De reis naar de stad met de hoogtes
Ergens in november 2013 viel het besluit: We gaan naar Parijs. Er was een veiling op Vakantievielingen. Er was een maximumbedrag waar we op uit wilde komen, dus daar gingen we voor. Na een aantal vruchteloze pogingen was het dan toch gelukt! De 3 dagen Parijs waren binnen! Nu nog de vraag wanneer gingen we boeken.
Na veel gezoek in de, goedgevulde, agenda kwamen we uit op een datum die het moest gaan worden, het weekend van koningsdag namelijk 25, 26 & 27 april 2014. Nu nog vrij regelen op het werk voor de vrijdag en boeken maar! Nadat deze hindernis was genomen werd er geboekt. Het enige afwachten was nu nog of de reis door zou gaan. Dit kwam een aantal weken geleden ook goed! Dus we zouden gaan!
Nadat we donderdagavond nog naar Rowwen Hèze waren geweest in Sittard ging vrijdag toch nog redelijk vroeg de wekker. We moesten immers rond 7:45 uur in Stein zijn om daar op de bus te stappen. Rond 7:15 uur stond taxi Bert voor de deur en gingen we richting Stein, daar op de carpoolplaats zouden we worden opgehaald. Om 7:50 uur kwam er een klein wit busje de parkeerplaats opgereden, met daarop: Slangenreizen. Of wij naar Parijs gingen? Jawel, dan mogen jullie met mij mee, zei Simone die ook onze chauffeuse in de bus naar Parijs bleek te zijn. Waar gingen we echter eerst heen? Naar Eindhoven! Daar vandaan zou namelijk de bus vertrekken en Simone zou deze besturen. Rond 8:30 uur werd er vertrokken richting Parijs, via Antwerpen en Gent vertrokken we vol goede moed richting Frankrijk. In Frankrijk aangekomen was er een stop van een uur waar we op een bankje genoten van onze lunch. Nou ja, bankje, dit bankje had zijn beste tijd wel gehad, maar een lekker stukje lopen na een flinke busrit is gelukkig ook niet mis. Dus even de benen strekken, even nog internet checken en door! Via de tolweg naar Parijs. Langzaamaan kwam het dichterbij. De grote gebouwen kwamen in zicht en dan zagen we het bekendste gebouw van Parijs: De Eiffeltoren!
De Eiffeltoren was uiteraard al van ver te spotten, maar mijn eerste gedachte was: Is dat hem nou? Dat lelijke ding? Maar goed, we waren waar we voor gekomen waren: Parijs. Ondertussen kwam na een niet zo geweldige wc, het volgende gebrek aan de toch wel oude bus boven. De microfoon werkte niet waardoor het erg lastig werd om achtergrondinformatie te geven, dus sommige stukken moesten we daardoor missen. Dit werd zo goed mogelijk opgelost en we stopte voor het eerste fotomomentje van onze reis: De Arc de Triomphe. Die staat dus midden op een rotonde waar het Keizer Karelplein in Nijmegen nog een rotonde uit Madurodam bij is. Het verkeer komt vier à 5 banen dik aangescheurd, er is echter geen belijning en het recht van de sterkste is het enige recht wat je schijnt te hebben. En de regel die het floraplein in Eindhoven altijd zo’n ramp maakte geld daar nog gewoon: rechts heeft voorrang, dus steeds opstoppingen op de grote rotonde. De Arc staat dus in het midden en hoe kom je daar, want je wil toch echt wel foto’s maken bij de Arc zelf. Hoe pak je dat aan? Nou, gewoon oversteken! Samen met een ander stel, hup naar de overkant. Oversteken in die drukte? Ja, dat kan, maar dat is dus eigenlijk niet de bedoeling, toch gedaan en we waren aan de overkant. Ook terug komen was nog gelukt en dat moest natuurlijk in de bus worden verteld. Oh waren jullie via de tunnel gegaan. Tunnel? Ja via die tunnel daar! Oh die hadden wij dus niet gezien. Toch niet zo vreemd dat die politieagent zo vreemd met zijn vuist zat te schudden achter het stuur. Maar goed, onze eerste ervaring was beleefd!
Hierna volgde de Champs Elysees, de PC Hoofdstraat van Parijs zeg maar, alle dure merken waaronder ook automerken zijn aanwezig en hebben grote winkels. Daar tussen bevind zich natuurlijk ook gewoon Restaurant de Gouden Bogen. Na een mooie rit gaan we eerst naar de oever van de Seine. Hier wordt een deel van het gezelschap afgezet voor een boot trip over de Seine, waarna wij vertrekken naar de Montparnasse. Dit is zeg maar het hoogste gebouw in Parijs. Boven op dit gebouw heb je dus een schitterend uitzicht over Parijs en zie je direct hoe groot de stad eigenlijk is. Zover als je kijken kunt zie je gebouwen en natuurlijk de toeristische trekpleisters van Parijs. Ook een zeer grote begraafplaats. Claudia heeft voor de reis al flink wat informatie opgezocht, dus na een voedzame maaltijd gaan we op weg naar de Notre Dame.
Hoe werkt dat, de metro in Parijs? Op zich niet zo moeilijk, maar de eerste keer loopt niet geheel vlekkeloos. Na een foutje (wat geleid heeft tot het opnieuw kopen van een kaartje) komen we echter toch op het goede station uit . Dit niet zonder hulp van een aardige vrouw, ze ziet ons met de kaart in hand staan. Eerst sprak ze ons aan in het frans, maar daarna legt ze ons in het Engels uit hoe het werkt. Zo komen we er toch!
Vervolgens lopen we naar het plein voor de Notre Dame. We hebben geluk, de kerk is nog net open, dus we kunnen nog naar binnen. Daar is een mis aan de gang, maar de toeristenstroom kan gewoon de kerk nog doorlopen. Bij het uitlopen van de kerk gaan we op weg naar een belangrijke liefdesplek in Parijs: de Pont de l'Archevêché. Op deze brug kun je samen een liefdesslotje aan de brug bevestigen. Volgens kenners ligt de oorsprong van de Parijse liefdesslotjes of 'lovelocks' niet zozeer in Parijs maar in de Balkan waar vrouwen uit angst hun partner te verliezen liefdesslotjes aan een brug bevestigden. In Parijs echter, is het juist de bedoeling samen de liefde te bezegelen. De liefde zal pas eeuwig blijven als de liefdespartners hun sleutel gezamenlijk in de Seine gooien. Dit hebben wij natuurlijk gedaan! Dus de brugleuning hangt zo vol met slotjes dat deze niet meer te zien zijn! Een mooie plek voor geliefden dus!
We zetten de tocht voort richting de tweede slotjesbrug. Deze brug is weer wat meer in de buurt van het Louvre en we bezoeken ook het park bij het Louvre. Een schitterend park waar we langzaam de zon zien zakken. Na dit park komen we aan op de Champs Elysees. Zoals al gezegd is dit een grote winkelstraat waar van alles is te beleven. Zoals overal kom je verkopers tegen die je een Eiffeltorentje proberen aan te smeren. Niet alleen verkoper zijn actief, ook zijn er de spelers van balletje balletje en de collectanten voor de dovenstichting. Gelukkig waren we hiervoor al gewaarschuwd. Dus konden we die uit de weggaan. Echter nadat we een toetje hebben genomen is buiten een grote groep mensen bij elkaar gekomen. Wat zou er aan de hand zijn? Er blijkt een optreden van een dansgroep te zijn. Ze doen allerlei fratsen midden op straat en hebben gezorgd voor goede muziek. Het is leuk om te zien en toont maar weer aan dat deze stad veel verschillend vertier bied. Een bezoekje aan de Disneystore was een beetje een tegenvaller, natuurlijk gingen we op zoek naar Dagobert, alleen deze was niet aanwezig. Een kleine domper, echter we lieten ons niet gek maken en vertrokken naar de plek waar de bus op ons zou wachten langs de Seine. Hiermee zouden we nog een nighttour gaan maken door de verlichte stad. Echter doordat iedereen moe was, werd deze uitgesteld naar de volgende dag. We zouden dus naar ons hotel gaan. Het Ibis hotel op een half uurtje van de binnenstad. Nog even wat moeite om de sleutel te krijgen en om allemaal boven te komen, er bleek namelijk geen trap te zijn naar de tweede, dus moest iedereen met de lift. De kamer zelf zag er prima uit, met een prima bed en ook nog extra kussens. Het bed ging ons een heerlijke nachtrust bieden, die we nodig zouden hebben voor een volgende drukke dag in Parijs.
Er was afgesproken dat we de volgende dag om 08:30 zouden vertrekken dus gingen we om 8:00 naar de ontbijt zaal waar we genoten van een goed ontbijt wat zo goed vulde dat de lunch van die dag werd overgeslagen! Met wat vertraging werd vertrokken naar de binnenstad. We werden afgezet bij de Opera, hier zouden we om 13:00 worden opgehaald voor een rondrit langs de bezienswaardigheden. Deze bezienswaardigheden hadden we eigenlijk wel gezien. We besloten dus ons eigen plan te trekken en ons om 20:30 weer bij de rest van de groep te voegen. Met de door ons meegebrachte informatie stelden we een dagprogramma samen, wat ons kriskras door Parijs zou gaan brengen en we dus maximaal konden genieten van onze tijd en van de stad.
Hoe gingen we echter de stad doorkruizen? We hadden geen vervoer en voor de benenwagen is deze wereldstad toch echt te groot. In Nederland blijven we er vaak ver van, maar hier bleek het de ideale oplossing: Het openbaar vervoer! En dan met name de Metro. Voor een bedrag waarmee je normaal amper van Geldrop naar Eindhoven komt, mag je daar de hele dag met de Bus, Metro en Trein reizen. Onbeperkt door heel Parijs. Door onze ervaring van de vorige dag, en een handige app, wisten we steeds beter onze weg te vinden in de donkere gangen van Parijs. De reis kon beginnen!
Als eerste het bezoek aan een plek waar je natuurlijk niet gelijk aan denkt ,maar het was een kerkhof. Het Cimetière du Père-Lachaise is de grootste begraafplaats van Parijs.
Hier liggen grootheden begraven als Jim Morrison, Brigitte Bardot en Choppin. Als je al die graven wil bezoeken heb je al een dag gevuld. Wij hebben het gehouden bij een bezoek aan het graf van Jim Morrison, zanger van de Doors. Dit graf is een waar pelgrimsoord, zo erg dat het is afgezet en je er niet meer te dichtbij kan komen. Ook brengen we een bezoek aan het crematorium. Het is echt een grote begraafplaats, het lijkt wel en klein dorp. Wel een beetje doods dorp natuurlijk. Echter wel een mooi stukje van Parijs.
Volgende halte is het Museum Pompidou, normaal is op het plein bij dit museum wat gewijd is aan de moderne kunst. Hoewel het weer in Nederland deze eerste koningsdag schitterend schijnt te zijn, is het hier niet het geval waardoor waarschijnlijk de straatartiesten hun neus niet laten zien vandaag. Het plein oogt daardoor dus een beetje leeg, waardoor we besluiten verder te gaan naar de Notre Dame. Deze hadden we eigenlijk gisteren natuurlijk a l bezocht alleen waren we toen erg laat, zodat we niet de crypte onder de kerk en de torens konden bezoeken. De crypte gaf een beeld van hoe Parijs er vroeger uit heeft gezien en toont opgravingen van deze oude stad. Buitengekomen besloten we nog een keer de kerk te bezoeken, temeer omdat we dachten dat de torens ook via binnen bereikt moesten worden. Na een rondgang door de kerk en het opsteken van een kaars, kwamen we er achter dat dit via de buitenkant moest. De rij die stond te wachten was nogal lang, waarna naar beraad werd besloten om dit over te slaan. Nu op naar het Pantheon. Na ook dit te hebben bekeken en ons te hebben voorzien van een reiskam vertrokken we naar de trekpleister waar echt iedereen Parijs van kent. De Eiffeltoren!
Onze reisapp werd bekeken en de goede reis werd gepland, nu reisden we ook een stuk met trein. Ook dit was natuurlijk niet gelijk duidelijk waardoor we erg lang op een station stonden te wachten en we tot onze ontsteltenis weer terug gingen naar het station waar we vandaan kwamen. Echter we kwamen er uiteraard wel! Daar stonden we dan bij de beroemdste toren van Europa. Zo van dichtbij gezien zie je eigenlijk pas goed hoe groot en hoog hij eigenlijk is. Eigenlijk is dit ook direct een van de drukkere plekken in Parijs blijkt wel, waar op andere plekken de drukte zich nog enigszins lijkt te verspreiden is het hier een drukte van belang. Nu nog de toren op. We wilden met de lift gaan na al onze looppartijen van deze dag. Dus sloten we aan in de lange rij bij de liften. Na een eerste security check vervolgden we onze weg naar de kaartverkoop. Van verre was echter te zien dat we niet naar het hoogste punt konden. Dit was natuurlijk een domper op de feestvreugde, echter toen we bijna aan de beurt waren , werd en de bordje omgedraaid en mochten we dus toch naar het hoogste plekje van de toren! Nog een security check verder stonden we dan in de lift naar het tweede dek. Vanuit hier heb je natuurlijk al een aardig uitzicht. Echter wij wilden meer en gingen dus nog een keer de lift in. Helemaal naar de top! Vanuit hier was er weer een schitterend uitzicht over Parijs. De hele stad ligt dan aan je voeten, verschillende punten waar we al geweest waren, zijn nu vanuit de lucht goed te zien. De lift brengt ons hierna weer naar beneden. Deze lift kun je echter een beetje vergelijken met een sardientjesblikje, want zo voel je je wel een beetje, er moeten natuurlijk zoveel mogelijk mensen in de lift gepropt om zo snel mogelijk zoveel mogelijk mensen boven en beneden te krijgen. Dit geeft natuurlijk een hoop gewring, maar niet dat het niet veilig is of gevaarlijk. Beneden aangekomen zijn we toch alweer bijna twee uur verder. Het wordt dus tijd om de inwendige mens te gaan versterken.
We beginnen de terugreis naar de Opera. Hier gaan wij eerst nog even voor een toiletbezoekje in de La Fayette, een winkel te vergelijken met de bijenkorf, maar ook hier allemaal net een tikje meer. Een horloge voor 14000 euro of een simpele paraplu voor 55,- maken het niet het assortiment voor de kleine beurs. We gaan op zoek naar een restaurant wat volgens het internet goed staat aangeschreven. Alleen blijkt er nog niet genoeg regen te zijn gevallen, dus komt er weer een flinke bui over ons heen. Doorweekt komen we uiteindelijk bij het restaurant aan. Echter er staat een flinke rij over de gehele straat, waardoor we bijna zeker niet op tijd voor de bus terug bij de Opera zullen zijn. We kiezen deze avond dus voor restaurant de Gouden bogen. Het is hier wel heel handig dat je gewoon met de bestel computer kunt bestellen, hierdoor krijgen we deze avond zelfs een gratis maaltijd, hoe dit gelukt is zullen we hier maar niet omschrijven om geen criminaliteit in de hand te werken, maar na een goede maaltijd kunnen we er weer tegenaan. Door het vele lopen van deze dag, besluiten we voor het laatste stukje, voor het laatst, de metro te pakken. Uitgestapt bij de Opera ontmoeten we de rest van het gezelschap en wachten we een half uurtje op de bus. Deze had wat oponthoud gehad bij Euro Disney en nog wat geprobeerd te doen aan het kapotte toilet, dit was echter niet gelukt helaas.
De tijd was aangebroken om de nighttour te gaan maken. Echter zonder de Indische mensen van ons gezelschap, na wat strubbelingen bij Disney hadden zij besloten dat ze graag een Indische maaltijd wilden gaan gebruiken en we zouden hun dus na de nighttour weer op gaan halen. We gingen langs verschillende punten, waaronder een zeer smalle doorgang bij het Louvre, van een afstand zou je eigenlijk zeggen dat het niet zou passen. We vertrokken weer richting de Eiffeltoren. Daar aangekomen bleken we niet de enige te zijn, er stonden namelijk zeker 10 andere bussen. Simone had al gezegd dat wij op tijd zouden zijn als de lichten aan gingen. Deze waren echter al aan toen we aankwamen, maar toch had ze niet teveel gezegd. Om 22:00 uur begon namelijk de toren geheel te knipperen wat weer schitterende plaatjes opleverde. Nu blijkt helemaal waarom Parijs de lichtstad wordt genoemd, want echt de hele stad is verlicht. Schitterend om te zien, leuk om mee te maken. Het hotelbed wacht echter weer op ons, voor de laatste nacht in Parijs. De volgende morgen kunnen we iets later aanschuiven aan het ontbijt, rond half negen. Rond 9:30 uur zouden we vertrekken.
Het ontbijt lieten we ons de volgende dag goed smaken, zo konden we weer een goede bodem leggen voor onze laatste dag in deze mooie stad. Vandaag gingen we nog naar het Sacre Coeur. Deze kerk gelegen op een heuvel met daarachter Montmartre, het kunstenaarsplein.
Het vertrek werd echter eerst uitgesteld doordat onze Indische vrienden weer niet echt bij de tijd waren. Een kleine smet was ook de diefstal van een tas uit de bagageruimte van de bus door een langsrijdende auto. Gewoon stoppen, tas pakken en snel doorrijden. Voor je echt in de gaten hebt wat er is gebeurd, zijn ze al weer weg. Erg jammer dat dit moet gebeuren helaas. Blijkt maar weer dat je overal op je hoede moet zijn.
Sacre Coeur, een kerk gelegen op een heuvel, weer zo’n mooi hoog punt. Het laatste hoogtepunt van onze stedentrip naar Parijs. Ook hier weer de erg opdringerige verkopers, echter waar normaal een simpel no no merci afdoende was. Grepen de bekende armbandjesverkopers je echt bij je arm. Een stomp moest een einde maken aan de illusie dat ze ons zo’n ding konden verkopen. De kerk was ook weer erg druk bezocht, ook hier werd een dienst gehouden en deze ging uiteraard gewoon door toen wij binnen kwamen. Echter wat hier erg indrukwekkend was, was het lied wat werd ingezet. Het vulde de hele kerk met geluid. Na aankopen in het winkeltje in de kerk, wilden we nog een blik gaan werken bij de kunstenaars van Montmartre. Deze markt staat als sinds vroeger bekend als kunstenaarsbolwerk en ze zijn er nog steeds. Ook wij besluiten daar ondanks de wat korte tijd een karikatuur te laten maken van onszelf. Een eerst kunstenaar wordt niet goed genoeg bevonden, maar de man die uiteindelijk voor ons aan de gang kan, heeft er zelf ook veel lol in, aangezien hij de gehele tekensessie zit te lachen. Zelfs het Nederlands is hij een klein beetje machtig. De tekening is echter goed gelukt en we nemen deze mee naar beneden. Met lichte haast lopen we terug naar beneden. Door het vieze en kapotte toilet wil Claudia nog graag een toilet bezoeken. Dit doen we in een lager gelegen cafetaria en wie zitten daar nog op hun gemak aan een maaltijd? Onze Indische vrienden! Wij lopen echter toch naar beneden en treffen daar de rest van de mensen uit onze bus. Waarschijnlijk is het erg druk, want Simone laat nog even op zich wachten. Dan kunnen we toch echt gaan vertrekken naar Nederland, denken we. Een stel wat al eerder niet was komen opdagen en maar de taxi had genomen bleek ook nu niet op tijd terug te zijn en moesten we nog aan de overkant oppikken.
De reis terug naar Nederland kon beginnen, na een stop van twee keer 20 minuten voor de hoognodige toiletbezoeken en het inslaan van voedsel kwamen we rond 19:30 uur aan in Eindhoven. Simone bracht ons en nog andere mensen naar Stein waar Bert, Corrie en Bikkel ons stonden op te wachten.
Terug naar huis en na een lekkere pizza en het leegmaken van de camera waar zo’n 800 foto’s op staan, gingen we weer naar ons eigen bed. Het einde van een mooi weekend!
Resumerend was het een hele belevenis, de mooie gebouwen, de uitzichten de bijzondere plekken in Parijs. Het reizen per Metro en de fransen die toch aardig volk bleken te zijn en niet alleen maar Frans konden spreken. Parijs is een mooie stad om eens gezien te hebben, maar niet om elk jaar terug te gaan voor ons. We hebben wel een heel mooi onvergetelijk weekend gehad!
