[milosnedno]

Byłeś jak ulewa, ja w niej moknę.

Moje serce tonie —

chwyć mnie, zanim na dobre utonę.

[milosnedno]

Czuję się zamknięta w mojej głowie.

Ciągle labirynt, ciągle błądzę.

Zawołaj mnie —

może cię usłyszę.

Słyszę cię, widzę,

ale upadam przed wyjściem.

[milosnedno]

Byłeś ze mną, teraz jestem sama.

Czuję się pusta, a ta pustka mnie przygniata.

Nadzieja dawno odeszła —

jesteś jedynym, co mnie jeszcze trzyma.

Rozpadam się każdego dnia, jak porcelana.

Czekam, aż ktoś mnie poskłada.

[milosnedno]

Jestem jak szwajcarska układanka, nie pasuję do tego świata. Tonę w nim, jak tonęłam w tobie.

Rzuć mi koło ratunkowe, widzę ląd, ale nie mogę do niego dotrzeć.

Oddalam się, i zaraz utonę.

Ciekawe, czy na dnie jest tak najgorzej.