Neem het jongetje dat je bent geweest op schoot. Troost hem.
Monterey Bay Aquarium

tannertan36

pixel skylines
occasionally subtle
noise dept.
🪼
The Stonewall Inn
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Cookie Run:Kingdom Official!

Origami Around
Fai_Ryy
Not today Justin

blake kathryn
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Noah Kahan
official daine visual archive
★
EXPECTATIONS

Product Placement
macklin celebrini has autism

seen from Brazil
seen from Philippines

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Malaysia

seen from Bangladesh
seen from Mexico
seen from Australia

seen from Netherlands

seen from France

seen from Türkiye
seen from Chile
seen from El Salvador
seen from Germany

seen from Canada
seen from Ireland

seen from Canada
seen from Philippines

seen from United States

seen from United Kingdom
@mijneleverocharme
Neem het jongetje dat je bent geweest op schoot. Troost hem.
Tell me what your worst fears are. I bet they look a lot like mine. Tell me what you think about when you can’t fall asleep at night. Tell me that you’re struggling. Tell me that you’re scared. No, Tell me that you’re terrified of life. Tell me that it’s difficult to not think of death sometimes. Tell me how you lost. Tell me how he left. Tell me how she left. Tell me how you lost everything that you had. Tell me that it ain’t ever coming back. Tell me about God. Tell me about love. Tell me that it’s all of the above. Say you think of everything in fear. I bet you’re not the only one does.
Je virtuele ik is geen werkwoord meer, maar wordt een emoticon. De beeldcultuur brengt het woord in verdrukking. Een verarmde en vermoeide taligheid wordt opgepompt, gevoed door de nieuwste eethypes en hier en daar een shopuitbarsting. Soms koop je zelfs lol. Avontuur voor twee, ongekende sensatie, afgewisseld met een dagje bubbelen in de wellness wanneer dat rondhollen je even te hoog zit: je leven in cadeauverpakking, afgeleverd als bongobon. Je maakt het paradijs op aarde. Overmaat bestaat niet, en alles wat je wilt, staat op je te wachten. Je wilt steeds meer en steeds straffer. Grote kicks in een bubbel van geluk. Daar wil je zijn. Er kan dus nog wel wat bij. Nog een beetje maar. Nog een beetje. Uit 'De wereld van De Wachter' - Dirk De Wachter
Ik vraag mij af of mensen bijleren. Ik denk soms dat ik elke keer weer met die kop knalhard naar dezelfde muur toe loop. Soms denk ik iets anders. Leven van de hoop heet dat. - Vele Hemels Boven De Zevende
Voor het weer te laat is Zoek ik mij een kandidaat Die gewoon antwoord op de vraag Waarom het einde veel te traag is
Twaalf jaar is een bijzondere leeftijd in alle culturen en bij alle volkeren. Het kind wordt ingewijd in het mysterie van de maatschappij waarin het leeft. Het neemt deel aan riten die speciaal voor hem zijn opgezet als eerbetuiging aan zijn onschuld en als voorschot op zijn volwassenheid. Die onschuld zal hij laten varen en die volwassenheid ten volle incasseren wanneer hij, na de storm van zijn jeugd, zal inzien dat het mysterie geen mysterie is, maar een samenzwering van hulpelozen. Religie, leger, staat, de wet en de familie. Ficties gegrondvest op angst, gebouwd in de hoop dat leegte bestreden kan worden zolang het maar in groepsverband en goed georganiseerd gebeurt. Werken en baren, regeren en bidden, om het niets toch maar niet in de ogen te zien. Horror vaucui.
Spraakwater
hoe minder woorden stromen hoe hoger golven van stilte hoe zwijgen tot de lippen stijgt
Tu Est Comme Un Papillon;
Tu ne vois pas Ta propre beauté;
Mais ça ne t’empêche pas
De voler.
Op heel jonge leeftijd had Stoner gedacht dat liefde een absolute staat van zijn was, die men, als men geluk had, kon bereiken. Als volwassene had hij besloten dat het een schijnvertoning was, die je moest bekijken met geamuseerd ongeloof, mild informeel dedain en verlegen makende nostalgie. Nu, op middelbare leeftijd, begon hij te ervaren dat het noch een genadige staat was, noch een illusie. Hij beschouwde het als een menselijk wordingsproces, een staat die keer op keer, dag in dag uit opnieuw werd uitgevonden en veranderd, door het verlangen, het verstand en het hart.
Het leven is SOA met een gegarandeerd fatale afloop
This is what I know:
There’s a forest growing inside of me and each leaf trembles with song.
You are the prettiest face that has ever broken into a smile for me.
When our eyes meet, I earthquake.
I’m convinced that all rivers are silent eulogies carrying secrets to their graves.
My veins are tiny rivers. You are the sea.
I swear to always remember your face the way the ocean remembers the moon. Darling, I am possessed by your light.
God, I am possessed by your lips and every story they hold in-between.
Soms wil ik de wereld redden maar vanavond ga ik gewoon een pintje drinken
Mental nausea of daily squash Flabby cauliflower And grease dripping slick and sheepish Onto the placid plate of mind
"Man up?" Oh that's that new superhero, right? Mild-mannered supplement salesman Mark Manstrong says the magic words "MAN UP," and then transforms into THE FIVE O'CLOCK SHADOW, the massively-muscled, deep-voiced, leather-duster-wearing super-man who defends the world from,
I don't know, feelings.