Özümdeçokiyiyim

Blogger, Yazar, Aktivist, Hayvansever, Hümanist ve deniz aşığı...

[okuryazarlar]

İkinci Yeni’nin önde gelen şairlerinden İlhan Berk'i, aramızdan ayrılışının 11. yılında saygıyla anıyoruz.

[ozumdecokiyiyim]

Belki de kaçacak yer kalmadığından kesiliyordur nefesim.. Bedenimin ruhuma son iyiliğidir belki de..

[ozumdecokiyiyim]

Ah kadın. Sen şimdi çiçekli elbiselerini giymiş koşturuyorsun hayatın içinde.. Ömründe gördüğün en güzel bahar bu. Tadını çıkart. En çok sen sev. En çok sen sevil. En çok sen seviş..

[okuryazarlar]

[gecenintenhasi]

tam öleceğim sıra öldüğünüzden sanırım. tam sendeleyeceğim vakit düştüğünüzden. bir kere de ben ağlayayım siz karşımda ne yapacağınızı bilemeyin, bir kere, diyemediğimden. hastaydım ama hep benden beter olduğunuzdan. boynumu da kesseniz demeyeceğim. ben işte biraz eksilecektim ama yok olun istemedim.

[okuryazarlar]

NEFES AL

Göz bebeğinin üzerinde titreyen yaslar ile bana bakıyordun. Bir şeyler söylemeliydim sana. Daha iyi olacağına dair bir şeyler. Mesela iyileşeceğini tüm bu acının biteceğini her şeyin yeniden anlam kazanacağını ve beni unutacağını. Ama hepsi boştu. Senin o mağrur ama acı dolu duruşunu mükemmelleştirmek için gözlerini diktiğin karanlık kadar boştu. Oturmak için yanına kadar yürüdüğümüz ama oturmak yerine önünde dikildiğimiz bank kadar boş.

Tüm bunlar yerine sana; Sarhoş olup beni arayacaksın, arama dedim. Beraber gittiğimiz yerlere yeniden gideceksin, gitme. En acılı şarkıları dinlemek isteyeceksin,dinleme. Beni gözünün önüne getirme. Benimle ilgili herhangi bir duygu hissetmeye çalışma, nefret bile olsa. Ben hiç olmamışım gibi davranmaya çalışacaksın bunun da bir faydası olmaz, yorulma. Sadece bir yere otur ve geçmesini bekle. Geçecek, ama biraz sancılı olacak canını acıtarak seni kanatarak geçecek. Midende uçuşan kelebeklerin yerini gemici düğümleri alacak. Yemek istemeyeceksin veya sevmek. Ye, biraz geçmesini bekle ve sonra yine sev. Ağla ama yıkılma. Bana nedenlerini sormaya çalışacaksın biraz kendine geldiğinde, söyleyeceğim her şey veya söylemeyeceklerim seni yeniden uçurumlara itecek.

Simdi içinden ondan geriye doğru say, sıfıra geldiğinde ben burada olmayacağım. Sakın gözlerini açma. Eğer açarsan gidişim zihninde acı verici bir resim olarak asılı kalacak. Biraz sarsak adımlarla yürüyeceksin bir süre, buna alış. Korkacaksın. Herkes seni terk edebilir gibi gelecek. Ama sakın umudunu kaybetme. Hiçbir duygu yaşamın içinde kaybolabilmekten daha güzel değildir emin ol. İyi dinle bak, doğanın sesine odaklan, adımlarımın ne yöne gittiğine değil. Gökyüzünü dinle, toprağı, ağaçları, uzakta ki caddenin sesini dinle, ayak seslerimi değil!

Sesim sana boğuk geliyor şuan farkındayım. Çünkü ağlamamak için kendini o denli sıkıyorsun ki kulakların uğulduyor. Sesler yabancılaşıyor biliyorum. Kendi bedeninden sıyrılıp uzaktan bakıyorsun ikimize. Gitme demek istiyorsun ama gururlusun biliyorum. Susman en iyisi, ikimiz içinde. Her veda zaten tek başına yeterince zordur. Ama bil ki eskiler çekip gitmedikçe yenilere yer açılamaz kalbinde. Sana bunları yaşatmak zorunda olduğum için üzgünüm.

Gitmek mi zor kalmak mı deyiminde kendi rolünün en zor olduğuna inanacaksın sende herkes gibi. Haklısın. Herkesin acısı kendine büyüktür. Ama emin ol her ikisi de zordur. Zor olsaydı gitmezdin diyorsun değil mi? Yine giderdim. İnsanoğlu garip bir yaratık. Baş etmesi imkansız…

Tüm bunları bilerek nasıl seni bıraktığımı düşünüyorsun biliyorum. Sen boş ver her şeyi gözlerini sıkıca kapat şimdi. Gökyüzünü düşün. Derin bir nefes al. Ve yavaşça bırak. Sonra daha küçük bir nefes alıp onu da bırak. Nefesine odaklan. Nefes almak zorundasın. Nefes al, nefes ver. İşte böyle. Şimdi kendin tekrarla bunu. Nefes al, nefes ver. Nefes al… Nefes ver… Nefes al…

Özlem Çelik

[email protected] http://ozumdecokiyiyim.blogspot.com https://twitter.com/ozumdecokiyiyim

[ozumdecokiyiyim]

Hikayen eskiyse gözyaşların neden yeni ?

[ozumdecokiyiyim]

Sıra senin hadi üz beni!

[ozumdecokiyiyim]

Modern zaman içine kapanıklığıdır bu. Mutsuzum ve bunu sadece size yazıyorum. Beni hiç görmemiş , hiç sevmemiş insanlara.. Annem dururken.. Babam merakla duymayı beklerken.. Sadece size.. Bana sarılıp geçecek diyemeyeceklere..

[ozumdecokiyiyim]

İki seven insanın bir araya gelkesinde onlar dışında kalan her şey neden engel?

Çünkü dünyanın düzeni böyle anonim. Çünkü dünya kötü bir yer…

[ozumdecokiyiyim]

Kırıldın ey kalbim affet beni...

Aynı şarkıya kaç kişi acısını sığdırır? Bi şarkı kaç insana aynı anda merhem olur? Bi kalp tam olarak kaç kırgınlığı kaldırır? Hayat ne zaman adil olur? Ya da bi gün olur mu ? Gerçekten mutluluk mümkün mü? Selami Şahin her devrin adamı olmaktan vazgeçer mi?

Mutlu olmanın çok kolay olduğunu söyleyen ben, hani akşam yemeğinde Polyanna yemiş gibi gezen kadın. Mutlu olmanın dünyanın en zor şeyi olduğuna inanıyorum aslen. Çünkü bir insanın mutlu olması için huzurunun olması gerek... Mümkün mü bu ?

Hani çok güldük ağlamasak tabiri vardır ya içimizi ürperten... Çok güldüm... Gülmemeliydim... Mutlu sonların sadece peri masallarında olmasına, insanların beş kuruş vermeden savurduğu yargılarına, çirkin ithamlara, kozasından yeni çıkan keleğin yaşayacağı yarım hayatına, bu kadar kırılgan olmama ağız dolusu küfredesim var. Bildiğim, inandığım herşey yıkılıyor camdan bir duvar gibi... Paramparça her yanım. Ama benim suçum. Sonuna kadar benim!

Dökme demirden duvarlarımı yıktım. Kalbimin camlarını açtım. Bahar renklerine büründüm. Ben kırgınlıklarıma bakmadan sevmeye kalktım. Olur sandım. Canına yandığımın dünyasında bi tanecik Öz, mutlu olur sandım. Benim de payıma güzel bişeyler düşer sandım. Elinden tutup birinin yürüyebilirim sandım. Mutlu sonlardan bir parça da bana kalır sandım. Ben yenilmeye doymadım. Hırpalanmaya... Kaybetmeye... Ben doyamadım mutsuzluğa...

Ben Öz olmaktan yoruldum... Bu kadın bu dünyaya ait değil işte. Satürn'ün halkasında oturup, Küçük Prens'e komşu olmak varken sıkıştım bu dünyaya... Kurtulamıyorum. Bataklık gibi.. İçine çekiyor beni. Nefes alamıyorum. ait değilim bu yaşama. Ruhum acıyor. Ben yoruldum kanamaktan, ağlamaktan... Hıçkıra hıçkıra öleceğim ya. Hıçkıra hıçkıra... Beni bu kadar üzmeye hakkı var mı bu dünyanın? Yemin ediyorum. Tüm samimiyetimle... Yani sahip olduğum en güçlü duyguyla... Nolur beni sevmeyin. Yeter sevilmekten paralandı kalbim. Yama yapmaktan yoruldum. Olmayayım mutlu. Bırakın mutsuzda olmayayım... Kurban olayım bırakın beni... Bırakın ruhum acıyor... Bu dünya başka bir dünyanın cehennemi belli ki... Bende bu dünyaya gelecek kadar kötü bi insansam bırakın beni... Cezası neyse günahımın yalnız çekeyim... Bırakın huzurumla bitmesini bekleyeyim...

Severken öldüreceksiniz beni. Bir parça mutluluk için dilenci gibi tüm çirkin bakışları kaldıramam. Kaldıramıyorum. Bu dünya için lanet olasıca ruhum fazla hassas. Fazla kırılgan...Kaldıramıyorum. Kelimelerin beni incitmesini engelleyemiyorum. Huzursuzluğu sindiremiyorum. Ben daha fazla ağlamak, üzülmek istemiyorum... Ben çok yorgunum. Bırakın yorgun kalbimde ne kaldıysa bana kalsın. Bırakın neyim varsa size az gelen ben onunla yetineyim. Ey dünyalılar... Beni bırakın. Bırakın Öz'ü. Özlem olamadığım için affedin beni. Özür dilerim hepinizden. Beklentilerinizi karşılayamadım. Ben size uyamadım. Benim hatam. Tüm sorumluluk benim. Özür dilerim. Hepinizden... Tek tek özür dilerim...

P.S: Bu yazı Selami Şahin'in benden ayrılmaya yeminin mi var? şarkısı dinlenerek  zift gibi bir kahve eşliğinde bol sigara dumanı arasında yazılmıştır...

[ozumdecokiyiyim]

Ülkece ihtiyacımız olan tek şey!

[ozumdecokiyiyim]

Kimsenin gitmediği bir yerde yaşamak mümkün mü ? Ben biri ile daha vedalaşmak istemiyorum. Bıktım gidenleri yolculamaktan. Hiç bir yere gidemeyişimden mi bilmiyorum! Gidenlerden nefret ediyorum. Kimse gitmese artık.. Hiç kimse hiçbir yere gitmese... Hep benimle kalsalar...

[ozumdecokiyiyim]

Sakallarının yanağımda bıraktığı izi ne yapacağız peki ? O da gidişin gibi hızlıca silinir mi dersin ?

[ozumdecokiyiyim]

Yüreğim kuş olup uçamadı ya ben ona yanarım...

[ozumdecokiyiyim]

Arkadaş elimi attığım herşeyi kurutuyorum. Diyorum ki bu kurumaz. O da kuruyor. Ben böyle kaderin .... Emi !!!

[ozumdecokiyiyim]

Seçilebilecek en yanlış adama aşık olma öyküsü...

Kötü olan, komikti, eğlenceliydi, zekiydi, yakışıklıydı... Bağlanma problemleri vardı. Ama biz herşeyi değiştirebileceğimize inandık. Hep inanırız zaten. Bizi buna kim inandırdı bilmiyorum. Ama bulursam ağzına lahmacun küreği ile vuracağım, söz. Neyse Batman'dan çok Joker'i sevmemiz, Kaptan Sparrow tutkumuz hep Stockholm Sendromundan...