Joe Cabot: Więc lubicie opowiadać dowcipy, co? Śmiać się i chichotać jak gównażeria na boisku? Dobra, ja wam opowiem dowcip. Pięciu facetów siedzi w pierdlu w San Quentin. Wszyscy zastanawiają się, jak tu się, do kurwy nędzy, dostali. Co trzeba było zrobić, czego nie zrobiliśmy, czyja to wina, to moja wina, twoja wina, jego wina, takie pierdoły. I wtedy jeden z nich mówi: hej. Chwila moment. Kiedy planowaliśmy ten skok tylko siedzieliśmy i opowiadaliśmy jebane kawały! Rozumiecie przekaz? Chłopaki, nie mam ochoty się na was wydzierać. Kiedy ten skok już się skończy – a jestem pewien, że się powiedzie – polecimy sobie na Hawaje, cholera, będę się bawił i śmiał razem z wami. Zobaczycie, że jestem kimś zupełnie innym. Teraz jest to kwestia interesów. Oprócz Eddie’ego i mnie, bo nas już znacie, będziemy używać pseudonimów przy tej robocie. Pod żadnym pozorem nie wolno wam wyjawiać sobie nawzajem waszych pierwszych imion i nie chcę żadnego gadania o waszych sprawach osobistych. Podchodzą pod to rozmowy o tym, gdzie byliście, jak mają na imię wasze żony, gdzie siedzieliście, albo o banku, który być może obrabialiście w Sankt Petersburgu. Jedyną rzeczą, o jakiej możecie rozmawiać, jeśli musicie, to to, co macie zrobić. Tak powinno być dobrze. Oto wasze imiona… (wskazuje odpowiednio) Pan Brązowy, Pan Biały, Pan Blond, Pan Niebieski, Pan Pomarańczowy i Pan Różowy.
Pan Różowy: Dlaczego jestem „Pan Różowy”?
Joe Cabot: Bo jesteś pedałem, tak?
Pan Różowy: Dlaczego nie możemy sami sobie wybierać kolorów?
Joe Cabot: Nie ma mowy. Nie ma mowy. Raz próbowałem. Nie działa. Masz czterech facetów, którzy walczą o to, kto będzie Panem Czarnym. Nie znają się na wzajem, więc żaden nie chce się wycofać. Nie ma mowy. Ja wybieram. Jesteś Panem Różowym. I ciesz się, że nie jesteś Panem Żółtym.
Pan Brązowy: Ale „Pan Brązowy” brzmi za bardzo jak „Pan Gówno”.
Pan Różowy: „Pan Różowy” brzmi jak „Pan Cipa”. A może „Pan Fioletowy”? Mi się podoba, będę Panem Fioletowym.
Joe Cabot: Nie jesteś Panem Fioletowym. Pewien facet przy innej robocie jest Panem Fioletowym. Jesteś Panem Różowym!
Pan Biały: Kogo obchodzi twoje imię?
Pan Różowy: No, łatwo ci mówić. Ty jesteś Panem Białym, masz fajną ksywkę. Więc jeśli bycie Panem Różowym to dla ciebie żaden problem, może chcesz się zamienić?
Joe Cabot: Hej, nikt się z nikim nie zamienia. Wiesz, to nie jest żadne zebranie w zasranym, pierdolonym ratuszu. A teraz słuchaj, Panie Różowy. Są dwa sposoby, na wykonanie tej roboty – mój sposób, albo sposób się do wyjścia. Więc jak to będzie, Panie Różowy?
Pan Różowy: Jezu Chryste, Joe. Kurwa, zapomnij o tym. Pasuje mi, jestem Panem Różowym. Jedźmy dalej.
Joe Cabot: Pojadę dalej, jak mi będzie pasowało. Zrozumieliście pieprzony przekaz, panowie? Tak się na was cholernie wydzieram, że ledwo mówię. Do roboty.
germansingergirl
gummygunk
pixelskylines
prguitarman
kianamaiart
2087
yousharknotpass
theartofmadeline