nev·

Thoughts. Photography. Friends. People.

[recaption]

[indarknessanddisgrace-blog]

[indarknessanddisgrace-blog]

[visual-poetry]

»bla bla bla« by barbara reck-irmler

[visual-poetry]

»#pleasantcats« by david kramer

[via]

[visual-poetry]

“the most common lie is that which one lies to himself; lying to others is relatively an exception.”

— nietzsche

[indarknessanddisgrace-blog]

all day long…

[photographersdirectory]

Strange (And A Bit Unproportional) Forest Figure

Ig: @marinksy.photo

T: https://marinksyphoto.tumblr.com/

[photographersdirectory]

Winter is approaching, by yasin aribuga

Instagram | Tumblr

[indarknessanddisgrace-blog]

Danger Danger

[indarknessanddisgrace-blog]

[pennynev]

*κάποιες φορές βολευόμαστε για να καλύψουμε φόβους

[pennynev]

*να μάθεις να φεύγεις•

«Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών

Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν

Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας

Να φεύγεις - αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς

Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο

Να τρέχεις μακρυά από δήθεν καταφύγια κι ας έχει έξω και χαλάζι

Να μάθεις να κοιτάς βαθιά στα μάτια όταν λες αντίο κι όχι κάτω ή το άπειρο

Να εννοείς τις λέξεις σου, μην τις εξευτελίζεις, σε παρακαλώ

Να μάθεις να κοιτάς την κλεψύδρα, να βλέπεις πως ο χρόνος σου τελείωσε

Όχι αγκαλιές, γράμματα, αφιερώσεις, κάποτε θα ξανασυναντηθούμε αγάπη μου

[...]

Να σταματήσεις να αγαπάς τον Μέλλοντα, όταν αυτό που έχεις είναι μόνο ο Ενεστώτας

Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από 'κει που δεν ξέρουν γιατί σε κρατάνε

Να αποχωρίζεσαι τραγούδια που αγάπησες, μέρη που περπάτησες

Δεν έχεις τόση περιορισμένη φαντασία όσο νομίζεις

Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι

Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη

Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι

Από το δυσανάλογο, το μέτριο και το λίγο

[...]

Να μάθεις να σέβεσαι την αγάπη σου, το χρόνο σου και την καρδιά σου

Μην πιστεύεις αυτά που λένε - η αγάπη δεν είναι ανεξάντλητη, τελειώνει

Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει

[...]

Να καταλάβεις πως οι δεύτερες ευκαιρίες είναι για τους δειλούς, οι τρίτες για τους γελοίους

Μην τρέμεις την αντιστοιχία λέξεων-εννοιών, να ονομάζεις σχέση την σχέση την κοροϊδία κοροϊδία

Να μαλώνεις τον εαυτό σου καμιά φορά που κάθεται και κλαψουρίζει σαν μωρό

κι εσύ κάθεσαι και του δίνεις γλυφιτζούρι μη και σου στεναχωρηθεί το βυζανιάρικο

Να μάθεις να ψάχνεις για αγάπες που θυμίζουν Καζαμπλάνκα, όχι συμβάσεις ορισμένου χρόνου

Και. Να μάθεις να φεύγεις. Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες

Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα

Να φεύγεις από όσα νόμισες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά.»

*μια Τάδε, μια Χριστίνα τα είπε όμορφα κι ας διαφωνώ σε κάποια σημεία•

[pennynev]

*θέλω όταν φταίω να το λέω και να μπορώ να αντιληφθώ, πως άμα κλαίω όταν δε φταίω, ίσως να φταίω και λίγο εγώ.

[pennynev]

Νόστος. Ποτέ δεν είναι λάθος να επιστρέφεις σε σένα.

[pennynev]

Το θέμα πάντα είναι ότι αφήνουμε το πρόβλημα να προσδιορίσει τη ζωή μας, την ύπαρξη και τις επιλογές μας. Γκρινιάζουμε και κρυβόμαστε πίσω από δικαιολογίες ενώ θα έπρεπε εμείς να προσδιορίσουμε το πρόβλημα. Τις περισσότερες φορές η μισή απάντηση βρίσκεται στην ερώτηση.

[pennynev]