insanı en çok sevilmemek yoruyor, insanı en çok ailesi dedikleri yoruyor.. Ben çok yoruldum. İtilmekten, tekme yemekten, ağladığımda bir omuz bulamamaktan, sarılacak birine ihtiyaç duyduğumda o ihtiyaç olduğum annemin babamın yanında olmamasından.. Yoruldum işte. Yorgunluktan çok nefretim de var. Beni sevmeyip yanımda olmadıgınız için dışarda insanlardan birşeyler bekledim bu hale düştüğüm için kendime de kızgınım..
Hani ayakta duracaksın diyorsunuzda ben tek başıma kolum, kanadım kırık nasıl ayakta durabilirim? Bir kere olsun bana bir dağ olsaydınız ben yıkılsam bile yine ayağa kalkardım ama bak düştüm ve kaldım.. Kalkamıyorum ruhum bedenim incindi savaşı kaybetmek üzereyim.
Canım da acıyor bilin istedim çok acıyor..











