[hutame-deactivated20200816]

insanın bir yerlere oturup olanlara yalnızca diş sıkması, metanet sayılmasın. her şeye rağmen delirmemek, öyle kolay değil.

[matemdeki]

kendimi istasyonlara benzetiyorum füsun. ben durmadan birini bekliyorum ve birileri de durmadan beni terk ediyor.

[matemdeki]

kendimi istasyonlara benzetiyorum füsun. ben durmadan birini bekliyorum ve birileri de durmadan beni terk ediyor.

[matemdeki]

nasıl benle aynı hissedeceksin, karşıdan bakarken.

[matemdeki]

kopacaksa kopsun inceldiği yerden, ne eksilirse eksilsin diyorum. ben zaten kendimden, eksile eksile geldim buraya.

[matemdeki]

seni öldürmeyen şey neydi leylâ, o şeyi arıyorsun her yaralandığında.

[matemdeki]

binemediğim bütün otobüslere, gidemediğim tüm mesafelere meyilliyim. bir gün, bir gece, bir akşamüstü, hiçbir yeri değil; sadece kendimi terkedeceğim.

[matemdeki]

[matemdeki]

bulunduğun bütün hayatlardan silinme arzusuyla, bi’ otogarda ayağınla izmariti söndür.

[matemdeki]

şuna inanmak gerekir ki; dünya üzerinde gördüğümüz her şey, kadının eseridir.

[matemdeki]

çatlamasın diye vurulan atlara ve dinim gibi bağlandığım vicdanıma and olsun. evin bildiğin göğüs kafesime, rüzgar dâhi girmedi.

[matemdeki]

geçti yine boş bi’ ömür, gözlerinden öpüyorum.

[matemdeki]

solunda koca bir yara var, sağındaki küçük çiziğe ağlıyorsun.

[matemdeki]

diz çöksün önünde cihân-ı âlem, şanınla çok yaşa göklerin sultanı.

[matemdeki]

bana ait değilsin, bana aykırısın.

[matemdeki]

bir üniformanın cebinde yarım kalmış bir hayat, bir annenin sesinde eksik kalan “oğlum”, bir çocuğun rüyasında artık gelmeyecek bir baba var. bir hilal uğruna yâ rab ne güneşler batıyor.

[matemdeki]

ben nuh değilim, bu tufan beni boğar.