Rutger ten Broeke. Le grand Sapin, st’ Amand-le-Petit, 1982.

Origami Around
Cosmic Funnies

Janaina Medeiros
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
No title available
Keni
Mike Driver

@theartofmadeline
NASA
Monterey Bay Aquarium
we're not kids anymore.
Show & Tell
i don't do bad sauce passes

#extradirty

祝日 / Permanent Vacation
ojovivo
No title available
Claire Keane
Game of Thrones Daily
he wasn't even looking at me and he found me
seen from Germany
seen from Türkiye

seen from Malaysia
seen from Malaysia
seen from Malaysia
seen from Saudi Arabia
seen from Türkiye

seen from United States
seen from Singapore
seen from United States

seen from Saudi Arabia

seen from Türkiye
seen from Indonesia

seen from Türkiye
seen from Netherlands
seen from Sweden
seen from Germany
seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from Romania
@onbezonnentederheid
Rutger ten Broeke. Le grand Sapin, st’ Amand-le-Petit, 1982.
ik voel me nog steeds alsof alles zich gisteren heeft afgespeeld
ongerept en haast onzichtbaar besluipt de zonde de avond. hoe God met spijt de grootste ondeugd schiep en tegelijk de enige straf.
moest ik het willen dan zou ik het kunnen. de zevende dag bedaren. me de dagen van dorst en honger besparen. in de kleverige zon mijn badpak brons baden.
maar ongeschonden slacht mijn leed de hoop die er nog was. ik ruik haar adem en aanvaard haar klauwen. als jij niet meer de mijne bent dan ben ik wel de jouwe.
How about a selfie?
niet raar doen :(
What's your Instagram? :)
geheim!
ik herinner me je huid als een ouderlijk huis, achter elke deur een uitdijend gemis
de stad is besmet met herinneringen aan een leven dat nooit meer terugkomt
"En zo zaten we weer uren te praten. Over alles waar je niet over praat. Want als je er wel over praat is het onherroepelijk mis." Jan Wolkers, Turks Fruit, 1969
hoe je als een doperwt in mijn lakens lag de dekens je toevluchtsoord maakte en ik niets anders wou dan jou daar voor altijd vast kunnen houden
de naam die ik heet draagt een leven. van toen de zonde nog troebel en de genezing nabij was.
Jotie T'Hooft, 1977
laat mij denken in de taal van een ander
in elke reflectie zitten herinneringen aan het kind dat ik was de naam die ik heette
van alles wat er nog overblijft is dit het nog minst de schorre holte tussen toen en morgen