meloş

"İnsan bir damla kan, bin bir endişe!"

[melosunblogu]

Kabul et Süleyman; dünya bir hayaldir!

Soluduğun hava, bastığın toprak, içtiğin su, yandığın ateş hayaldir;

Daim sanma! Kabul et; her kim dalmışsa bu hayale uyanacaktır bir gün

Sultan olsan kar etmez; Hakikatin ırmağında herkes üryandır!

Dünya bağında vefa kokusu olmadığı için vücudunda yer yer açan yaraların gül olduğunu kabul et!

[melosunblogu]

Görüyor ama görünmüyordum.

Konuşuyor ama işitilmiyordum.

Dokunuyor ama fark edilmiyordum.

Vardım ama yoktum.

Gölgeydim sadece.

[melosunblogu]

Ey aşk!

Ateştir senin nesebin; niteliğin dumandır kaynağın ise rüzgâr..

Su, tufâna dönüştü; toprak da küle..

Senin kokunla ateş rüzgâra karıştı..

Şirin’siz her saray, bisütûn gibi virânedir..

Ferhat’sız her dağ, bir saman çöpüdür rüzgârda.

Yedi nesil öteye, tüm atalarımız gâmdı..

Bize miras kalan, hep sonsuz keder oldu.

Rüzgar esince toprağımızdan senin kokun geliyor

Sadece sen kalacaksın;

Biz hepimiz gidince…

~

[melosunblogu]

Dostlar ki bir kere bile selamlaşmadık aynı ekmek, aynı hürriyet, aynı hasret için ölebiliriz.

Ve düşmanlar ki kanıma susamışlar kanlarına susamışım.

Benim kuvvetim: bu büyük dünyada yalnız olmamaklığımdır.

Dünya ve insanları yüreğimde sır ilmimde muamma değildir.

[melosunblogu]

Yorgunsun, uzaklardan gelmişsin;

Yitirmişsin neyin varsa birer birer.

Bir sağlık, bir sevinç, bir umut...

Onlar da neredeyse gitti gider.

Dost bildiğin insanların yüzleri

Aynalar gibi kapkara.

Suyu mu çekilmiş bulutların?

Dönmüşsün kuruyan ırmaklara.

Taşlara düşen saat gibi,

Ne artı ne eksi.

Bir sağlık, bir sevinç, bir umut

Hikaye hepsi.

~

[melosunblogu]

Ey aşk!

Ateştir senin nesebin; niteliğin dumandır kaynağın ise rüzgâr..

Su, tufâna dönüştü; toprak da küle..

Senin kokunla ateş rüzgâra karıştı..

Şirin’siz her saray, bisütûn gibi virânedir..

Ferhat’sız her dağ, bir saman çöpüdür rüzgârda.

Yedi nesil öteye, tüm atalarımız gâmdı..

Bize miras kalan, hep sonsuz keder oldu.

Rüzgar esince toprağımızdan senin kokun geliyor

Sadece sen kalacaksın;

Biz hepimiz gidince…

~

[melosunblogu]

Ne içindeyim zamanın

Ne de büsbütün dışında

Yekpâre, geniş bir ânın

Parçalanmaz akışında.

.

.

[melosunblogu]

Kımıldamadan durdum.

Kalbimin sesini dinledim.

Yaşamanın ve ölmenin anlamını düşündüm.

[melosunblogu]

Ne güzel şarkılar vardı eskiden.

Hayâl içinde yaşatırlardı.

Güldürür ağlatırlardı

Duymadan biz, düşünmeden.

Her an bir asır kadardı.

O zaman herkes uzaktı ölümden.

Candan sevdiklerimiz vardı.

Hepsi başka güzeldi, bizi tanımazlardı.

Bütün yollarımız geçerdi gül bahçelerinden.

Ne güzel zamanlar vardı eskiden.

[melosunblogu]

Sonra yavaş yavaş mantığım değişti. Hatta dünyaya bakışım, eşyayı görüşüm, insanları anlayışım değişti. Vakıa bunlar bir günde olmadı. Hatta çok güçlükle ve adım adım oldu. Hatta çok defa bana rağmen oldu. Fakat oldu.

~Saatleri Ayarlama Enstitüsü

[melosunblogu]

sonra içime ve hatta dışıma kapandım.

küsmek gibi bir şey, bir çeşit gölge fesleğeni.

bir çeşit olmayan hayat.

zaten hiçbir şeyi kararında bırakamamak ve

ortasını bulamamak gibi bir sorunum var benim.

[melosunblogu]

Geçecek, dedi kendi kendine.

Dün geçti ya.

-Veronika Ölmek İstiyor

[melosunblogu]

Çok severek haddimizi aşıyoruz üstadım.

Ya yanlış zaman insanlarıyız, ya da;

İnsanlık için yanlış bir zamandayız

[melosunblogu]

"Olmam gereken yerden çok uzaktayım. Belki de yoruldum, bilmiyorum. Öyle karışık, öyle yabancıyım ki bu aralar kendime bile gelemiyorum."

[melosunblogu]

Sonra yavaş yavaş mantığım değişti. Hatta dünyaya bakışım, eşyayı görüşüm, insanları anlayışım değişti. Vakıa bunlar bir günde olmadı. Hatta çok güçlükle ve adım adım oldu. Hatta çok defa bana rağmen oldu. Fakat oldu.

~Saatleri Ayarlama Enstitüsü

[melosunblogu]

Çoktandır yabancı bir cismin kalbime sürtünmekte olduğunu biliyorum.

Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim.

Kederli olduğumda söylenemez zaten. Buna sebepte yok çünkü.

Ne taze bir ölüye sahibim, ne felâket geçirenlerim var.

Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok.

[melosunblogu]

Ağıt yakışmaz

şiire ve çocuk yüzlerine ki çocuk yüzleridir

getirir bizlere gereğini bağımsızlığın

İlerler zaman

Kudüs koşusunda

ancak anlar

çocukların daim önde olduklarını.