[matmazel]

Bir sabah, bardak kırılma sesiyle uyanacaksın. Korkarak yataktan kalkıp yanıma geleceksin, güzel bir kahvaltı sürprizini ziyan etmiş yüz ifadesiyle, mahçup bakacağım yüzüne. Bir yerim kesildi mi diye kontrol ederken söyleneceksin. Yavaşça temizleyeceğiz mutfağı. Rafların boyumdan yüksek olması durumuna çareler düşüneceksin, çayından bir yudum alırken. Yumurtanı tam istediğin kıvamda yapabildiğim için mutlu olup, yüzümü seveceksin. Uzun uzun kahvaltı edeceğiz, sofrayı toplamaya üşenip daha da uzatacağız kahvaltıyı. Uzun ve mutlu kahvaltı sofralarımız olacak. Ben seni, incelikler biriktire biriktire tanıyacağım. Sen beni yaralardan koruma telaşında tanıyacaksın. Aşka aşina günler geçireceğiz. Söz veriyorum.

[leirelatent]

[matmazel]

Pink Floyd'un dediği gibi keşke sen de burada olsaydın.

[matmazel]

Bir kadının annelik imtihanı, başka annelerin büyüttüğü oğullara karşı. Bir kadın en çok, sevdiği adama anne.

[matmazel]

Üzgün müsün?  Canın mı sıkkın?  Yine mi olmadı?  Yarı yolda mı kaldın? Anlattın anlattın da anlaşılamadın mı? Gitti mi? Bitti mi?  Yok mu oldu? Kandırıldın mı? Hiç beklemediğin yerden ansızın gol mü yedin?  Hani dostundu? Hani sevgiliydiniz birbirinize, ne mi oldu? İşler kötü mü gidiyor? Hatta gitmiyor mu? Bitmez mi bu imtihanlar, yalanlar?  Unut tüm bunları. Ben unuttum. Dön içine, kendine, esas bildiklerine, özüne. Sök at olumsuz her şeyi. Hemen "olmuyor ama" deme. Boşver, olmayan olmasın, gelmeyen gelmesin, yalan yalanda kalsın. Bil ki en hayırlısı oluyor senin için. Sen hayallerini bırakma, kalbinin sesini kısma, boş yere kızma ve inan, dile, dua et, çalış yeter. Sen güzel olursan oluyor her şey güzel. Oluyor inan ki oluyor, görüyorum, yaşıyorum ben. Üzüldüğüne gülümseyeceksin sen. Üzenler mi? Boşver, bırak onları kendileriyle. Şimdi hayaller zamanı.

[matmazel]

Ülkemde ama hiç bilmediğim bi yerde dilini bilmediğim insanların arasında ormana sırtımı yaslayıp denizin maviliğine dalıp gülümsüyorum şimdi. Huzuru ararken. Huzur içinde. Huzur. Evimden kilometrelerce uzakta bilmediğim bu yerde mutluyum. Canımı yakan her şeyden kilometrelerce uzakta mutluyum. İçimden geldiği gibi ya da gelmediği gibi. Düşünmek için, kendimi bulmak için, kendim için şimdi mutluyum.

[matmazel]

Deniz kenarı iyi gelirdi belki bu sabah. Elime upuzun bi' sopa alıp hayallerimi yazardım kumsala.

[matmazel]

[matmazel]

Tüm bunlardan bana ne deyip nefes almakta bir ihtimal pek tabii. Altından kalkamam o ayrı. 

[matmazel]

Yaşadıklarınıza, ailenize, annenize, babanıza, sonsuz hayallerinizi kurduğunuz yatağınıza, sarıldığınız insanlara, elini tuttuğunuz adama, okuduğunuz kitaba, her sabah baktığınız aynaya, her gün çıktığınız ve geri gelmek zorunda olduğunuz apartmana, seçemediğiniz akrabalarınıza, seçebildiğiniz arkadaşlarınıza hatta dostlarınıza, yürüdüğünüz yollara, dokunduğunuz ağaçlara, soluduğunuz havaya, gördüklerinize ait olmadığınızı hissettiniz mi hiç? Ben buraya ait değilim dediniz mi? Demeseniz dahi içinizden geçirdiniz mi bunu hiç? Ben sıklıkla söylüyorum son zamanlarda çoğunlukla bağırarak. Söyleyin size de oluyor mu? N'olur olduğunu söyleyin. Size de oluyor değil mi sizede? Gitmek ardına bakmadan gitmek geri dönmemek isteği ansızın sizde de beliriyor. Oluyor değil mi? Lütfen söyleyin.

[matmazel]

Sağlığın her şeyi katlayıp rafa kaldırdığı can sıkıcı günler ve bunun çaresiz huzursuzluğu. Allah en sevdiği kullarını mı sınar bilmiyorum ama insanı en sevdikleriyle, beni babamla sınıyor. Ömrüm oldukça kulağımda çınlayacak sesler ve gözümün önünden gitmeyecek son bir haftada gördüklerim. Hiçbir şey yapamamanın çaresizliğinden bahsetmiyorum. Ama çaresizlikle gelen 'çok şükür'ler, onlar insanın içini serinletiyor. Daha kötüsüne uzak olmak nasıl bi' mutluluk bilir misiniz bilmiyorum fakat insan gerçekten düşündüğünden daha güçlü yoksa günlerdir belki beş kez ölebilirdim. 'Babam' dedikçe ağzımdan üç tane daha 'babam' çıkıyor. Harfler ağzımda büyüyor, kalbimin üzerinde oturan fil nefesimi kesiyor ve ben sadece sarılıyorum doya doya öpüyorum. Her seferinde son olmasın diye dua ederek. Lütfen doya doya sarılın. Hala hayattayken sevdikleriniz sadece sarılın ne kadar sevdiğinizi söyleyin. Keşkeleriniz birikmeden sarılın.

[matmazel]

Visit Original Link

Bir gün biz de sizin zihniyetinizi yakacağız, küllerini rüzgarlara savuracağız.  2 Temmuz 1993  Unutursak kalbimiz kurusun.

[matmazel]

Biraz sakinleşmeyi bekledim elime kalem alabilmek için. Zira son günlerde yaşadıklarım, yaşadıklarımız hem insanlık ayıbı, utanç verici hem öylesine gururlu ve insanca. Şiddet, şiddete göz yumanlar, tüm yaşananları yok sayıp hayatına devam edenler, sorgulamayanlar, dayatılanlarla yaşayanlar ve onlara inat vicdanını susturamayanlar, insanca insan gibi yaşamak isteyenler, sorup sorgulayıp düşünenler, ışıl ışıl gözler. Gördüklerimi hissettiklerimi anlatmanın imkanı yok. Kelimelerimin yetmeyeceğini biliyorum. Biber gazı da yedim copta, gururla onuncu yıl marşı da söyledim korkuyla sığınacak yerde aradım. Kreş çıkışı yanında annesiyle müdahale ortasında kalan dört yaşında bir çocuğun korkusuna da şahit oldum, sinirden deliye dönmüş bir polisin gözündeki nefrete de. Her gün yemek yediğim cafelerde insanlara ilk yardım yaptım, hiçbir şey yapamadığım zamanlarda sadece orada olmaktan gurur duydum. Yaşadım, gördüm, o gazı soludum, o coşkuyu ve polisten kaçarken bile gururla gülümseyen insanları gördüm, gülümsedim. Ben, belki yeni bir tarihin tanığı oldum. Şimdi dileğim günden güne çoğalmamız, dört can vermişken pes etmememiz, susturuldukça sessiz çığlıklarımızı çoğaltmamız ve bu birlikteliğin asla bozulmaması. Ve sen, henüz o meydanlara hiç çıkmadıysan bil ki sadece orada olmana ihtiyacımız var ve dualarına. Çünkü yeni güne umutla bakmak ve dayatılanlara boyun eğmemek tek gayemiz.

[matmazel]

“Bir de bakmışsınız, seviyorsunuz. Biri çıkar karşınıza, balkon yıkamanın çok güzel bir şey olduğunu söyler, seversiniz.”

[matmazel]

Visit Original Link

Yeni keşfettiğim eski şarkıların güzelliğini anlatabileceğim bi' kelimeniz var mı?

[matmazel]

Hava açmış ben kapatmışım kendi huzursuzluğumda boğulmaya çalışıyorum kalbime bahar gelmişken. Tecrübelerin bu kadar can sıktığını huzur kaçırdığını bilseydim bi' fanusta büyümek isterdim. Güvenmek daha kolay olurdu belki korkmazdım böyle. Herkes giderken hiç gitmeyecek birinin varlığına inanmak zor, çok zor. Bu defa boğazımı sıkan eller benim. Mutluluğun formülünü sanırım buldum önce vücuttaki korkular damıtılacak kalan güvensizlikler için mıknatısla ayırma yöntemi kullanılacak tüm bu gereksiz bileşenlerinden kurtulan vücuda bin doz cesaret enjekte edilecek. Öyle bi' sen bi' ben bi' de bebekle tamamlanmıyor formül.

[matmazel]

Yıllardır sadece giden biri için acı çekiyorsan, onu unutmaya çalışıyorsan ve hayatına kimseyi almamışsan birini hayatına dahil etmeye çalışırken bocalıyormuşsun, bocalıyormuşum. Yalnızlığa böylesine alışmışken ya da hazırım artık gelebilir, birini sevmek istiyorum derken aslında iki kişilik bi' hayatın bana ne kadar uzak olduğunu farketmiyormuşum. Tek kişilik dünyamı genişletmeye çalışmak bazen zor geliyor. Tıpkı ayrılıktan sonra iki kişilik bi' hayatı tek başına yaşamaya çalışmak gibi. Ya da onun da söylediği gibi "tek kişilik yaşamaya öyle alışmışsın ki ben sana fazla geliyorum ve beni hayatının neresine koyacağını şaşırıyorsun."