Ben kendim için severim aslında seni, aşk dediğin şey zaten benden çıkar sonra ötekine gider, orada bir zemin bulur. Sonra o büyük güzel parlaklığıyla bana geri yansır ve ben o duygunun benden çıktığını unuttuğum bir anda o parlak yüzeyi görür orada kendimi de çok ışıl ışıl görür, ve bir ithaftır ona doğru yürümeye başlarım.
Tuna TÜNER

















