Psikolojide en tehlikeli belirtilerden biri üzüntü değildir hiçbir şey hissetmemeye başlamaktır gülersin ama o gülüş sana ulaşmaz bir şeyler başarırsın ama için kıpırdamaz güzel hissettirmesi gereken şeylerin bile içinde boş kaldığını fark edersin bu durumun genellikle sinir sisteminin aşırı ve uzun yük altında kalmasından olur çok fazla stres hayal kırıklığı ve kimsenin göremediği mücadelelerdir bir noktada artık beden bunu hissedemem der ve kendini korumak için duyguları kapatıyorum der bu ilgisizlikten değil savunma mekanizmasındandır tembellik değildir nankörlük değildir karakter zayıflığı da değildir uzun süre hayatta kalma modunda kalmış bir bedenin verdiği tepkidir tehlikeli olansa çoğu insanın bunun farkına varmamasıdır kendini daha gerçekçi mantıkçı ya da daha mesafeli sanırsın oysa dışarıdan belli olmasa da içten içe tükenirsin iyileşme baskıyla ya da zorlamaya kendine gel demekle başlamaz iyileşme duyguların yavaş yavaş geri gelmesine izin verdığin anda başlar çünkü duygular yok oldukları için değil korunmak için susarlar.
