mücadelesi veremiyorum.

Kimseyle bir hesabım kalmadı ben hepinizi affettim. Umarım Tanrı'da sizi affeder.

Yarım bıraktığım hayatım hepinize ibret olsun.

Bir hayat ancak bu şekilde yaşanamazdı.

Hoşçakalın,mutlu kalın.

[lordofdevil]

Beni yeniden onarır mısın Tanrım?

[lordofdevil]

~Boş versene belki ölürüz.

Ne hissettiğimi bile bilmiyorum karmakarışık bile denemez bu halime.

Tavanı izlemekten bütün detaylarını ezberledim artık. Bir boşluk çok şey düşündürüyor insana hiçbir şey yapmaya hevesim yok. Her gün daha kötüye giderken yapabildiğim tek şey elimden kayıp giden hayatımın arkasından tebessüm etmek. Eksik bir şeyler var ama kaybedecek hiçbir şeyim yok. Tam şu an ruhum bedenimi terk etse arkamda kalan hiçbir şeye üzülmem. Biliyor musunuz? Zaten günden güne eriyorum. Vücudum hastalıklarıma ne kadar dayanır bilmiyorum o kadar boş verdim ki kendim için hiçbir şey yapmıyorum üzülmüyorum da.

Çaresizlik mi bilmem ama umudum ve hevesim kalmadığına çok eminim.

Kendimi anlayamıyorum neden böyle olduğumu, böyle düşündüğümü...

Hoş anlasam da anlamak çözmeye yetmez.

Boş versene belki ölürüm,Belki ölürüz.🕊️

[lordofdevil]

Bekleme hiç gelmeyecek birini...

[lordofdevil]

Artık hiçbir şey korkutmuyor beni.

Birini kaybetmek,incitmek,incinmek ve ölüm.

Belki de kaybedecek bir şeyim kalmadı ya da belki de çoktan her şeyimi kaybettim.

Eskiden bir insanın her şeyini kaybetmiş olması nasıl bir şey diye çok düşünürdüm meğer düşünmeme hiç gerek yokmuş çünkü böyle olacakmışım.

Üzülemiyorum çünkü üzülebileceğim bir şey de kalmadı.

Az kaldı, sonsuzluğa kavuşmama çok az kaldı.

Bir gün yani o gün her şey bitecek.

Her şeyden geriye yazdığım yazılar kalacak.

Anlaşılmayı beklediğim, acılarımı yansıttığım bu yazılar artık sadece kurtuluşa bir adım olarak kalacak.

[lordofdevil]

~SANCILAR~

Her şeyden çok sıkıldım ve bunaldım.

Uyum sağlayamıyorum artık.

Kendimi başka bir Dünya içerisinde hissediyorum, yalnızca benim olduğum bir dünya...

Artık birileriyle konuşmak istemiyorum.

Psikiyatrim ve psikoloğumla da öyle.

Var olmanın verdiği sancılar yaşıyor, acı içinde kıvranıyor bazense hiçbir şey hissetmiyorum.

Kendi kafamdan, kişilik bozukluğumdan yoruldum.

Yaşamak istemiyorum,bir şeyler yapmak istemiyorum,var olmak istemiyorum.

Canı cehenneme hayatın.

Yıllarca hep kendimi en iyi ölüme hazırladım.

Kısa bir süre sonra her şeyden kurtulacağım.

[lordofdevil]

~Majör Depresyon~

Canım yanmıyor artık.

Kafamdaki ölüm düşünceleri de bir hayli normal geliyor. Var olan umudumu ve tırnak kadar olmayan o neşeli yanımı da kaybettim.

Hoş artık üzülmüyorum gözümden yaş geliyor fakat üzüldüğüm için değil uykusuzluktan.

Kafamdan binlerce düşünce geçiyor bazen ne düşündüğümü de unutuyorum.

Yorgunum,bir hayli yorgunum saçımı tarayacak mecâlim bile yok.

Boşlukta süzülüyor ve gökyüzünde gibi hissediyorum.

Sanki,sanki bir melekmişim de bütün hislerim alınmış gibiyim.

Canımın acısını hissetmiyor,yemek yiyemiyor hatta su bile içemiyorum.

Ölümün eşiğinde, hayatın sonundayım.

Bildiğim tek doğru var,dünya bensiz de dünya idi darılmadım.

Alacaklarım da kalmadı bu dünyadan yaşam mücadelesi veremeyecek kadar yorgunum.

Sonumun gelmesini bekleyemeyeceğim. Affet beni Tanrım ve aç bana kollarını...

[lordofdevil]

~Gitmek~

Uzun bir yolculuğa çıktım şimdi.

Ailemi, sevdiklerimi ve geri kalan herkesi arkamda bıraktım.

Bazen gitmek ve uzaklaşmak gerekir hayat mecbur kalır ya da siz dayanamazsınız.

Gidene mi zordur kalana mı bilmem ama en çok yaşadığı hayat canına tak edene zordur.

Hayat sürprizlerle dolu bazen çok sevdiğiniz insanlar bile sabrınızı taşırır ve yalnızca uzaklaşmak isterseniz.

Nereye giderseniz gidin,ne kadar uzaklaşırsanız uzaklaşın varacağınız yer yine sizsinizdir.

Hayat ağlarıyla örer etrafınızı, diliniz susar önce vicdanınız konuşur duymazdan gelirsiniz biraz daha sonra kalbiniz yanlış yaptığınızı söyler. Beyniniz bu duruma kayıtsız kalamaz ve doğru olanı yaptığınızı söyler. Çalkantılı bir durum içerisinde ne yapacağınızı düşünürsünüz fakat çoktan yolunuzu seçmişsinizdir.

[lordofdevil]

Boşluğu seyredip, ağlıyorum.

Elimden hiçbir şey gelmiyor ne kendim ne de başkası için. Hıçkırıklarım ve varoluş sancılarımla sarsılıyorum.

Düşünüyorum, düşünüyorum ve düşünüyorum.

Ne düşüneceğimi bilemeyecek kadar yorgun bir o kadar da bitkinim.

Uyuyamıyorum ve yemek yiyemiyorum. Dünyevi olan her şeye uzağım neredeyse...

Var olmak, yaşamak hatta nefes almak bile ağır geliyor.

Bazen ölmeyi ya da ölü olmayı düşünüyorum.

Eğer biraz bile gücüm olsa kendimi bu dünyadan silmek için her şeyi yapardım.

"Ben ölsem,kimse uykusundan uyanıp değişmezdi."

[lordofdevil]

Bir gece daha geçiyor. Bu gece de uykusuz ve gözlerimi kapatamayacak kadar yorgunum.

Üstüme binen yüklerin ağırlığından çöküyorum ve kimse sesimi duymuyor. İçimde bir yangın var ve bütün benliğimi yakacak kadar derine işliyor.

Elinizi uzatacak kadar yakın bir o kadar da uzağım sanırım iç dünyamdayım. Gerçek Dünya'da olduğu gibi burda da hiçbir şey yolunda gitmiyor. Yardım çığlıkları atıyorum,kurtulmak istiyorum kendi sesimi bile duyamıyorum ve hiçbir şeyi göremiyorum. Ne kadar sürecek bilmiyorum kendimi ölümün sessiz ve huzurlu kollarına bırakıyorum ve bir hoşça kal cümlesi kadar anlamsızlaşıyorum.

[lordofdevil]

~Sessiz elveda~

Ve bir gün gideceksin sevgilim.

Beni bırakıp gideceksin.

Başka kollarda arayacaksın mutluluğu ben ise içtiğim sigarada.

Sonra sen bulacaksın mutluluğu ve ben ne mutluluğu bulacağım ne de kaybettiğim sağlığımı.

Kokunu çekmek istediğim ciğerlerime duman dolacak,sen ise başka birinin kokusunda teselli bulacaksın.

Unutacaksın sonra beni, silineceğim hafızandan.

Hiç yaşanmamış olacağız,tarih yok sayacak bizi...

İşte, işte o zaman silineceğiz.

[lordofdevil]

Seni kaybetmek gibi bir korkum vardı.

Önce seni kaybettim sonra korkularımı.

İnsan her şeyini kaybettikten sonra hiçbir şeyden korkmuyormuş iki gözümün çiçeği.

Bu kısacık dünyevi yaşantımda bana öğrettiğin acı şeylerden yalnızca biriydi bu.

Bir diğeri ise beni yarım bırakıp bir başkasını tamamlamandı.

Ne denir ki sevdiceğim başkasıyla mutluysan geri dönme ve bensiz mutluysan hep öyle kal.

[lordofdevil]

Skeleton flower üstüne yağmur damlası değdiğinde şeffaflaşan narin ve nadir bulunan bir çiçektir.

Bazı soyut şeyleri bu çiçeğe benzetiyorum.

Şeffaflaşsa ya da görünmese bile ordadır aslında.

Hoş, bazı şeyleri hissetmemiz için ya da bilmemiz için gözümüzle görmemize gerek yoktur.

Benim seni kalbimle görüp,ruhumla hissettiğim gibi.

Skeleton flower gibisin benim için gözükmesen ya da olmasan bile hep burada, benimlesin.

Hassas ruhun narin çiçeğimin taç yaprakları gibi kırılgan ve sen de nadir bulunan türdensin.

[lordofdevil]

Ölüm bana yaklaşırken, toprağı sevmeye başladım ve geceye sığındım.

Yaşadığım bu hayat sadece güzel bir ölüme hazırlıktı biliyordum.

Henüz hayatının baharı denilen yaşlardayım oysa...

En çok da bu yaşlardan nefret ettim ben.

Yaşadığımı hissetmediğim bu hayata acı çekmeye gelmiştim.

Tanrıyla yıldızım barışmadı hiç sonra da en sevdiklerimi aldı benden.

Ölen birilerini özledim her gece kendimin de bir ölüden farksız olduğunu unutarak.

Sonra neden var olduğumu düşündüm.

Fakat bir cevap yoktu. En tehlikelisi de buydu anlamsız bir hayat için yaşamak.

Tanrı'm bir gün yanına gelsem,açar mısın kollarını bana? Senden başka sığınacak kimsem yok.

[lordofdevil]

Bir yıldız gibi seviyorum seni...

Görkemli ve tapılası...

Dilek tutulabilecek kadar özel,

Bütün dünyayı aydınlatabilecek kadar parlak...

Bir şiir gibi seviyorum seni...

Hisli ve anlamlı...

Beni anlamayacağın kadar derin,

Binlerce ağızdan okunacak kadar kutsal...