melek

insan, bir damla kan ve bin endişe.

[mortrisa]

“Ben şimdi ağıt mı yakmalıyım, şiir mi okumalıyım, âh mı etmeliyim. Yoksa her gece bir masal mı anlatmalıyım kendime. Her şeyin yolunda olduğu o yol nerede. Her şey elimizdeyse benim elim nerede..”

[mortrisa]

gönül meyleder durur, istesem de söküp atamam ki seni içimden.

[mortrisa]

benim şu hayatta yaptığım en berbat doksan dokuzuncu iş, tutup seni düşlerime yakıştırmaktı.

[mortrisa]

yalnızca gel, biraz soluklan cennetin bildiğin dudaklarımda.

[mortrisa]

söyle, kaç günlük ömrümüz kaldı?

[mortrisa]

Dil-rübâ yâr, gönlümün şems-i tâbânı sensin, Kalbimin gülzârında açan gonca-yı cânı sensin. Her nefesimde iştiyakınla yanar bu perîşân dil, Ey mâh-ı cemâl, āşikin için dermanı sensin.

[mortrisa]

sen gittin, ve melekler öldü sevgilim.

[mortrisa]

kafamda bir namlu, karşımda sen.

[mortrisa]

sana değer sandım.

[mortrisa]

sana olan özlemimin yanında aciz kelimelerim kifâyetsiz kalır.

[mortrisa]

"Öldür bendeki beni, sonra dirilt kendinle."

[mortrisa]

'kaç öpücük sığar alnına.'

[mortrisa]

iki kelâm arası bi dudak.

[mortrisa]

yokluğuna bin âğıt yaktım, varlığın o kadar eder mi?

[mortrisa]

“O esrârlı yangına bu can nasıl dayandı..”

[mortrisa]

çiçeklerle sarsam da dört bir yanını, dikenlerini örtemem.

[mortrisa]

Seni her gördüğümde, şu kırık sol tarafımın yaralarından bir kelebek uçup konuyor pencerene, bilemezsin sen.