#yorgun

[sihirlifirtina]

Haliliye Haber

[yitikasklar]

Ayancık Haber

[eskidihayaller]

[bitmissinniremm]

[ayprensy]

[eozturk-blog]

[beyazimsi307]

[hesap-silindi]

En zor anlardan biri, insanın hasta olduğunda bile yanında kimsenin olmamasıdır. O anlarda bedenin zaten güçsüzdür; bir de ruhunun taşıdığı yalnızlık eklenir üzerine. Basit bir “geçmiş olsun” cümlesi bile insanın içini ısıtabilecekken, sessizlik daha da ağır gelir.

Hasta olmak sadece fiziksel bir durum değildir aslında. İnsanın iç dünyasını da etkiler. Birinin sana su getirmesi, halini hatırını sorması, başucunda sessizce oturması… Bunlar küçük gibi görünen ama insanı iyileştiren şeylerdir. Yoklukları ise hastalığın kendisinden daha fazla can yakar.

Yalnızlık, özellikle böyle zamanlarda daha keskin hissedilir. Çünkü insan en çok güçsüzken bir omuz arar, bir ses duymak ister. Ama o ses gelmediğinde, insan kendi içine kapanır. Düşünceler büyür, duygular ağırlaşır.

Belki de bu yüzden, birinin hasta olduğunu duyduğumuzda küçük bir mesaj atmak, kısa bir ziyaret yapmak sandığımızdan çok daha değerlidir. Çünkü o anlarda yalnız olmadığını hissetmek, iyileşmenin yarısıdır.

Ve insan o zor anlardan geçerken şunu anlar: Asıl ihtiyaç duyduğu şey ilaçlar değil, birinin varlığıdır.

N.B