powszedniego daj nam.
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Not today Justin
Xuebing Du

ellievsbear
hello vonnie

PR's Tumblrdome

izzy's playlists!
Jules of Nature
RMH
The Stonewall Inn
YOU ARE THE REASON

Andulka
Mike Driver
taylor price

bliss lane
will byers stan first human second

tannertan36
I'd rather be in outer space 🛸
Misplaced Lens Cap
🪼
seen from Bulgaria
seen from Argentina

seen from United States

seen from United States
seen from T1
seen from France
seen from T1
seen from Spain
seen from Malaysia

seen from United States

seen from United States
seen from Saudi Arabia

seen from United States
seen from Venezuela

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Sweden

seen from Ukraine
seen from United States

seen from Türkiye
@mchmaj
powszedniego daj nam.
mundus renovatus est.
cabo da roca, august 2016.
Corpus Christi, 2015. somewhere in Poland.
bagry, sierpień 2015.
'Pory roku. To jest prawda. Od jak dawna są, od początku, i to się nie znudziło jeszcze nikomu. Znudziło się już niektórym wszystko na tym świecie: miłość, sława, pieniądze, napoje, zabawa, życie nawet, śmierć nawet jest im nudna, mówią, ale komu, komu znudziła się wiosna, lato, jesień, zima? Tak pytam. Ten, który powie, że jemu, ten jest tylko po prostu niepoprawnym pozerem.'
(Edward Stachura - Dzienna jazda pociągiem)
spring of 2015.
prague, may 2014.
'Reading is like thinking, like praying, like talking to a friend, like expressing your ideas, like listening to other people's ideas, like listening to music, like looking at the view, like taking a walk on the beach.'
(Roberto Bolaño - 2666)
drogo nas wiodąca
lisboa, 2016
barcelona, september 2010.
'If I should ever die, God forbid, let this be my epitaph: THE ONLY PROOF HE NEEDED FOR THE EXISTENCE OF GOD WAS MUSIC'
(Kurt Vonnegut)
finis terrae.
cabo da roca, portugal, september ‘16.
'Gdybym miał więcej czasu, pieniędzy i nie był tak leniwy, to co chwilę chciałbym wjeżdżać do jakiegoś obcego kraju. Nie na długo. Może na dzień-dwa, a może tylko na kilka godzin. Do dużego, do małego – obojętnie. Byleby był obcy. Byleby pierwszy raz. Prawie nic o nim nie wiedząc. Pan Bóg stworzył kraje i widział, że to jest dobre. Żebyśmy wjeżdżali w niby podobne, a inne. Jak nas już sprawdzą, zajrzą w podwozie, do silnika, do worka z brudnymi gaciami i na koniec podstemplują, żebyśmy wjeżdżali w dziwną przestrzeń podobną do snu albo kolejnych narodzin. Zdziwieni, że świat nie ma końca. Że wiele rzeczy można zacząć od początku. Tak. Że to jest coś w rodzaju nowego życia.'
(Andrzej Stasiuk)
I sound my barbaric YAWP over the roofs of the world
Dubrownik, 2014.
arco grande de cima, lisboa.
https://www.youtube.com/watch?v=ku_WZoTtT8Q
'Pewien wielki językoznawca twierdził, że nie można wytłumaczyć sensu słowa "ser" komuś, kto nigdy nie spróbował sera. Aby zrozumieć, czym jest saudade, nic lepszego zatem, jak doświadczyć jej bezpośrednio. Najwłaściwszą chwilą jest oczywiście zachód słońca, kanoniczna pora saudade, ale nadają się także niektóre wieczory pełne atlantyckiej mgły, kiedy nad miastem rozpościera się zasłona i zapalają latarnie. Stojąc tam samotnie i patrząc na panoramę rozciągającą się przed wami, odczujecie może pewien rodzaj wzruszenia. wasza wyobraźnia, zakłócając bieg czasu, nasunie wam myśl, że kiedy wrócicie już do domu i do swoich przyzwyczajeń, ogarnie was tęsknota za uprzywilejowaną chwilą w waszym życiu, kiedy staliście na przepięknej lizbońskiej uliczce i spoglądaliście na wzruszającą panoramę. I o to chodzi: ogarnia was tęsknota za chwilą, która staje się właśnie waszym udziałem. To jest nostalgia za przyszłością. Doświadczyliście osobiście saudade.'
(Antonio Tabucchi - Podróże i inne podróże)
lines.
cais do sodre, lisboa.