Lies in Lillehammer

Een half jaar studeren in Lillehammer, Noorwegen. Daar ga ik. Brr.

[nordlies]

31/05/17

De laatste.

Ik zit nu thuis in Nederland in de tuin in zomerkleding, terwijl ik twee weken geleden nog een trui droeg en de kans op sneeuw niet afwezig was. 

Afgelopen zondag ben ik samen met mijn ouders weer teruggekomen na een semester in Lillehammer. Wat een raar gevoel is dit, maar ook ontzettend fijn.

Voordat ik vertrok heb ik nog wel wat toffe dingen meegemaakt, zoals kanoën in de kou met je reservesokken over je handen, omdat je je handschoenen vergeten bent. Samen met de leukste mensen die ik in Lillehammer ontmoet heb nog een fijn uitje met peddels, kampvuur en een hobbelige busreis.

Ik ga de mensen die ik heb ontmoet ontzettend missen, ook al weet ik dat ik sommige van hen nog wel zal gaan zien hier in Nederland of in een buurland, want eventjes naar Mexico of Zuid Korea wordt helaas lastig. 

Ook de nationale feestdag van Noorwegen, 17 mei heb ik nog meegemaakt. Op deze dag werd in 1814 een overeenstemming in de grondwet van Noorwegen bereikt.  Veel kinderen in oude klederdracht, veel muziek en veel veteranen. Samen met alle internationals keek ik naar de parade die door het centrum trok, waarna we bij een van de buddy’s thuis een soort van afscheidsbarbeque hielden. Het was gelukkig prachtig weer die dag. 

Op 24 mei was het zover, mijn moeder en vader waren in Lillehammer om te zien waar ik al die maanden heb rondgehangen en gestudeerd en om mij (en al mijn zooi) weer mee te nemen naar het land zonder bergen.

Ik heb ze de universiteit laten zien, het centrum, de skijump, het meer, waar ik woonde, etc. Vooral mijn moeder had hier natuurlijk nog niet zoveel van meegekregen, dus die was blij dat ze het allemaal nog even met haar eigen ogen kon zien.

De laatste twee dagen in Lillehammer heb ik samen met mijn ouders doorgebracht in deze schattige Noorse “hytte” in de bergen. Alles was veel te klein voor mijn vader, het is een wonder dat hij zijn hoofd niet heeft gestoten aan de lage kozijnen. Hier konden we een haardvuur of kampvuur stoken en nog even genieten van de rustige omgeving.

Lillehammer is veranderd van één grote glinsterende witte deken waar het om vier uur ‘s middags aardedonker was naar dit mooie groene landschap waar de zon nooit echt onder lijkt te gaan. Ik ga mijn wandelingen heen en terug naar de uni missen. Ik ben blij dat ik deze ervaring aan mijn lijstje mag toevoegen.

Om weer thuis te komen, gingen we eerst naar de hoofdstad Oslo, waar de boot op 27 mei zou vertrekken. Met de auto helemaal volgepakt met al mijn ski’s, schaatsen, mutsen, sjaals en van alles en nog wat verlieten we Lillehammer en reden door het groene landschap naar de drukke stad om ook daar de boel nog even te verkennen. Het was leuk om pama plekken te laten zien die ik al kende van mijn eerdere bezoeken.

Heel Oslo rook naar deze Seringen. Oslo is een fijne hoofdstad met zoveel groen en weinig afval op de straten. Het was wel weer even wennen om in zo’n drukke stad te zijn als je zo gewend bent aan een klein stadje waar je maar weinig mensen op straat ziet.

We hebben fijne dagen gehad met een kleeein beetje stress voor de laatste cadeautjes voor de mensen thuis ;)

Toen was het zover. Op de boot. Dag, Noorwegen. Niet voor altijd hoor! Ik wil zeker nog terug om herinneringen op te halen, het noorderlicht nog beter te zien en eindelijk eens een eland te spotten (ja, echt waar, na een half jaar nog steeds geen eland te bekennen).

Ik was wel blij weer onderweg te zijn naar mijn lieve vrienden en familie thuis en natuurlijk Laurens (die valt een beetje onder beide categorieën, maar is ook zijn eigen categorie). Het was een lange reis waarbij we een nachtje op de boot doorbrachten en daarna met helaas veel file Denemarken en Duitsland nog moesten doorkruisen om weer terug te komen in ons landje.

Maar wat was het fijn om al die lieve mensen weer te kunnen zien en knuffelen. Ik wist al dat Laurens thuis zou zijn, maar nu werd ik ook nog verrast door mijn twee beste vrienden, Sjoerd en Eva. Ik heb bewust voor deze foto gekozen omdat je hier niet kunt zien wat voor jankbal ik was.

Zo, dus. Nu zijn we aan het einde van mijn Noorse verhaal. Ik ben nog steeds een beetje in de war dat ik hier nu zo zit. Ik hoop wel dat jullie het leuk vonden dat ik jullie op deze manier op de hoogte heb gehouden van mijn kleine avontuur! Dan ga ik nu nog maar even genieten van de zon en al deze lieve mensen.

Wie weet tot ooit!

[nordlies]

07/05/17

Wow, nog maar minder dan 3 weken in Lillehammer.. wat gek om straks ineens weg te gaan van een plek waar ik maandenlang gewoond heb. Jammer om afscheid te moeten nemen van alle mensen die ik hier ontmoet heb (maar hee, wellicht niet voor altijd) en van het mooie landschap, maar ik ben wel heel erg blij dat ik alle mensen (en dieren) die ik zo mis weer te gaan zien. 

Gelukkig heb ik laatst mijn vader mijn stadje mogen laten zien, hij was hier namelijk een paar dagen. Ik heb hem flink aan het werk gezet met hiken, trappen beklimmen en door de Noorse bergen rijden. 

Het was zo leuk om pap te laten zien waar ik nou al die tijd uithang. Hij was er ook op een heel goed moment, aangezien de lente hier nu net begonnen is (ja echt, begin mei). Deze foto is gemaakt tijdens een hike langs de rivier die in het centrum van Lillehammer uitkomt. We zijn in het centrum begonnen met lopen, steeds verder omhoog naar steeds mooiere natuur en zelfs naar de laatste sneeuw! 

Het was een prachtige zonnige dag, we hebben nog met uitzicht op een grote waterval een broodje zitten eten in de zon. Ik heb pap zelfs zo gek gekregen om over de rivier heen te springen om zo langs de andere kant weer naar beneden te lopen (daar heb ik een geweldig filmpje van, maar die houd ik even voor mezelf aangezien ik denk dat pap het niet op prijs gaat stellen als ik hem voor gek zet hier ;).

Naast het hiken zijn we ook nog naar de nabijgelegen stad Hamar gegaan (ook niet verkeerd om een andere plek te zijn als je in zo’n klein stadje als Lillehammer woont). Hamar ligt ook aan het water, het heeft wat leuke winkeltjes en een groot winkelcentrum waar we een hele tijd hebben rondgesnuffeld hebben. 

Op deze foto zitten we niet in Hamar maar gewoon in Lillehammer in het park. De laatste dag afsluitend met koffie en daarna een hele tijd gelezen in de zon totdat de trein Lillehammer weer binnen kwam rollen.

Het was echt fijn om familie weer even dichtbij te hebben, na vooral contact gehouden te hebben via Whatsapp en Skype. We hebben niet voor lang weer afscheid genomen, aangezien pama eind mei weer hier zijn met de auto om hier nog wat daagjes door te brengen om daarna de boel in te laden en te vertrekken naar Oslo en daarna via de boot terug naar Nederland. 

Op dit moment ben ik net terug van een weekend in Oslo voor de National Assembly voor de vereniging waarbij ik in het lokale bestuur van Lillehammer zit, de International Student’s Union of Norway. Wat een ervaring was dat! Van elk lokaal bestuur in Noorwegen kwamen twee “delegates” naar Oslo om voor het nieuwe nationale bestuur te stemmen en voor discussies over onderwerpen als “gender inclusion” en “environmental considerations”. 

Ik heb zoveel nieuwe mensen ontmoet van over de hele wereld. Ik voelde me echt een beetje vereerd dat ik hierbij mocht zijn en het recht had om te stemmen voor zoiets groots. Alle mensen waren zo open en vriendelijk, echt een leuke ervaring.

Dit is het hotel waar we sliepen, het was zo fijn om even in een bed te liggen waar je niet de veren in je rug voelt prikken zoals in mijn bed hier in Lillehammer. Alles was netjes geregeld, elke dag kregen we ontbijt, lunch en avondeten, alles werd voor ons betaald.

In Oslo was het ook prachtig weer. Helaas konden we daar niet helemaal optimaal van genieten, omdat we vooral binnen zaten in een auditorium van Oslo & Akerhus University, maar in de pauzes en na het hele programma konden we gelukkig naar buiten en hebben we toch nog wat zonnestralen mee kunnen pikken.

Ik heb een toptijd gehad en ben heel blij dat ik dit heb mee mogen maken. Nu ik weer in Lillehammer ben moet ik nog even hard aan het werk voor mijn examens Psychologie, maar daarna kan ik uitrusten en thuis iedereen weer zien. 

Zo, meer heb ik even niet voor jullie. Tot later! (misschien wel in Nederland?)

[nordlies]

10/04/17

Zo, een maand geleden dat ik iets schreef hier.. maaar met een goede reden, want ik ben net terug van een roadtrip naar het kleine plaatsje Flåm en de grotere stad Bergen en heb dus weer wat tofs om over te schrijven.

Voordat we vertrokken heb ik ook nog wel wat leuke dingen gedaan zoals een eerste keer curling (dat is echt moeilijker dan je denkt), skieën en de verjaardagen van mijn twee beste vrienden Sjoerd en Eva vieren via Skype (een beetje sad maar hee ik was er wel!)

Daarnaast had ik ook mijn eerste examen, voor Sociale Psychologie. Toevallig kreeg ik daarvoor vandaag mijn punt terug; een B (vergelijkbaar met een 8 of ‘zeer goed’), dus ik ben helemaal blij.

Dan nu: de roadtrip!

7 anderen en ik huurden 2 auto’s om een week op pad te gaan naar het Westen van Noorwegen, met als eindpunt de havenstad Bergen. Onderweg konden we dus stoppen waar we maar wilden om ons te verbazen over de prachtige natuur, zoals je hierboven kunt zien. Het was heel fijn om weer eens met de auto te reizen, samen muziek te luisteren en een grote afstand af te leggen.

Onze tussenstop tussen Lillehammer en Bergen was een piepklein plaatsje genaamd Flåm. We hadden een mooi en typisch Noors huis gehuurd tussen de bergen, waar we 3 dagen verbleven.

De eerste dag in Flåm zijn we gaan hiken, op zoek naar een waterval. Die ochtend regende het een beetje, maar we besloten toch te gaan, want zo hoort dat. 

Helaas begon het steeds harder te regenen naarmate we dichterbij de waterval kwamen, maar het was het toch waard. De klim was ontzettend steil en modderig, maar met de juiste kleding was het uiteindelijk prima te doen.

Dit ben ik samen met Tobi (uit Duitsland) en Doris (Nederlandert) bij de waterval. Gelukkig stopte de regen wel even en konden we wat mooie foto’s maken. Het leuke van deze foto is dat ik eigenlijk minstens anderhalve kop kleiner ben dan deze 2, maar ik sta op een steen, dus ik ben lekker ook groot.

Toen we weer thuiskwamen voelde ik me wel een beetje een trol, dus ben ik maar snel onder de douche gesprongen om een beetje op te warmen en weer fris te zijn.

De volgende dag was het gelukkig heerlijk weer en zijn we weer op pad gegaan, waarbij we een klein bakkerijtje van een heel aardige Franse man ontdekten. Daar heb ik denk ik het lekkerste kaneelbroodje ooit gegeten. Lies blij.

Die dag zijn we ook naar een prachtig uitkijkpunt (Stegastein) gegaan om de besneeuwde bergen goed te kunnen zien en over de meren en dorpjes uit te kunnen kijken. Je ziet er niks van op de foto, maar daar boven waaide het het echt extreem hard. Ik moest mijn best doen om mijn telefoon niet uit mijn handen te laten vallen wanneer ik een foto wilde maken.

De laatste dag hebben we nog een paar dorpjes in de omgeving bezocht om wat foto’s te maken, nog wat te wandelen en koffie te drinken. Ik vind de huisjes zo lief, en vaak ook zo goed onderhouden. 

Op donderdag zeiden we Flåm gedag en reden we door naar de regenachtige maar charmante stad Bergen. Toen we de stad binnenreden stroomde de regen zonder te stoppen, wat ook niet zo gek is als je bedenkt dat er in deze stad elk jaar het Regenfestival wordt gevierd.

Gelukkig kwam op dag 2 de zon door de wolken en konden we zonder paraplu’s de stad bewonderen. Deze foto maakte ik op een schip waar we even een kijkje mochten nemen. 

In Bergen zelf was er vooral veel tijd om te winkelen, vanuit de bergen over de stad uit te kijken en lekker te eten. Om de verjaardag van Tedde (nog een Nederlandert die mee was) te vieren zijn we naar een visrestaurant aan de haven gegaan. De zalmburger die ik daar kreeg was gigantisch maar echt heerlijk.

Wat mijn opviel aan Bergen was de grote hoeveelheid straatkunst die je om vele hoekjes tegenkwam. Dit maakte de stad wel heel kleurrijk en interessant. Ik vond deze foto wel toepasselijk, die paraplu hebben we de 3 dagen die we daar doorbrachten zeker wel nodig gehad, en gelukkig had de eigenaar van de Airbnb waarin we verbleven daar rekening mee gehouden. Er stonden netjes 8 paraplu’s klaar in de gang.

Ook in Bergen waren er prachtige huizen, maar dan net iets “stadser” dan in Flåm natuurlijk. Nog steeds in allerlei mooie kleuren met decoratie en schattige balkonnetjes waar overal narcissen aan hingen. Die zie je op dit moment overal, de vrolijke gele paasbloemen.

Ik heb echt een toffe tijd tijd achter de rug, weer een ervaring rijker. Eigenlijk kan ik niet wachten om met mijn vrienden en/of Laurens een roadtrip naar mooie plaatsen te organiseren, wie weet, in de zomer.

Dat was het wel weer even voor nu. Ik zit weer achter mijn bureautje in mijn kamer in Lillehammer, waar ik gelukkig wel een klein huisje van heb kunnen maken waar ik me goed voel.

Ha det bra!

[nordlies]

09/03/17

Halloo ja hoor ik ben er weer. Ik heb weer wat tijd gevonden om wat te schrijven! 

De afgelopen 2 weken was Laurens hier! Na bijna anderhalve maand zonder elkaar was het heel fijn om hem weer te zien. Hij heeft pas een nieuwe camera gekocht, deze foto maakte hij toen de trein in Lillehammer aankwam, blije ik.

Het was leuk om hem te laten zien waar ik nou al die tijd uithang, op mijn kleine kamertje in Smestad Studenthjem, in de bergen tussen de sneeuwhopen en hoge bomen, het centrum met schattige winkels en caffeetjes, op de uni, het grootste meer van Noorwegen, etcetcetc.

Over het grootste meer van Noorwegen gesproken, hier staan we op Mjøsa. Het was prachtig weer, we hadden niet eens een jas nodig tijdens het schaatsen. De sneeuw smelt af en toe ook al een beetje (helaas vriest dat ‘s nachts lekker vast een vormt het een grote ijsbaan op de voetpaden waardoor je elke dag met gevaar voor eigen leven naar de bushalte moet lopen), maar het is nog lang niet weg. 

Ik wilde altijd al eens samen gaan schaatsen en deze eerste keer was wel erg mooi.

Op een van de eerste avonden was er iets wat we normaal gesproken liever vermijden, vooral vanwege de muziek: een carnavalsfeestje. Gelukkig werd hier geen Nederlandse carnavalsmuziek gedraaid, een hele andere manier van carnaval vieren die eigenlijk best goed beviel. Leuk om te zien hoe mensen uit verschillende culturen hier mee omgaan. Ik heb hier helaas geen charmante foto’s van, die bespaar ik je even.

Zoals ik al zei in mijn laatste blogpost had ik kaartjes gereserveerd voor de laatste ijshockeywedstrijd van het seizoen en het was weer zo tof! Vol trots in mijn club t-shirt moedigde ik samen met iedereen en nu ook samen met Laurens Lillehammer Ishockeyklubb aan. Ja hoor, winst! Blij dat ik Laurens hier mee naartoe kon nemen.

Ook zijn we samen met een groepje gaan hiken waarbij we 937(?) treden omhoog zijn geklommen om bovenaan de ski-jumps van het uitzicht konden genieten. 

Tijdens onze tocht naar beneden kwamen we alleen iets heel anders tegen, we liepen een soort parcours op waar liftjes heen en weer gingen. We dachten eerst dat het een skipiste was, maar na een stukje gelopen te hebben kwamen er ineens een mensen op een soort sleetjes langs ons naar beneden vliegen.

Helemaal enthousiast zijn we naar het einde van het parcours gelopen en hebben we zelf een slee gehuurd. Hierboven zie je onherkenbare Laurens onderweg met de lift naar boven.

Na al die spanning moest ik even (geheel vrijwillig, ahem) in de sneeuw gaan liggen om af te koelen. 

Op een van de laatste dagen zijn we nog een keer met zijn tweeën gaan schaatsen, deze keer op een ijsbaan dichtbij het centrum van Lillehammer. we hadden geluk met een mooie zonsondergang en de hele ijsbaan voor onszelf.

Het was fijn om weer even samen te zijn. Afgelopen dinsdag vloog Laurens weer terug naar Nederland, maar we hebben gelukkig nog wel even kunnen vieren dat we sinds die dag 3,5 jaar samen zijn. Ik kijk er ook wel naar uit om weer samen leuke dingen te doen in de zomer, maar ik ga nu nog even wat toffe ervaringen opdoen hier in deze sneeuwhoop!

[nordlies]

15/02/17

DRUK! Dus ik heb een tijdje niets geschreven, maar ik heb nu wel een hoop om over te vertellen.

Een tijdje geleden ben ik hier voor het eerst gaan skieën. Hiervoor had ik het 1 keer eerder gedaan (4/5 jaar geleden in de zomer in Oostenrijk). Met een groepje vertrokken we vroeg met de bus naar Hafjell, het skigebied op een kwartiertje afstand van Lillehammer. Eenmaal daar aangekomen schrok ik best wel van hoe steil de piste eruitzag, wat ik ervan kon zien dan, aangezien het die dag heel mistig was. 

Na wat geworstel met die grote skischoenen en onhandige planken aan je voeten zat ik met de rest in de skilift onderweg naar boven. Naarmate we hoger kwamen werd het steeds kouder, maar gelukkig wel een stuk minder mistig. Alsof je boven de wolken uitstapte.

Na 5 minuten boven aan de berg naar beneden te hebben gekeken durfde ik uiteindelijk wat bochtjes te proberen. Een beetje vallen en opstaan, maar uiteindelijk ging ik met een flinke vaart de berg af. 1 keer flink gevallen, maar gelukkig niet met een traumahelikopter terug naar Nederland. Binnenkort ga ik voor de tweede keer, straks wordt ik er nog goed in!

Om even terug te komen op mijn vorige blogpost, de vakken Cognitieve Psychologie en Biologische Psychologie zijn 2 weken geleden begonnen en wow ik heb het opeens druk. De dagen dat ik een beetje rondwandel door Lillehammer zijn ingeruild voor dagen vol colleges en lezen in de bibliotheek. Niet dat ik dat erg vind, ik ben hier ook om nieuwe dingen te leren. Ik kan nog steeds heel veel leuke dingen doen, maar mijn dagelijks leven is nu wel wat voller geworden.

Ook een tof ding: ik heb de piano op de uni gevonden! Ik speel sinds 2 jaar piano en moet dus nog veel oefenen, maar kon mijn piano of keyboard helaas niet meenemen hier naartoe. Gelukkig kan ik nu dus alsnog af en toe oefenen, ook al is de piano best wel vals.

Een paar weken geleden ben ik ook voor het eerst naar een ijshockeywedstrijd geweest. Wat is dat VET! Wat een spektakel met mannen die tegen muren aanvliegen, harde muziek, snel voetenwerk, een echte mascotte en joelende supporters. Ik ben fan (echt waar, ik heb nu een shirt met “Lillehammer Ishockeyklubb” erop). Binnenkort als Laurens (voor wie hem niet kent: mijn lief :) ) me komt bezoeken zal de laatste wedstrijd van het seizoen plaatsvinden, dus ik heb alvast 2 kaartjes gereserveerd!

Het meest recente toffe ding dat ik heb gedaan is een uitstapje van 4 dagen naar Oslo met de andere Nederlanders. Dit was 1 van de dingen die we heel graag wilden gaan doen, dus waarom niet gewoon in de eerste maand?

Met de trein gingen we ‘s avonds terug naar de stad waar we 4 weken terug vertrokken waren naar Lillehammer. We hadden een slaapplaats geregeld via Airbnb, wat een geweldige uitvinding is dat toch. Super vriendelijke gastvrouw en gastheer, zachte bedden, een heel huisje voor onszelf.

De volgende ochtend zijn we meteen op pad te gaan om de stad te verkennen en te doen waar we allemaal goed in zijn: shoppen. Na een kop koffie bij de hippe keten “Joe & the Juice” doken we vrijwel iedere winkel in die we zagen wat bij mij voor het volgende resultaat zorgde:

Allemaal blij met onze nieuwe aanwinsten en wat zere voetjes verder schoven we aan bij een sushibar om lekker te eten en uit te rusten van de eerste dag. Na nog geen 20 min lopen konden we ons in ons huisje klaar gaan maken voor het volgende ding wat ik nog nooit gedaan had: een cocktail drinken in de skybar van een hotel op 34 hoog:

Heel gaaf. Ook al was de gemiddelde leeftijd in de bar 45, ik heb genoten van mijn Gin & Tonic uitkijkend over deze verlichte stad.

De laatste dag van deze trip naar Oslo hebben we doorgebracht in de minder “hoofdstraatachtige” wijk Grünerløkka. Vol met leuke cafeetjes en vintage winkeltjes en veel straatkunst:

Die dag hebben we afgesloten met een grote foodhall, pizza en toen we thuiskwamen films op een groot scherm (in plaats van een tv hadden de bewoners een groot wit scherm en een beamer om Netflix te kijken).

De volgende ochtend zijn we vroeg vertrokken en konden we eindelijk de treinreis meemaken met daglicht. Tussen de besneeuwde bergen, dennenbomen en gigantische meren reden we terug naar ons nu toch wel een beetje vertrouwde “dorpje” Lillehammer.

Toen ik thuiskwam werd ik verrast met een briefje in mijn postvak: pakket af te halen bij het dichtstbijzijnde postkantoor. Zo snel mogelijk naar het postkantoor gerend en met mijn armen vol met een grote kartonnen doos naar huis gewaggeld. Eenmaal thuis heb ik die zo snel mogelijk opengemaakt en zag ik wat mijn moeder voor me had samengesteld. Een lief kaartje, een vloerkleed(!), heeel veel eten (waaronder natuurlijk stroopwafels), mijn moeders helm en bril voor het skieën, een pittenzak, tijdschriften, en nog meer lieve dingen.

En nu zit ik weer hier op mijn kamertje achter mijn bureautje dit te schrijven. Ik heb heel veel zin in volgende week, Laurens weer zien na een lange tijd en hem Lillehammer laten zien natuurlijk.

Tot de volgende!

[nordlies]

25/01/17

Nu ben ik hier bijna 2 weken. Alles is nog steeds even wit, maar ik heb al wel wat dingen meegemaakt.

Dit is de uni, Inland Norway University of Applied Sciences. Een modern gebouw tussen de besneeuwde bergen van Lillehammer. Het is niet heel groot, maarja dat is ook niet zo’n verrassing als je bedenkt dat er in heel Noorwegen ruim 5 miljoen mensen wonen in tegenstelling tot Nederland, een kleine 17 miljoen.

Tot nu toe heb ik alleen nog colleges van Sociale Psychologie gehad, de andere 2 vakken die ik zal volgen: Cognitieve en Biologische Psychologie beginnen volgende week pas. Het is niet heel anders dan in Nederland, iedereen zit in een collegezaal en luistert naar de docent (dat is nog best een uitdaging, aangezien hij uit Ghana komt en nog best een zwaar accent heeft).

Ook zit ik nu in het bestuur van de ISU (International Student’s Union) van Lillehammer, als Social Officer. Ik weet nog niet alles van hoe dat zal verlopen, maar ik denk dat het een goede ervaring zal zijn en dat we een hoop toffe dingen voor de internationals zullen gaan organiseren.

In je eentje gaan verkennen is hier heel fijn. Koptelefoon op (vooral met deze afspeellijst aan: https://open.spotify.com/user/thesigurros/playlist/5irGzAGsGDtTpzODus9zaf) en gewoon gaan lopen. Dan waardeer je alles om je heen pas echt. 

Dit gebouw is een deel van de bioscoop van Lillehammer, verstopt achter een heleboel andere oude gebouwen. De zon begon net een beetje onder te gaan (helaas al om een uur of 3), wat voor dit toffe effect zorgde.

Afgelopen zaterdag zijn we voor het eerst met z’n vijven gaan hiken in een rustiger gebied in de bergen. Op zoek naar een bevroren waterval liepen we tussen de met sneeuw ingepakte bomen naar boven.

Voordat we tussen de bomen liepen kwamen we bij 2 skijumps die zijn gebruikt tijdens de Olympische Jeugdwinterspelen in 2016. We hadden geluk, want er waren een aantal mensen aan het oefenen die we van de berg af konden zien vliegen, wat een onwerkelijk gezicht zo in het echt.

Na onze 3 uur durende hike zijn we voor het eerst uiteten gegaan bij Heim. Een heel leuk café/restaurant waar ik (jajaja niet Noors, sorry sorry) heerlijk fish and chips heb gegeten. Als je ooit in Lillehammer komt, aanrader.

Na het eten wilde ik met de bus naar huis gaan, dit ging helaas net iets anders dan gehoopt. Nietsvermoedend stapte ik in de bus die de app mij had aanbevolen. Onderweg kwam de route die de bus nam me toch niet zo bekend voor, dus ik checkte de app nog een keer en kwam er toen achter dat ik nog 20 min moest lopen vanaf de halte waar ik uit moest stappen. Snel stapte ik daar toch maar uit en keek om me heen, ik herkende helemaal niks.

Toch maar een weggetje naar beneden ingeslagen op zoek naar de hoofdweg die ik ken. Na een half uur en een paar keer uitglijden had ik die gevonden. Vanaf daar kon ik gelukkig de weg naar Smestad (daar waar de accomodatie is) terugvinden en op mijn bed neerploffen om WIDM terug te kijken, met een stroopwafel in de hand.

Een avontuur verder dus.

Dat was het wel een beetje voor nu, tijd om mijn pyjama in te ruilen voor laagjes laagjes laagjes, boodschappen te doen en naar college te gaan.

Ha det bra! 

Ohja, zo ziet een fiets er hier ongeveer uit, inclusief slot.

[nordlies]

15/01/2017

Den første blogginnlegg! Ja ik doe het echt, cliché he? Achja, hier ben ik dan om te vertellen over mijn eerste twee dagen in Lillehammer, Noorwegen. 

Want wát een plek, helemaal wit met een paar veegjes donkerrood en mosterdgeel van de huisjes die hier en daar in de bergen staan. Zoveel nieuwe mensen om te ontmoeten, heuvels om op te klimmen en sneeuw om in te bibberen.

Afgelopen vrijdag om precies 23:37 (het vervoer is ontzettend stipt hier) kwam de trein met mij en nog zeven Nederlanders aan in Lillehammer, waar het al uren donker was. Perfect geregeld werden we opgehaald door onze “buddies” van Inland Norway University of Applied Sciences in een taxibusje waar wij plus al onze enorme koffers in pasten. Na nog geen kwartier rijden kwamen we aan bij Smestad Stedenthjem en konden we voor het eerst in de sneeuw gaan staan.

Toen ik binnenkwam in mijn kamer schrok ik wel even, dit leek totaal niet op de foto van de website waar ik mijn kamer huur. Gelukkig had ik zelf genoeg leuke dingen bij me om het toch een beetje te laten voelen als thuis. 

De volgende ochtend was het tijd om uit bed te kruipen en de prachtige zonsopkomst nog net mee te pikken. Roze en oranje wolken tegen een felblauwe lucht.

Dit is dus waar ik woon, de kamer zelf kun je net niet zien. Tja, daarzo achter die sneeuwhoop.

Gisteren zijn we op pad gegaan om extra spullen te halen voor onze kamers bij de enige echte JYSK en zijn we boodschappen gaan doen (ik heb nog nooit zo’n groot schap voor alleen maar zalmproducten gezien), daarna was het daglicht helaas alweer een beetje op (16:00).

Zo’n uitzicht had ik nooit eerder als ik naar de supermarkt liep. Holy moly.

Die avond hebben we gezellig samen gekookt en zijn daarna naar het centrum gelopen om de kroegen te verkennen. De eerste die we tegenkwamen was ook meteen een van de leukste kroegen (naar de mening van een van de buddies) van Lillehammer. De hele avond gedanst en een biertje van een tientje gedronken *huilt een klein beetje*.

Vandaag was het om 11:50 (al) tijd voor een hike met bijna alle internationals, georganiseerd door de buddies. Met een gemiddelde temperatuur van -9 liepen we 16,5 kilometer berg op en af om een aantal mooie plekjes van Lillehammer te zien. Thermolegging aan, goed gevoerde laarzen aan, muts op, maar toch na twee en een half uur lopen was ik toch wel een beetje een pinguïnloopje aan het ontwikkelen. 

Een hoopje pinguïns bij elkaar, waggelend langs bevroren watervallen, een enorme sporthal (ik wil echt een keer naar een ijshockeywedstrijd!) en wat volgens mij het grootste meer van Noorwegen is. 

Ik heb al zoveel mensen ontmoet die ik anders nooit van mijn leven ontmoet zou hebben. Een Koreaanse, een Franse, een IJslandse, een Duitser en natuurlijk een handjevol Noren.

Morgen is de eerste dag op Inland Norway University (nog wat). Ik ben zo benieuwd! Heel veel zin om weer te studeren en nieuwe dingen te leren. Daar doe ik binnenkort weer verslag van. Ik moet nu maar eens gaan slapen, morgen vroeg mijn nest uit om de bus van 08:36 te halen.

Tot snel!