ŞİİRKONDU

''KENDİ KALBİNE DÖN..'' RİLKE

[minastrit19]

Sen dans et orada kıyıda Senin ne umurunda Rüzgâr ya da kükreyen sular? Savur tuzlu damlalarla ıslanan Saçlarını havaya. Gençsin, nereden bileceksin Soytarının zaferini ya da aşkın Ele geçer geçmez yitirildiğini, En iyi çalışanın ölüp gittiğini, Bütün demetlerin dağıldığını? Neden korkacakmışsın sen Rüzgârın acımasız uğultusundan?

[minastrit19]

William Butler YEATS

[minastrit19]

‘’Kurumuş dudaklarımı tatlandırmak için yanaklarımdan süzülen minik kuşlar gibi beni teselli etmeye çalışan gözyaşlarımdan başka hiçbir şeyimin olmadığı bir yalnızlığa bürünecektim..’‘

John FANTE

[minastrit19]

Rainer Maria Rilke

[minastrit19]

"Göçe hazırlanan kuşlar tutku dolu bir ezgiyi yineliyordu biz havuzun başında öylece otururken. Yüzü dünyama umulmadık biçimde katılmış en güzel dalgınlıktı. Lacivert eteğinin üzerine bıraktığı, incecik elleri tuşlar üzerinde uçarken olduğu gibi canlı, duyarlıydılar. Ellerine bakıyordum ve martılar konup kalkıyordu bilmediğim denizlere. Beni sevecek mi, bırakacak mı, ne zaman, nasıl diye düşünüyordum yanında erişilmez ve uzak bir sessizlikte otururken."

İnci ARAL

[minastrit19]

“Bak; sen göğü görüyorsun Ben kuşların yokluğunu..” Sirous Nozari

[minastrit19]

Hayatım tek bir resmin sayısız taşbaskısı. Ağaçlar, ufuk, gökyüzü... Nereye baksam, içeriye ya da dışarıya, yalnızca bir duvar görüyorum. Hangi yöne dönsem, geçmişe ya da geleceğe, üzerime bir taş duvar geliyor. Belki de boşluğa dayanamadığım için duvarların arasına saklanıyorum. Boşluğun dipsizliğine. Gürültüsüne...

Aslı ERDOĞAN

[minastrit19]

İçimde huzursuzdur yüreğim yayılır ellerime yayılır ayağa kalkan bacağıma zonklayan şakaklarıma Ey benim Tanrıçam Aynı zamanda Kızım olan Annem benim Öp benim kör gözlerimi Bir rüyayla öp onları hep yaptığın gibi Elini yüreğimin üstüne koy bir kanat çırpması gibi ki sakinleşsin yürek Sonra bırak da çarpsın dehşetle senin için Bırak çarpsın yürek dimdik ayakta, kalkık ellerle senin için.

Gunnar EKELÖF

[minastrit19]

Mektup kapatılmadan önce ve mezar taşına kazınmadan ad, söylenmeli her şey. Fakat kimse okumadı duvardaki yaprağın gölgeleri gibi sözcükleri, ve ayaz gecede adımları yormayı. Işıkla kamaşıp var oldu gözler ve bir deniz gibi şakıdı karanlık yürekte. Fakat kimse okumadı sözcükleri bütün karşılaşmalardaki acı gibi ve güzellik karşısında ellerin acizliği misali.

Astrid TOLLEFSEN

[minastrit19]

‘’Onlarda bulunup kendisinde eksik olan bir şey vardı, bu yüzden imreniyordu onlara, bu insanların hayatlarına verdikleri öneme, sevinç ve korkuları coşkuyla yaşamalarına, o bitip tükenmeyen sevdalanmalarındaki ürkek ama tatlı mutluluğa imreniyordu. Kendi kendilerine, kendi kadınlarına, çocuklarına, onura ya da paraya, planlara ya da umutlara sürekli sevdalanmış durumdaydı insanlar. Ama Siddhartha bunu, tam da bunu, bu çocuksu sevinci ve çocuksu budalalığı öğrenmemişti onlardan..’‘

Herman HESSE

[minastrit19]

İsteğim yok seni sevmekten başka Bir fırtına dolduruyor koyağı Irmağı bir zehir Seni yalnızlığımın boyunda yarattım Saklanmaya yarattım bütün dünyayı Kendimi kavramaya günleri geceleri Görmek için yalnızca Senin için Tıpkı sana benzer bir dünya için düşündüğümü Gözkapaklarınla düzen verilmiş günler geceler için.

Paul ELUARD

[minastrit19]

“Artık arayıp da bulamayacakları tek yer kalbiniz kaldığında,gölgenizin bile acıdığını bilerek yürümek kalmıştır size..”

Soğuk düş/..

[minastrit19]

Geleceğin gürültülü zafer şenlikleri için,

O soylu kuşak uğruna, yoksun kaldım

Babamın şölenindeki kadehimden.

Mutluluğumdan, onurumdan.

Omuzlarıma atılıyor şu kurt köpeği çağ,

Oysa benim kanım kurt kanı değil.

İyisi mi, bir Sibirya kürkünün koluna

Bir kalpak gibi sokun beni ki,

Gözüm görmesin korkakları, yıvışan çamuru,

Tekerlekteki kanlı kemikleri,

Ve bütün gece ışısın benim için

Mavi tilkiler ilk zamanlardaki gibi.

Yenisey’in aktığı geceye götürün beni

Çamların yıldızlara değdiği,

Çünkü benim kanım kurt kanı değil,

Ancak bir benzerim öldürebilir beni.

Belki de çılgınlığın başlangıcı bu.

Belki de senin vicdanının sesi :

Hayatın bir düğümü içinde yakalanıp

Tanındığımız,

Sonra da varolmamız için çözülen.

İşte akıllı ışık örümceği

Yeryüzünde olmayan kristal katedrallerde

Birbirinden ayırıyor, sonra yeniden

Bir demette topluyor kaburga kemiklerini.

Ve ince bir ışında bir araya gelen

Çizgi demetleri şükrediyorlar.

Bir gün toplanacaklar, güneşlikleri kalkık

Konuklar gibi toplanacaklar,

Hem de burada, yeryüzünde, cennette değil,

Ezgiler dolu bir evdeymiş gibi,

Yeter ki, incitmeyelim, ürkütmeyelim onları.

Ne güzel bunu görebilmek için yaşamak!

Bağışla beni bu söylediklerim için.

Oku bana bunları sessizce, sessizce.

OSIP MANDELSTAM

[minastrit19]

Yorgo Seferis

[minastrit19]

"İkiye bölünmüş olmanın iyi tarafı şu ki Pamela, yeryüzündeki her erkeğin, her kadının, her şeyin kendi eksikliği konusunda duyduğu acıyı anlıyorsun. Bütünken anlamıyordum, dört bir yana ekilen acıların, yaraların arasında, bütün olmayan birinin inanma yürekliliğini gösterebileceği bir ortamda, sağır, iletişimsiz deviniyordum. Sadece ben değil Pamela, ben bölünmüş, parçalanmış bir varlığım, ama sen de, herkes de. Artık ben daha önce, bütünken tanımadığım bir kardeşliğe sahibim, yeryüzündeki bütün sakatlıklarla, eksikliklerle kardeşim."

İtalo CALVİNO

[minastrit19]

Gün bittiyse eğer, artık şakımıyorsa kuşlar, Ve yorgun düştüyse rüzgâr, Karanlığın kalın örtüsünü çek benim üzerime Tıpkı uykunun, yorganıyla yeryüzünü örttüğün gibi Ve alacakaranlıkta boynunu büken nilüfer çiçeklerinin taçyapraklarını okşayarak kapattığın gibi.

Yolculuk bitmeden, azık torbası boşalan, Üstü başı toza toprağa bulanan, yırtılıp giden, Yürümeye mecali kalmamış yolcuyu yoksulluktan kurtar, Utandıran eksiklikleri, güçsüzlükleri uzak tut ondan, Ve senin yüce gönüllü gecenin bağrındaki bir çiçeğin sabahı gibi Soluğunla yenile, ışığınla aydınlat onun da hayatını.

Rabindranath TAGORE

[minastrit19]

Bana elini ver.

Bu şiir hırsının ötesinde bir yer aç bana hem seni götüreyim hem de izleyeyim seni.

Bırak dokunaklı sözcükler ve aşkı yitirme sevdası başkalarına kalsın.

Sadece Bana elini ver.

Maya Angelou

[minastrit19]

‘’..ne kadar da söylediklerinden emin görünüyor değil mi? oysa onun güvendiği şeylerden hiçbiri bir kadın saçının bir tek teline bile değmezdi. yaşadığından bile emin değildi, bir ölü gibi yaşıyordu çünkü. bense ellerim bomboş bir adam olarak görünüyordum , ama kendimden emindim, her şeyden emindim, hem ondan çok daha emindim. yaşadığımdan emindim ve gelmekte olan ölümden emindim. evet, bundan başka bir şeyim yoktu benim. ama, hiç değilse bu gerçeğe, onun bana sahip olduğu kadar sahiptim..’‘

Albert CAMUS