Stroopwafels, ijs en melkchocolade
Het spookt al een paar weken in mijn hoofd. Eerst nog niet hoor! Ik kreeg een mailtje van de Postcodeloterij: u heeft een prijs gewonnen. Wow! Ik waande me al een prinsesje in ons nieuwe, uiteraard overdekte zwembad, en zag ons de koude winters al in een villa in een warm land doorbrengen.
Och, ook leuk, drie prijzen vielen zowaar op onze postcode. Stroopwafels, ijs en melkchocolade. De stroopwafels in een mooi blikje van een solide Brabants bedrijf, de chocolade is volgens de verpakking fair trade, en dat betekent dat het honderd procent slaafvrij is, en daarnaast is de wikkel ook nog gemaakt van gerecycled, FSC- bestempeld, ongestreken papier! Wat dat dan ook mag betekenen.
Het zwembad moet nog even op zich laten wachten, dat is duidelijk.
Ik kom er maar gewoon voor uit en zet het hier maar eens eerlijk op papier. Ik merk dat de kilometers die ik de afgelopen jaren zittend in de auto doorbracht en de uren op een kantoorstoel voor een geleidelijke toename van mijn gewicht hebben gezorgd. Even afkloppen, ik kom haast nooit bij mijn huisarts, gelukkig heb ik geen last van allerlei welvaartsziektes, maar ik ben me er wel van bewust dat het gevaar op de loer ligt.
Op de dag van het afscheid bij mijn laatste interim opdracht heb ik een afspraak bij de sportschool. Ik ga er nu echt iets aan doen. Ik heb een plan, een missie, en daar wijk ik niet van af. Een personal trainer, die moet ik zeggen, er alles aan doet. Hij belt me als ik het weer eens af laat weten en whatsapp staat vol met mogelijke sport dates. Ik heb zowaar een mountainbike gekocht en voer spannende exercities uit in het bos.
Een bijna wetenschappelijke studie op het gebied van voeding volgt en de bezem gaat er door. We aten al veel groente en fruit, maar nu gaan we nog een stap verder, de suiker gaat eruit, en we schrappen alles met ongezonde dikmakers en e- stoffen. Voor zover dat mogelijk is in elk geval. De nieuwsbrieven over maanden leven zonder suiker, over gebruik van quinoa en andere gezond makers houden me dagelijks bij de les.
Bloed, zweet en tranen, maar het werkt, de eerste vier kilo ben ik kwijt en er gaan deze zomer nog een aantal volgen.
Terug naar de postcodeloterij
Ik ga eens op zoek naar de goede doelen die gesteund worden door de postcodeloterij. Over het algemeen zijn dit doelen die te maken hebben met armoede in het buitenland, we bieden voedselhulp, via o.a.het World Food Programme, via The Hunger Project. We bestrijden een aantal ziektes, via o.a. het Lepra fonds en Pharm Acces, ik zie veel duurzaam en groen voorbij komen, maar mis fondsen die zich inzetten voor gezond leven als de Hartstichting en KWF. Al zoekend kom ik de doelstelling van de Postcodeloterij tegen: ‘”bijdragen aan een schonere en rechtvaardige wereld”.
Waar zit nu mijn ongemak, de spoken in mijn hoofd?
De sportschool en de wachtkamers van huisartsen lopen vol met mensen zoals ik, te zwaar, al of niet met lichamelijke klachten. Obesitas, hart-en vaatziekten, auto-immuunziekten, diabetes, allemaal welvaartsziektes waar veel mensen aan overlijden al of niet voorafgegaan door een jarenlang ongemak of lijden.
wij steunen goede doelen, geld gaat naar mensen die honger hebben. Wij krijgen als prijs chocolade, ijs en stroopwafels. Dat voelt raar
volgens het CBS hebben we in Nederland te maken met steeds meer overgewicht met alle gevolgen van dien. Wij krijgen als prijs, van een goede doelen organisatie chocolade, ijs en stroopwafels, en ook dat voelt raar
En dan heb ik het nog niet over de postbode die al twee keer langs is geweest om een pakje te bezorgen, wow, wat kost dat wat, al die pakjes bij de winnaars langsbrengen, of zullen dit laagbetaalde zzpers van PostNL zijn?
Mijn schat, die zich eerst afvroeg waar ik mee bezig was, waar ik me druk om maak, maakt een omslag in zijn denken. Ja, eigenlijk heb je wel gelijk. Maar je kunt toch ook stoppen met die postcodeloterij? Je bent ook gestopt met steunen van goede doelen waarvan de directie naar jouw mening te veel verdient?
Hij heeft een punt, ik ben niet consequent.
Maar stel je nou eens voor dat er een hoofdprijs valt op onze postcode en wij hebben geen lot? Brr.
Afsluitend, inmiddels heb ik de hele website van de postcodeloterij doorgenomen en kom tot de conclusie dat ze echt heel goed werk verrichten. Daar twijfelde ik ook niet aan. Maar, het zou getuigen van duurzaam prijzenbeleid als er eens op een andere manier gekeken wordt naar de prijzen die worden uitgedeeld. En misschien is het ook wel sympathiek om deelnemers een keuze te geven. Ik wil de prijs wel, of ik wil ‘m niet.
Ik woon met man en hond in Peperga in Friesland.
Ik werk als adviseur online leren en organiseren en blog over zaken die me opvallen, die ik leuk vind en die ik graag met anderen wil delen.
Samen met Annemieke Mintjes blog ik ook op:
Bekijk bijvoorbeeld eens onze blogserie over de succesvolle webwinkel Buiten de Lijntjes
En het blog over een bijzondere samenwerking: storytelling en online leren en organiseren
