Herhangi bir “-izm”e gönül vermiş ancak onların “-izm”ine hoşnutsuzlukla baktığımı fark eden hiçbir kimse de bana “gel seninle bi’ konuşalım; sen böyle düşünüyorsun ama ben böyle düşünüyorum çünkü bence durum bu, bak mesela ben şunu yaşamıştım” vs. demedi. Çoğunlukla bilinçli olarak tartışmaya açık kelimeleri tercih edip kurduğum cümle yapısından, kullandığım kipe kadar “bak bu fikir değişmeye açık” sinyali verdiğim oldu ancak hep hakaretle, cinnetle, küfürle ya da fattık futtuk tepkilerle karşılaştım, size yemin ederim lan.
Bir takım “-izm”lere gönül veren insanlar, teoride insanların o konuya olan bakış açılarını iyileştirme ve ilerletme, insanların fikrini değiştirme, onları kendi “-izm”inin yoluna döndürme gibi amaçlara sahip olur. Pratikte ise onlarla hemfikir olmayışımın bilumum hakaretlerle, ithamlarla karşılandığı gerçeğinden başka hiçbir şey gördüğüm söylenemez abi. Böyle mi değiştireceksiniz insanların fikirlerini? Ayrık fikirle karşılaştığında aklınıza gelen ilk şey hakaret etmek oluyorsa bu durumda siz fikir değiştirmek istiyor olamazsınız, çabalamadan hemfikir olmak istiyorsunuzdur ve bu sizin “-izm”inin amaçladığı şey değil, olmamalı. O yüzden - bu mantıktan nefret ettiğimden - şiddetle “ben o değilim” diye çığırıyorum denk geldikçe.
Belki de kendim hiç eleştiri doğrultmadığım için kendimin tecrübe etmediği ama sıklıkla aksine şahit olup saygı duyduğum tek başlık “ateizm” abi. Karşısındaki şahıs dünyanın en sığ dindarı olsa bile sabırla kendini açıkladığına, yılmadan sav üreterek karşısındaki insana düşüncelerini aktarma çabasına sahip olduğuna şahit olduğum tek bişeyistler, ateistler. Onların “-izm”ine dahil olmadığım halde çabalarına saygı duyabiliyorum. Çünkü çabaları var. Beni anlıyor musunuz? Belki aynı çabayı görebilsem başka bişeyizmlere saygı duyup, dolayısıyla bu paragrafın başında dile getirdiğim gibi “hiç eleştiri doğrultmayacağım” ama böyle oldukça iyice bileniyorum abi. İnanılmaz bileniyorum ve iyice damara basıp bir kere daha, yine, defalarca haklı çıkasım geliyor.
Hiçbir güç beni hiçbir fanatizme “en fazla saygı duymak”tan öteye geçiremez. Hiçbir güç beni hiçbir fanatizme dahil edemez çünkü ben Allah’ın her günü yeni bir şey öğrenebilen, verimli tartışmalara girip çıktığında fikri tamamen değişebilen bir insanım abi. Bu fanatizmlere dahil olan insanların sözde aydın, sözde ilerici kişiler olması ise inanamayarak baktığım garip bi’ paradoks.
Tek cümle ile; Atatürk’ü severim ama Kemalistlerden nefret ederim. Çünkü “bişeyist” olmak beraberinde o bişeye ters düşen tüm fikirlere kapalı olmak, at gözlüklü olmak, işi fanatizme vurmak gibi saçmalıkları da getiriyor. Kapalısın başka görüşlere abi, başka görüşün geldiği yere hakaret savuruyorsun ne kadar ilerici, ilerletici ve aydın olabilirsin ki?
Doğası gereği dinamik olan “insan aklı” olgusuna ters.
Utanır insan o kadar düz olunur mu?
yousharknotpass
2087
blakekathryn
