◇Zamanla◇ @nuvivalent42 - Tumblr Blog

Bazen son vermeyi de bilmek lazım.

Ya da değişmeyi.

Bu hesabı bir sürelik-- belki hayallerimi geçekleştirip te 30larımın daha durgun geçen zamanlarında aktifteştiririm.

Daha yıllar var, bilemiyorum.

Başka bir profilde şimdilik gençliğimle devam edeceğim.

Ne komik. Kimliyini değiştirmek bu kadar kolay internette.

Şimdilik)

Uzun aylar olacak bu platformda bir teknik problemden dolayı 1'den fazla resim paylaşamıyorum. Ama yazılarımın resimlerini sakladım sorun çözüldüğünde ekleyeyim diye.

Yarım kalmış diğer küçün büyük işlerimi de bununla başlamakla tamamlayacağım.

İnsanın kanı donuyor, kalbine hançer saplanıyor. Bunların gerçek olabileceğine, hayat ne film ne de savaş.

O kızcağızların acıları... yaşadıkları ve yaşayamadıkları...

Bu kadar mı kolay birini böyle canından etmek? Yaşamın değerini anlamayan, öldürmeyi normal görüp de hayatın "etiğini" anlamayanları ne diye dışarıda bırakıyorsunuz ki? Azgın köpeğin bile saldırısının maksimumu bu vahşi insan ırkının yanında kıyaslamaya bile gerek kalır mı?

Küreselleşme, sanat başınıza değsin sizin. Psikopatları idolleştirip insanlara daha nasıl vahşileşmesinin örneğini veriyorlar.

Tanrım, Sana sığınırız. Sen bizi, kardeşlerimizi ruhu karaya bürünmüşlerden koru

✨️Güzellikler ve verimlilikler dolu bir Ekim dilerim 🍁☀️🐾

Bazen Matrix'te NPC'lerle karşılaştığını düşünürsünüz. Böyle deneyimlediğim insanlardan biri de kütüphanedeki dayı.

İlk defa geldiğimden bu yana her daim burada olur kendisi. Yıllar önce Hintli araştırmacı gibi düşünmüştüm. Yoksa o yaşta adam ne yapacaktı burada? Saçı da sıfıra vurulmuş oluyor.

Sonra gördüm ki tabletinde bir şeylere bakıyordu. Bilemiyorum neye.

Şu anda gördüğümde ettiğim tahminim, hayat uzun ya, onu geçirmek için buraya geliyor, internette zamanı geçsin, çünkü evinde yok. Ama böyle düşünelim, bu adam her gün buraya toplu taşımayla geliyorsa, internet çekecek parası vardır evine. Giysileri de normal işte. Kendisine de soramıyorum. Bir keresinde yan yana oturmuştuk, başka yer olmadığından.

Masalarda farklı hayatlar. Hayat arkadaşıyla gelen kim, yalnızı kim. Mutlu olan kim, sakince düşünceli yemeğini yiyen kim.

Arka fonda şarkı söyleyen solist ilhamını bunlardan alıyordu, dikkatlice dinlediğimde. Çay geldiğinde masamıza çaya şarkı söyledi. Bazen aileden, arkadaşlardan, kadehlerden... Ohoo, bir sürü.

Garip gelen ise hiç kimse duymamıştı, anlamamıştı sorduğumda. Farkında değillerdi.

Eh müzikçi amca..

20 yıl kendini, 20 yıl evlatlarını, 20 yıl da torunlarını geliştir.

Aslında hayata bırakıldığında kendi hedefler kuruyor bir de. Endişelenmemiz gerekmiyor şimdi de. Ben şimdi her şeyi yaparsam, tamamlanmamış geleceğe ne kalır diye.

Bir de öğrenebildiğimiz, kapasitemiz kadar hayat veriyor Tanrı bize bence.

Bir sincabı izliyordum şimdi. Çam ağaçlarında bir kalkıyor, bir iniyor. O ağaçtan bu ağaca. Bana anlamsız gele bilir ama onu hayata bağlayan da bu. Onun yapısı gereği.

Biz "yapımız gereğini" anlamadığımızdan mı yoksa bu kısıta sığmayı hor gördüğümüzden mi hayatı zorlamaya çalışıyoruz?

#anlık #random #düşünceler

Modada böyle bir ifade var: "timeless pieces".

Ama onların da moda olduğu bir zaman var.

İronik

Broke the conspiracy perspective

Tırnak ustam bilişim teknolojileri okuyor, diğer bir oradaki çalışan kız da konservatuvar mezunu, yüksek lisans yapıyor.

Toplumun değişime ihtiyacı var mı yoksa hep böyle miydi ve olacak mı?

Yarına güzel, arınmış, hafif uyanmak dileğiyle gözlerimizi kapatalım

~🌃🌔~

Today, the agent I met told me that "I want to be the last white man chief of this service."

Revolutionary effective statement for me

Minikler, minikler

Birlikte uyumak isteyen küçük kız çocuğunun o kadar çok konuşmasına rağmen, uykun gözlerinden aksa bile sözünü kesmek istemiyor insan. Minik dudaklarıyla, ellerini de sallaya sallaya karanlıkta kendini ifade ediyor. Yenmez mi

["Che le nostre menti possano evolvere oltre le stelle".]

A new friend, new sign.

.Growth

İnsana farkındalıklı boş zaman lazım bazen.

Hiçbir şey yapmadan durmak. Hakiki manada hiçbir şey yapmamak zor bir "eylem".

Bu günün başlığı #devam

Bazen tanımazsın en son kaldığın yeri, devam etmen gerekeni, bıraktığın gibi. Yabancılaşırsın ona. Bir önceki gibi değildir. Ama hayat bu. Asla küsmemen gerekir senin ona. Değişir işte, kabul et. Devam et.

Geç kaldım yok. Birkaç gün önce bir yazı gördüm - diyordu ki bir şey yapmak için keşke genç olsaydım, daha erken olsaydı diyorsun ya. Şimdiki sen, senin en genç halin işte.

Azim ve Sabır. Yolumuz epey var gibi.

- 🏔🏞🦅-

Geldii işte

Niye beklediğimi bilmiyorum ama 00.00a kadar bekledim karşılamak için Eylülü

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

◇Zamanla◇