“The problem now, there’s an abberation created because of the K-12 [basic education program].You have about 700 students na wa siguro maka-enroll and let alone mga maestra na na-marginalize...Dito sa education, I will endeavor to build, if there are 25 to 30 students in any barangay, then you will have a national high school. No need to walk for 20 to 30 kilometers to go to school. Ako na mismo ang magdala ng eskuwelahan. In order to move, we have to keep on spending. Talagang kailangan kung anong binigay na gastusin, gastusin mo. The problem, yung bottoms up [bottom-up budgeting under the outgoing administration] came late, ginawang pamulitika. If you are a department and a I give you 30 billion [pesos], at the end of the year yung 30 billion [pesos] must be spent to the last centavo. Bigyan kita 30 billion, tapos ang gastusin mo lang 25 [billion pesos]. So may five billion, saan yung five billion [pesos]? Ubusin mo. Kapag nagkulang ka ng pera, sumobra ka. Either pumasok ka sa kurakot kaya nagkulang ang gobyerno. Kapag nagkulang ka naman, may sobra ka pera, hindi mo ginawa ang trabaho mo." sabi ni Duterte sa kanyang Thanksgiving party.
Noong kanyang Thanksgiving party, maraming sinabi si Presidente Duterte na gagawin niya para makatulong sa ating bansa. Isa doon sa sinabi niya ay siya raw mismo magdadala ng eskuwelahan sa mga tao para hindi na nila kailangan maglakad ng sobrang malayo para lang makapag aral. Kulang na kulang talaga sa edukasyon ang mga Pilipino. Kung magawa ni Duterte ang sabi niya, ito’y makakatulong sa pag unlad ng Pilipinas. Pero sa tingin ko ito ay “too good to be true” dahil ang Pilipinas ay masyadong malawak dahil sa 7,107 isla dito at dahil kulang ng pera ang Pilipinas para gawin ito.
Maraming pangako na sinasabi parati ang gobyerno. Ang ibang pangako natutupad pero maraming hindi. Dapat bago siya mangako, tignan niya muna kung kakayanin ng kanyang pera at oras dahil umaasa ang mga tao sa kanya.