ojovivo
macklin celebrini has autism
No title available

bliss lane
Show & Tell

shark vs the universe
Monterey Bay Aquarium
YOU ARE THE REASON

❣ Chile in a Photography ❣
Cosimo Galluzzi
occasionally subtle
sheepfilms

Product Placement

blake kathryn

Game Changer & Make Some Noise

Discoholic 🪩

Jimmy Eat World
The Bowery Presents

Jar Jar Binks Fan Club

ellievsbear
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States
seen from Peru
seen from United States
seen from France

seen from Netherlands

seen from Türkiye
seen from Syria

seen from Bolivia

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Brazil
seen from Russia

seen from United States
seen from Russia
seen from United States
@nekrh-suneidhsh
Εξεταστική 😍
Gianni Passeretti (instagram)
Jules tattooing Nessa in the kitchen, 2021
Θεωρείς τις ραγάδες άσχημες;
I ride these waves with my tongue
«Μέσα στη μουσική υπάρχει χώρος
Να κοιμηθεί ο άνεμος
Μαζί του να ταξιδέψουμε κι εμείς
Μέσα στη μουσική εφύτεψαν ένα πάθος
Παράξενο
Άνθος η ζωή μας άνθος
Από στόμα περνά σε στόμα
Κόβονται τα γόνατά μας
Όταν ανεβαίνουμε στ’ άλογα
Τρέχουμε στη μάχη χωρίς κεφάλια
Δεν μας αφήνουν τα σύννεφα
Να σηκώσουμε κάτι από τη γη
Να φέρουμε μια ενθύμηση μαζί μας
Κάπου ο κίνδυνος είναι μεγάλος
Όμως αυθόρμητα τραβάμε ίσια
Προχωρούμε όχι πια μέσα στη μουσική
Αλλά μέσα στο θάνατο
Κι ο δρόμος μας δεν έχει τέλος»
Γιώργος Σαραντάρης
Do you believe in love?
I do, even tho people are making it very hard for me to still believe in it
Με μια καρδιά να νοσταλγεί τα στενά σοκάκια σου, τη μυρωδιά του καφέ της παλιάς πόλης σου… τους βόλους που παίζαμε.. και τον κουτσό... το ασημένιο δρομάκι του φεγγαριού σου μέσα στη θάλασσα από το μπαλκόνι του λιμανιού… ξανάρχομαι και φεύγω… και ξαναγυρίζω… γιατί είσαι ένας σκοπός στη ζωή μου.. ΄Ενας πόνος που με κάνει να σε αναπνέω από μακρυά και να σε νοσταλγώ… γλυκιά συντεταγμένη πάνω στο χάρτη της ψυχής μου… Τίποτα και κανείς ανάμεσά μας… δίνω υπόσχεση παντοτινή… δεν ανήκεις σε κανένα… σου ανήκουμε όλοι…οι ρίζες μου βαθιές μέσα σου…κι εγώ…με ευχή γονιού… όπου κι αν είμαι… νιώθω το χώμα σου χρυσάφι πάνω μου…νυν και αεί!
Αρμός - Νοσταλγία
ένα λεπτό.
Όσο μεγαλώνεις, μαθαίνεις την προσωρινότητα κάποιων πραγμάτων και καταλαβαίνεις πως αυτό που νιώθεις τώρα δε θα κρατήσει για πάντα.
Η ζωή κυλά πιο γρήγορα γενικά, αύριο έχεις δουλειά, μεθαύριο παραδίδεις, παραμεθαύριο έχεις κανονίσει, πριν το καταλάβεις η Δευτέρα είναι Παρασκευή.
Έτσι, όταν πονάς, το μυαλό σου απλά σου υπενθυμίζει πως αυτό που νιώθεις τώρα, δε θα το νιώθεις αύριο. Αυτό που νιώθεις τώρα θα κρατήσει μία ώρα. Ή μισή. Ή ένα λεπτό. Άντεξε το, ένα λεπτό είναι.
Εμπιστέψου με, σου λέει, σε ένα λεπτό θα είναι καλύτερα.
Αλλά γιατί αυτό το ένα λεπτό δε λέει να περάσει;