In mijn basis en middelbaar onderwijs zat altijd veel kunst verweven. Ik leerde veel verschillende ambachten en had een afwisseling in hoofd en hand werk. Voor mij was het dan ook de normaalste zaak van de wereld dat ik mij zowel op kennis gebied ontwikkelde als op het creatief vlak, wat uiteindelijk zorgde voor een totaal aanbod voor zelfontplooiing.
Nu ik in een nieuwe stad woon en mensen ontmoet met verschillende achtergronden kom ik achter de zeldzaamheid van dit gegeven.
Over de kunsteducatie zijn veel oordelen. Voor ouders zijn de cijferprestaties van belang, terwijl een school veel meer kan bieden en een kind/jong volwassene ook veel meer nodig heeft.
In deze maatschappij van kenniseconomie zijn flexibele en creatieve mensen nodig, zoals Mieras verteld in het bijgevoegde filmpje. Om deze capaciteiten te ontwikkelen en de kinderen ook hierop te laten vertrouwen moeten ze uitgedaagd worden op deze creatieve eigenschappen. Naast deze ontwikkeling worden ook andere eigenschappen aangesproken wat weer van toepassing kan zijn bij de exacte vakken. Dat ze daarbij ook nog eens enthousiast worden van deze creatieve vakken zorgt voor een drijfveer en een motivatie.
In het volgende filmpje wordt het belang heel mooi uitgelegd:
http://vimeo.com/34776307 (Kunsteducatie - Brood nodig, zie onder)
Dankzij subsidies wordt het belang van de kunsteducatie door steeds meer mensen gezien. En het aanbod aan educatie programma’s is dan ook groot. Op de meeste scholen wordt met zo’n dergelijk jaarlijks project van gastdocenten uit het kunstvak de kunsteducatie vormgegeven.
Als gezelschap is dit naast een goed verdienmodel ook van duurzaam sociaal belang. Als gezelschap of ander kunstinstelling betrek je graag jonge mensen bij je vakgebied door ze in aanraking te laten komen met een kunstvorm waar ze van huis uit weinig tot geen stimulatie voor krijgen. Dit is een mooie vorm om kinderen een kans te geven en als gezelschap een maatschappelijke rol te kunnen vervullen.
Maar kunsteducatie kan ook op een andere manier vormgegeven worden. In bovenstaande vorm mis ik de verdieping. Waarom is de kunst en creativiteit niet een onderdeel van de onderwijsvorm? Niet alleen in de vorm van groot aanbod in kunst vakken, maar ook in de andere technische vakken kan er op een creatievere manier met de stof worden omgegaan. Op de wensen van de kinderen aangepast.
Dit gemis komt voort uit het gebrek van de PABO en dergelijke opleidingen. Tijdens deze opleiding wordt er weinig aandacht besteed aan de kunsteducatie. Daar moet het dus veranderen om het kunst en cultureel bewustzijn en het creatief denkvermogen van de kinderen te kunnen ontwikkelen. Om dit te kunnen bereiken moet de relevantie bij de docenten duidelijk worden. En dat niet op een zweverige a la de kunstenaar manier, maar op een feitelijk en nuchtere wijze.
In het brede aanbod van theatergezelschappen is te zien dat er aandacht is voor beide vormen:
Het Utrechtse Jeugdtheater Het Filiaal biedt het volgende lespakket aan, waarbij ook een plusprogramma mogelijk is:
Uit ons totale aanbod, zijn verschillende combinaties te maken. Maar het begint met een basispakket dat bestaat uit een Filiaalvoorstelling en omlijstend lesmateriaal voor in de klas. Dit basispakket kan uitgebreid worden met de volgende onderdelen:
Een professionele Filiaaldocent geeft voor of na de voorstelling een workshop in de klas. Daarin wordt een verbinding gelegd tussen (het ervaren van) de voorstelling en het zelf beoefenen van kunst.
Onder de noemer Helemaal Filiaal ontwikkelen we elk jaar in ons eigen huis een kunstproject rondom één van de voorstellingen. Een paar weken lang ontvangen we leerlingen die onder begeleiding van kunstenaars gedurende een dagdeel zelf aan de slag gaan met elementen uit de voorstelling. Aansluitend zien ze de bijbehorende productie en ontmoeten ze de spelers en makers. Per dagdeel kunnen zestig leerlingen deelnemen.
In ons plusprogramma worden verbanden gelegd tussen elementen uit de voorstelling en reguliere vakken zoals aardrijkskunde, geschiedenis, rekenen en taal en de daarbij horende SLO kerndoelen. Het plusprogramma is een didactiek die kunst(educatie) en cognitieve vakken met elkaar verbindt.”
(http://www.hetfiliaal.nl/content/aanbod-klassen)
Bij de Bonte Hond hebben ze het volgende programma ontwikkeld wat zorgt voor een mooie combinatie van de bovengenoemde twee vormen:
http://vimeo.com/89749904 (wat is kunst dichterbij dan je denkt, zien onder)
Toneelgroep Oostpool komt met trailervoorstellingen naar de scholen toe en maken coming-of-age voorstelling mét de jongeren (http://www.toneelgroepoostpool.nl/jongeren/voorstellingen)
En DOX biedt jongerenvoorstellingen door jongeren waarbij ook een lespakket mogelijk is.
Ga je met de school naar een voorstelling van DOX in het theater? Overweeg dan eens een X-TASTE. Deze workshop is speciaal ontworpen voor scholen die onze theatervoorstelling bezoeken. In deze workshop ga je aan de slag met het thema van de voorstelling en mag je proeven van de DOX-stijl en het thema voor of na het zien van onze spectaculaire, energieke, kwetsbare en multidisciplinaire theatervoorstelling. Voor deze workshop komen we bij je langs of, in overleg met het theater, in het theater zelf!”(http://wijzijndox.nl/educatie/)
Zo is te zien dat er in de kunsteducatie veel ontwikkeling plaats vindt. Bijna ieder gezelschap heeft een educatieafdeling die zij helemaal op hun eigen manier vormgeven. Het belang wordt gezien en er worden genoeg mogelijkheden geboden.
Kunst is een verrijking voor onze maatschappij.
In mijn basis en middelbaar onderwijs zat altijd veel kunst verweven. Ik leerde veel verschillende ambachten en had een afwisseling in hoofd en hand werk. Voor mij was het dan ook de normaalste zaak van de wereld dat ik mij zowel op kennis gebied ontwikkelde als op het creatief vlak, wat uiteindelijk zorgde voor een totaal aanbod voor zelfontplooiing.
Nu ik in een nieuwe stad woon en mensen ontmoet met verschillende achtergronden kom ik achter de zeldzaamheid van dit gegeven.
Over de kunsteducatie zijn veel oordelen. Voor ouders zijn de cijferprestaties van belang, terwijl een school veel meer kan bieden en een kind/jong volwassene ook veel meer nodig heeft.
In deze maatschappij van kenniseconomie zijn flexibele en creatieve mensen nodig, zoals Mieras verteld in het bijgevoegde filmpje. Om deze capaciteiten te ontwikkelen en de kinderen ook hierop te laten vertrouwen moeten ze uitgedaagd worden op deze creatieve eigenschappen. Naast deze ontwikkeling worden ook andere eigenschappen aangesproken wat weer van toepassing kan zijn bij de exacte vakken. Dat ze daarbij ook nog eens enthousiast worden van deze creatieve vakken zorgt voor een drijfveer en een motivatie.
In het volgende filmpje wordt het belang heel mooi uitgelegd:
http://vimeo.com/34776307 (Kunsteducatie - Brood nodig)
Dankzij subsidies wordt het belang van de kunsteducatie door steeds meer mensen gezien. En het aanbod aan educatie programma’s is dan ook groot. Op de meeste scholen wordt met zo’n dergelijk jaarlijks project van gastdocenten uit het kunstvak de kunsteducatie vormgegeven.
Als gezelschap is dit naast een goed verdienmodel ook van duurzaam sociaal belang. Als gezelschap of ander kunstinstelling betrek je graag jonge mensen bij je vakgebied door ze in aanraking te laten komen met een kunstvorm waar ze van huis uit weinig tot geen stimulatie voor krijgen. Dit is een mooie vorm om kinderen een kans te geven en als gezelschap een maatschappelijke rol te kunnen vervullen.
Maar kunsteducatie kan ook op een andere manier vormgegeven worden. In bovenstaande vorm mis ik de verdieping. Waarom is de kunst en creativiteit niet een onderdeel van de onderwijsvorm? Niet alleen in de vorm van groot aanbod in kunst vakken, maar ook in de andere technische vakken kan er op een creatievere manier met de stof worden omgegaan. Op de wensen van de kinderen aangepast.
Dit gemis komt voort uit het gebrek van de PABO en dergelijke opleidingen. Tijdens deze opleiding wordt er weinig aandacht besteed aan de kunsteducatie. Daar moet het dus veranderen om het kunst en cultureel bewustzijn en het creatief denkvermogen van de kinderen te kunnen ontwikkelen. Om dit te kunnen bereiken moet de relevantie bij de docenten duidelijk worden. En dat niet op een zweverige a la de kunstenaar manier, maar op een feitelijk en nuchtere wijze.
In het brede aanbod van theatergezelschappen is te zien dat er aandacht is voor beide vormen:
Het Utrechtse Jeugdtheater Het Filiaal biedt het volgende lespakket aan, waarbij ook een plusprogramma mogelijk is:
Uit ons totale aanbod, zijn verschillende combinaties te maken. Maar het begint met een basispakket dat bestaat uit een Filiaalvoorstelling en omlijstend lesmateriaal voor in de klas. Dit basispakket kan uitgebreid worden met de volgende onderdelen:
Een professionele Filiaaldocent geeft voor of na de voorstelling een workshop in de klas. Daarin wordt een verbinding gelegd tussen (het ervaren van) de voorstelling en het zelf beoefenen van kunst.
Onder de noemer Helemaal Filiaal ontwikkelen we elk jaar in ons eigen huis een kunstproject rondom één van de voorstellingen. Een paar weken lang ontvangen we leerlingen die onder begeleiding van kunstenaars gedurende een dagdeel zelf aan de slag gaan met elementen uit de voorstelling. Aansluitend zien ze de bijbehorende productie en ontmoeten ze de spelers en makers. Per dagdeel kunnen zestig leerlingen deelnemen.
In ons plusprogramma worden verbanden gelegd tussen elementen uit de voorstelling en reguliere vakken zoals aardrijkskunde, geschiedenis, rekenen en taal en de daarbij horende SLO kerndoelen. Het plusprogramma is een didactiek die kunst(educatie) en cognitieve vakken met elkaar verbindt.”
(http://www.hetfiliaal.nl/content/aanbod-klassen)
Bij de Bonte Hond hebben ze het volgende programma ontwikkeld wat zorgt voor een mooie combinatie van de bovengenoemde twee vormen:
http://vimeo.com/89749904 (wat is kunst dichterbij dan je denkt)
Toneelgroep Oostpool komt met trailervoorstellingen naar de scholen toe en maken coming-of-age voorstelling mét de jongeren (http://www.toneelgroepoostpool.nl/jongeren/voorstellingen)
En DOX biedt jongerenvoorstellingen door jongeren waarbij ook een lespakket mogelijk is.
Ga je met de school naar een voorstelling van DOX in het theater? Overweeg dan eens een X-TASTE. Deze workshop is speciaal ontworpen voor scholen die onze theatervoorstelling bezoeken. In deze workshop ga je aan de slag met het thema van de voorstelling en mag je proeven van de DOX-stijl en het thema voor of na het zien van onze spectaculaire, energieke, kwetsbare en multidisciplinaire theatervoorstelling. Voor deze workshop komen we bij je langs of, in overleg met het theater, in het theater zelf!”(http://wijzijndox.nl/educatie/)
Zo is te zien dat er in de kunsteducatie veel ontwikkeling plaats vindt. Bijna ieder gezelschap heeft een educatieafdeling die zij helemaal op hun eigen manier vormgeven. Het belang wordt gezien en er worden genoeg mogelijkheden geboden.
Kunst is een verrijking voor onze maatschappij.
annaxmalina
izzy806
baratheonpilled
jbbartram-illu
stormborns
titsay