Yazmadım seni daha, sevmeye ayırdım tüm zamanları, yazmaya bu yüzden vaktim olmadı.
"Ne zaman gözlerinin içine baksam, bilirim bu Dünya'da artık yalnız değilim. İçimdeki çocuğun en yakın arkadaşısın sen ve şundan eminim ki bir ömür karşında oturup izlesem seni yine de sıkılmam. Öyle anlar yaşıyorum ki seninle, öyle çok mutlu edip güldürüyorsun ki beni, tamam diyorum o An' ben Şu An'dan daha mutlu olamam herhalde ömrümde.. Hayatım boyunca hep evcilik köşesinde oynadığım saflıkla yaşadım içimdeki sonsuz sevgiyi ama bu defa çok başka içimdeki heyecan.. Büyümeye kafa tutan o küçük kız, artık evcilik köşesinde olmasa da biliyorum çok şanslı. Çünkü hayatı boyunca senin hep küçük sevgilin olarak kalacak. Hayatıma dahil oluşun zamanın en güzel yıllarıydı bizim için ama bugün farkediyorum ki ben (20) sen (22) yaşındayken o zaman bile birbirimize verdiğimiz sözümüzü tutuyoruz şimdi; 30'umuza kadar kimseyle evlenmemiş olursak birlikte evlenmiş olacağız. Hem de en güzel şey uğruna sakladık yıllarca birbirimizi "Biz" olabilmeyi çok güzel başarıyoruz sevgilim ve çok yakışıyor yüreğin yüreğime kabul et. Ömrüm yettiğince en bi çok seveceğim seni. Çünkü senin bir bakışınla içimdeki serçeler beslenir. Senden vazgeçmeye hiç niyetim yok, bilmezdim senden önce sevmenin ve aşık olmanın sınırı olmadığını. Bir şekilde ifade ettiğimi düşünürdüm hep çünkü her zaman bir karşılığını bulurdum betimlemeyle yaşadığım hissin.. Şimdi çok iyi biliyorum gerçek olanın bir tarifi olmayışını.. İstiyorum ki saat hep; beni sen geçsin yeter ki sen benden geçme; vazgeçme hiç. "
🤍
