Eğer saati geri alabilseydim , ışığın karanlığı yendiğinden emin olabilirdim.
No title available
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
tumblr dot com
Game of Thrones Daily
🪼

bliss lane
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

gracie abrams
official daine visual archive

PR's Tumblrdome
Fai_Ryy

#extradirty
taylor price
Sade Olutola
sheepfilms
ojovivo

Discoholic 🪩

Jimmy Eat World

blake kathryn
hello vonnie

seen from Italy

seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from Argentina

seen from United States

seen from India
seen from United States
seen from Philippines
seen from Ecuador
seen from Malaysia
seen from Ireland
seen from France

seen from Canada

seen from Malaysia

seen from South Korea
seen from United States

seen from France

seen from Russia
seen from United States

seen from United States
@neptundebirinsanvar
Eğer saati geri alabilseydim , ışığın karanlığı yendiğinden emin olabilirdim.
Bir kalp kaç defa sever bilmem ama ben seni sayılamayacak kadar çok sevdim.
Gece çok saçma ama eğleniyorum.
Duvarlarını yıkmak için çabalayan insanlar neden yıktıkları duvarın üstüne basıp giderler?
Neptün mü Daha güzel Uranüsmü
Neptün
"Çok tuhaftı ağlayamadım ama ruhum paramparça oldu."
Boşuna üzülme , üzülsen de farketmez ya , dönmeyecek.
Aşık olmak aptallıktı ve ben en büyük aptaldım.
"Hem onu yakışıklı filan diye sevmiyorum ,Nelly;benden daha çok bana benziyor da, onun için seviyorum .Ruhlarımız her neden yoğrulmuşsa , ikimizimki de aynı."
Ne izimiz kaldı ne ikimiz.
"Ve masal bitti. Mutlu sonla değil , gerçekle."
Oysa insanlar her gün cinayet işler. Bazen tek bir sözleriyle, bazen bakışlarıyla, bazen sadece yanımızda olmayışlarıyla.
"Bazı hikayeler yarım kalır .Ne güle güle giden olur, ne de hoşça kalan..."
"Tek elim yok benim." dedi net bir sesle.
"Ve tek elle kimseyi pilot yapmazlar, işte bu gerçekten imkansız bir dilekti."
"Ne kadar imkansız mesela?"dedim onu taklit ederek." Güneşi görmen kadar mı?" İmayla ona baktım." O kadar mı imkansız?"
Tugay gözlerimin içine bakarken tavan yarısına kadar açılmıştı ve yüzüne gökyüzünün aydınlığı vuruyordu fakat o bana bakmaya devam ediyordu.
"Bulutları çok sevdiğin için mi pilot oldun?"
"Senelerdir güneşi, bulutları aydınlığı görmedim." dedi donuk bir sesle ama hâlâ gülümsüyordu.
"Ve artık güneşi görmek imkansız gibi geliyor" yeniden bana baktı, gözlerinin içinde bir ateş vardı, o ateşin benim için yandığını düşündüren neydi bilmiyordum ama umutsuz bir sesle
" Söylesene sevgili avukat"dedi. " Seni çiçekli elbiselerle görmem, güneşi görmem kadar imkansız mı?"
"Sanırım" dedim gözlerimi kaçırarak.
"Sanırım o kadar imkansız."
Ölüye çare yok , dedi acımasızca.
Diriyede çare yok, dedim ümitsizce.