توغبا

Güneşin ışığını anlatabilecek olanı arıyorum.

[nefha-yihayal]

Aşk, insanın yeryüzünde ikinci kez yaratılmasıdır.

[nefha-yihayal]

Bilmiyorum, yaşamakta mısın, öldün mü?

Dünyada bir yerlerde bulabilir miyim seni

Yoksa, akşamın yaslı karanlığında

Bir ölüyü mü düşünmeli..

Her şey senin için: Gün boyunca dualarım,

Uyuşturan ateşi uykusuz gecelerin;

Şiirlerimin beyaz sürüsü,

Ve mavi yangını gözlerimin..

Hiç kimse daha yakın olmadı bana,

Hiç kimse böylesine üzmedi beni,

Acıya salıp gidenler bile,

Okşayıp bırakanlar bile hatta.

[nefha-yihayal]

Çürümüş sanıların karşısında

Bu arada yalnızlık sürümden kazanıyor

Uydurma aşkların yanıbaşında

[nefha-yihayal]

Geri getirecek misin güneşlerini?

Donuk gözlerim özlüyor seni.

Ne yaparım ki güneşsiz, sensiz?

Kopuk köklerim bekliyor seni.

[nefha-yihayal]

Günaydın!

Sabahlarınız gibidir beni sevmek, horuzun renkleri gibidir

Beni sevdiniz mi yangındır artık parmaklarınız

[nefha-yihayal]

Dışarı çıkıyorsanız dikkat! çiçeklerle karşılaşmayın

Ya da koklamayın onları, iyisi mi yüzünüzü örtün şapkanızla

Ya da düşünmeyin hiç, ben bakın öyle yapıyorum

[nefha-yihayal]

kaybolmak istemiştim bir zamanlar

kapının arkasında yokum demiştim

ve divanın altında da

bulamazsın ki artık beni

hayatın ortasında.

kaybolmak istemiştim bir zamanlar

beni kimse bulamazdı

tanrının arkasına saklansam

o kocamandı, en kocamandı o

bir kız çocuğunun hayalleri kadar

[nefha-yihayal]

ne biliyim füsun, şimdi aramıza duvar örsen yine kalkar senin sevdiğin renge boyarım

[nefha-yihayal]

Ben sizin en eski düşünüzüm bir daha göremeyeceğiniz düşünüz

Ve hepimizin içindeki gizli infilâkım ben bir daha hatırlayamayacağınız

[nefha-yihayal]

öteki kapımdan gel bunu açamazsın

eski gözlerinle gel öldürmek vakti gel

[nefha-yihayal]

Yaşamak : ümitli bir iştir, sevgilim,

Yaşamak : seni sevmek gibi ciddî bir iştir...

[nefha-yihayal]

Sensiz de denizi seyredebiliyorum.

Hem dalgaların dili seninkinden açık.

Ne kadar hatırlatsan kendini boş.

Sensiz de seni sevebiliyorum.

[nefha-yihayal]

Azizim, güzel atlar da güzel şiirler gibidirler

Öldükten sonra da tersine yarışırlar, vesselam!

[nefha-yihayal]

duygular bize insan olduğumuzu hatırlatan yegâne soyutlamalardır.

[nefha-yihayal]

Senden uzağa mı, sana doğru mu gidiyorum bilemem...

Bir telaş alır beni, korkarım

Yaklaşmaya çalıştıkça mesafeler uzar diye

Karanlıklar düşlerimi bozar diye, korkarım

Söyleyemem

Bir ışık görünür çok uzaklarda

Dağ başında birinin penceresi mi?

Hasta mı var evde?

O hasta da mı bekler seni ?

Yoksa güneşi mi bekler?

Benim seni beklediğim kadar.

Tek bekleyen ben değilsem ölmek isterim,

ölemem

[nefha-yihayal]

uzun süre arafta kalan cehennemi arzulamaya başlar

[nefha-yihayal]