Czuje tylko smutek.. @niedoceniony - Tumblr Blog

pierdole kurwa te życie długo tu nie pożyje

#ból #samotność #nie chce cierpieć #cierpienie #śmierć

Kiedy chce mi się mówić... nie ma nikogo. Pustka. Kiedy robi się źle... nagle wszyscy przychodzą. Ale nie dla mnie. Dla siebie. Zwalamy na siebie nawzajem. Tylko ja nie mam już na to siły. Ta pustka w środku jest ogromna. Nie do wypełnienia. Kiedyś było inaczej. Kiedyś ktoś zatrzymywał się na chwilę. Kiedyś inni doceniali te małe momenty. Ciszę ... czy spojrzenie bez słów. Zwykłe bycie. Ale to było dawno. Tak dawno że prawie nieprawdziwe. A teraz? Teraz czuję że walczę sam. Z każdym dniem. Z każdą myślą. Z każdym westchnieniem. I nawet nie próbuję już mówić. Nie chcę zrzucać na nikogo swoich myśli. Nie chcę robić komuś spamu. Nie chcę żeby ktoś przewijał moje słowa z westchnieniem i kliknął "ignoruj". Bo każda prośba o wysłuchanie... i tak nigdy nie jest wysłuchana. Nawet jeśli ktoś odpowie. Nawet jeśli pokiwa głową. To nie słucha. Nie naprawdę. Więc po co? Po co się męczyć. Po co otwierać usta. Po co w ogóle jeszcze coś czuć. Nie warto. Nic nie jest warte. Nawet te słowa które teraz piszę... też są niewarte. Ale chociaż nikt ich nie przewinie. Chociaż nikt nie musi udawać że słucha. Bo tu jest tylko pustka. I ja. I ta cisza która krzyczy.

#pustka #źle #sam #cisza #krzyczy #nie #męczyć #niewarte #umieram #ciemno #ból #strach #nic #nigdy #gorzej #koniec #zmęczenie #dość #bezsens #samotność

Myślałem o nas w nocy... ale teraz to już bez znaczenia. Nic się nie zmieni. Bo życie to gówno. A i tak na końcu czeka nas tylko śmierć. Nie pamiętam nawet kiedy ostatni raz czułem się naprawdę szczęśliwy... Chyba już nigdy nie poczuję. Każdy nowy dzień jest taki sam. Pusty. Ciemny. Nie ma w nim ciebie... nie ma nikogo. Wszystko co dobre dawno umarło. I ja też umieram po trochu... każdym oddechem. każdą sekundą. A ty nawet o tym nie wiesz. I dobrze. Bo i tak bez znaczenia.

Nawet gdybym mógł cofnąć czas... nie wiem czy chciałbym przeżyć to jeszcze raz. Bo ból po stracie jest gorszy niż pustka przed spotkaniem. Obiecuję sobie że nie będzie gorzej... a każdego dnia jest gorzej. Śmieją się do mnie ludzie. Mówią że będzie lepiej. Kłamią. Albo są głupi. Albo nigdy nikogo nie kochali naprawdę.

Kończy się siła. Kończy się płacz. Nawet złość już odeszła. Zostało tylko zmęczenie. I ta cisza w głowie która krzyczy że wszystko jest bez sensu.

Więc przestaję. Przestaję czekać. Przestaję mieć nadzieję. Po prostu oddycham dalej... bo nie mam siły nawet żeby przestać.