The Bowery Presents
Today's Document
No title available

if i look back, i am lost

❣ Chile in a Photography ❣

roma★
Doug Jones

titsay

Origami Around
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

No title available
Misplaced Lens Cap
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

izzy's playlists!
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
No title available
EXPECTATIONS
Color Me Curious

Product Placement
🩵 avery cochrane 🩵
seen from United States
seen from Venezuela
seen from Türkiye

seen from United States

seen from Türkiye

seen from Canada

seen from United States

seen from Armenia

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from Bolivia
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
@patatopita
S2E6🧡
Την στιγμή που σου έρχεται μια παλιά ανάμνηση και σκας ένα μικρό χαμόγελο, τότε ξέρεις ότι άξιζε ότι έγινε.
Δεν βιώνουμε όλοι το ίδιο τον έρωτα.
Άλλος δεν μπορεί να κοιμηθεί
Άλλος δεν μπορεί να φαει
Άλλος τρώει όλη μέρα
Άλλος είναι εγωιστής
Άλλος τα δίνει όλα
Άλλος είναι επιφυλακτικος
Άλλος φοβάται μην πληγωθει
Άλλος πίνει και μεθα
Άλλος μιλάει συνέχεια για τον άνθρωπο του
Άλλος αποφεύγει να αναφέρεται σε αυτόν
Άλλος θέλει να είναι όλη την ώρα μαζί του
Άλλος δεν θέλει, γιατι δεν μπορεί να συγκρατηθεί
Άλλος κλαίει
Άλλος γελάει
Άλλος ερωτεύεται γρήγορα
Άλλος σταδιακά, με το πέρασμα του χρόνου
Άλλος είναι παρορμητικος
Άλλος είναι δειλός
Άλλος ερωτεύεται άγνωστους
Άλλος μόνο κάποιον που ξέρει καιρό
Άλλος ερωτεύεται άνθρωπο και άλλος καταστάσεις.
Το παρελθόν μας μαρτυρά οτι βρεθήκαμε εδώ από σπόντα.
Τι να μου πεις, τι να σου πω, κάτω απ' το γκρίζο ουρανό
Τι είναι έρωτας.
Μου έθεσαν μια ερώτηση εχθές:
Τι είναι έρωτας;
Και 'γω απάντησα δίχως δεύτερη σκέψη:
Οι πεταλούδες στο στομάχι. Μονάχα που είναι διαφορετικό από αυτό που φανταζόμαστε. Αυτές οι πεταλούδες όσο περνάει ο καιρός, αυτοκτονούνε μια-μια.
Και τότε σκέφτηκα πως μου έχει μείνει μια πεταλούδα μοναχά. Μια πεταλούδα που πάγωσα στο χρόνο, λιγάκι πριν πεθάνει. Μια πεταλούδα που πλέον δε πετά, γιατί τις κλέψαν τα φτερά. Μια πεταλούδα σε αυτό τον αγιάτρευτο χειμώνα.
Τότε σκέφτηκα πως μου έμεινε μια πεταλούδα μοναχά. Χωρίς φτερά και δίχως χρώμα. Μα αυτή η πεταλούδα μου αρκεί, για να σε σκέφτομαι ακόμα.
Πέρασαν χίλιες μέρες λύπης.
Χίλιες μέρες λείπεις.
Με ποια ξένα φτερά πετάς απόψε; Το χρώμα που βαστούν ήτανε κάποτε δικό μου. Δειλό μου όνειρο, τον ήλιο μην πλησιάσεις, θα καείς. Όπως κι εγώ, έτσι κι εσύ θα τυφλωθείς. Και σε ένα πέλαγος γεμάτο σκέψεις θα πνιγείς.
Ήλιε μου ξένε, κάτι ερωτήσεις σαν αυτές είναι που σε θυμίζουν. Και είναι το κάψιμο στη σάρκα μου ακόμα φρέσκο. Πληγή που δε θα κλείσει. Αγιάτρευτο φαρμάκι το αίμα απ'τις ελπίδες μου.
Τι είναι έρωτας; Μη με ρωτάς. Είναι χίλιες νύχτες λύπης που υποκλίνονται, μπροστά σε μια στιγμή χαράς.
Αυτό το βράδυ άραγε που να γυρνάς; Ελπίζω να μην πέσεις.
Ο χρόνος είναι μπάσταρδος, κυκλοθυμικός, άλλοτε δεν περνάει, άλλοτε τρέχει σαν τρελός.
Δεν ανοίχτηκα ποτέ αλλά προσπάθησα.
Ίσως δεν με ένιωσε κανένας όπως θα'θελα.