Midemde kelebekler, kucak dolusu teşekkür günü bugün.
Böyle dediğim anda bile başta düşündüklerimin üstüne tonlarca teşekkür sebebi geliyor aklıma. Tuhaf ama diyorum işte şans benimki. İnsanlar böyle dedim mi gülüyor ama evren seviyor beni. O kadar çok teşekkür edecek şeyim var ki şu hayatımda.
Bugün hava 5 derecelerde, Cansen atmosferi ve biyolojisinde hissedilen hali -10 derecelerde seyrederken bizim evden çıkıp sitenin gerçekten dik yokuşunu tırmanmak bile ağırıma gitmedi. İlginçti. O an bir sürü teşekkür ettim işte. Çünkü evrenle aramızda tatlı bir bağ var, aslında herkesin var bence ama farkedebilene görünüyor sanırım bu. Algı meselesi.
Hep yazıyor ve düşünüyorum bunu; baktığın yere göre değişir. Her tür mesele algılarımıza ve dünyaya, bizi çevreleyen alanın tamamına nereden ve nasıl baktığımıza göre değişiyor. Bu da böyle bir şey bence. Evrenle bir bağ kurduğumuz zaman, onunla bütün bir şekilde hareket ettiğimi ve yaşadığım her şeyin bir sebebi olduğunu hissedebiliyorum.
Bu da genel olarak öfkelenmemi, hırçınlaşmamı, sinirlenmemi gerektiren hiç bir şey olmadığını, içinde varolduğum bu akışta herşeyin birbiriyle bağlantılı olduğunu ve bir sebebe hizmet ettiğini görmemi sağlıyor. İşte tam da bu huzurdur.
Zamanlardan bir gün, sevdiğim ve değerli bir arkadaşım bana demişti ki, Cansen hayıflanmaya gerçekten bir gerek yok. Bu hayatta çok istediğin bir şey olmuyorsa bunun ancak iki sebebi olabilir; isteğinin gerçekleşmesi ya sana zarar verecektir ve sen bunu göremiyorsundur, ya da evrenin senin için daha büyük planları vardır. İnandım ben buna.
Ben çoğu şeye inanıyorum aslında. Bir başka değerli insan, her ikisine de (Hüseyin ve Görkem) selam olsun, demişti ki, "ben insanlara inanmayı seçtim Cansen. Hayatı o kadar kolaylaştıran bir şey ki.. Denemelisin." gerçekten öyle. Bir kez deneseniz, siz de görebilirsiniz. Gerçekten düşünce yükümüzün büyük kısmını alıp götüren bir şey. İnsanlar ne diyorsa birebir ona inanmak.
Bunun sebebi belki inanmanın iyiliği, naifliği ve iyileştiriciliğindedir. İnanmak bize tuhaf bir güç sağlamıyor mu sizce de? Bence öyle. Ben inanırım; insana, evrene, kendi varlıklarımızın bir anlamı olduğuna ve bu akış içinde tam da bu sebepten bulunuyor olduğumuza; hatta her bir varlığın temel çabasının var oluşunun amacını bulup, bu amacı gerçekleştirerek özgürleşebileceğine.
Ben amacımı buldum evet kesin bu diyebilecek bir insanoğlu bilmiyorum ben, ama insanlar benim bildiklerimden çok fazla tabii... Belki de vardır. Ben kendi varlığımın amacı hakkında kesin bir bilgiye sahip olmasam da, bir çeşit misyoner olduğumu sanıyorum.
İnsanlar arası duygu, sevgi, mutluluk akışı için çabalayan bir misyonerlik sanki benim görevim. Herkes daha çok hissetsin, daha daha çok sevsin ve sınırsız mutluluklar edinsin istiyorum. En büyük hayalim bu sanıyorum.
Bir film var. http://www.imdb.com/title/tt1481572/
linkten göz atabilirsiniz. Filmografi olarak mükemmel olmasa da, HIMYM serisinin Ted'ine kemikleşmiş sempatimizi de saymazsak, beni cezbeden tarafı ismi ve sloganı olmuştu.
Happy Thank You More Please
"Mutluyum, teşekkür ettim, ve daha da çoğunu istiyorum mümkünse." : Mükemmel değil mi? Baya. Baktığın yere göre değişir diyorum sürekli ya. O kadar doğru geliyor ki kalbime başka türlü diyemiyorum. Bakıp da mutlulukları görmek o kadar da zor olmamalı.
Ne şanslıyım, ne mutlu bana ki; gerçekten mutluyum bu hayatta ve bunun için hayatıma girmiş tonlarca insana teşekkür borçluyum. İyisine, kötüsüne, tatlısına, acısına, tuhafına, komiğine.
Bir anlık bir el seğirmesi ile her birini buraya yazmak istedim ama mümkünü yok gerçekten. Çünkü içinde gittiğimiz bu yolda her temas ettiğimiz insanın hayatımız için bir anlam ifade ettiğine, hayatımızın bir parçası olduğuna inanıyorum. Bununla beraber her birimizin de temas ettiklerimizin hayatlarının bir parçası olduğuna çünkü biz bir bütünüz. Bu evrenin bütününün irili ufaklı parçaları... Ne kadar farklı olursak olalım bu bütünün parçaları olma noktasında birleşiyoruz. Ve bu gerçekten inanılmaz. Enfes bir düzen. Nefis bir birliktelik.
Midemde kelebekler hep bugün çünki, Pazartesi hayatıma yepyeni, hiç bilmediğim güzelliklerle gelecek. Çeşit çeşit insan, çeşit çeşit deneyim yine. Çiçek gibi olacak. Yine mi güzeliz be canım, yine mi çiçek... Serçemize ve Madam Despina'ya, Müzeyyen Abla'ya saygılar eşliğinde buradan dinleyebilirsiniz... http://www.youtube.com/watch?v=ioOGxuUSIo8
Bugün soğuk havada yürürken site içinde, kocaman bir ağaç gördüm. Rengarenkti. Işık ışık. Nefis. Resmi bile var bak.
Mutluluğun resmini çizemedim Abidin abi; ama o an çektim mesela.
gummygunk
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
discoholicmusic
snowghoul