Wattpad uygulamasını biliyorsunuzdur belki, amatör yazarların hikaye paylaştığı, Türkiye'de de çoğunlukla 10-18 yaş aralığındaki genç kızların kullandığı bir platform. Geçenlerde bir arkadaşım bu uygulamadaki ‘Benimle Yan’ isimli hikayeyi gösterdiğinde kelimenin tam manasıyla dehşete düştüm. Kısaca hikayeden bahsetmek istiyorum, ana erkek karakter Ayaz, yakışıklı ve inanılmaz zengin, kız ise 17 yaşlarında, Masal isimli güzel bir kız. Ayaz karakteri hikaye boyunca sürekli olarak kıza sahip olmakla ilgili göndermeler yapıyor, sürekli aşağılıyor ve kızı sıkıştırıp duruyor. Bir noktada yazarın tabiriyle elinin izi çıkacak bir tokat bile atıyor. Maço erkek kalıbı altında sürekli olarak kıza şiddet uyguluyor. Ve asıl rahatsız edici kısma henüz gelmedim. Hikayeye göre Ayaz karakteri geçmişte uyuşturucu bağımlısıymış. Bir gün madde etkisi altındayken bir kıza tecavüz etmeye çalışmış, tecavüz etmemiş olsa bile kız yaşadığı travma sonucu intihar etmiş. Ayaz ise kendini şu şekilde savunuyor. “Tecavüz etmedim, kalkıştım.” Ve meselenin üzeri kapanıyor. Bu noktadan sonra söylenecek hiçbir şey yok aslında.
Siz belki şu an sadece bir senaryo, hayal ürünü görüyor olabilirsiniz. Fakat ben Türkiye'de yaşayan bir genç kız olarak bu sahnelere baktığımda sadece her gün binlerce kadının yüz yüze geldiği gerçekleri görüyorum. Hava karardıktan sonra dışarı çıkmaya çekinen kadınları, dolmuşa taksiye tek başına binmeye korkan kadınları, kocasından sevgilisinden sürekli şiddet gören aşağılanan hatta öldürülen kadınları, devamlı tecavüze uğrasa da yardım istemeye korkan ve dayanamayıp intihar eden kadınları, hatta etrafındakiler tarafından istismar edilen kız ve erkek çocukları görüyorum. Özgecan'ı görüyorum, Cansel'i görüyorum, Aysun'u görüyorum, Elif'i görüyorum, Münevver'i görüyorum… Fakat okuyanlar göremiyorlar, neden dersiniz? Çünkü Ayaz sırf yakışıklı, sırf zengin, maço, her kızın hayallerini süsleyen erkek diyerek yaptığı her şeyi normalleştiriyor hatta karaktere sempati beslenmesi sağlanıyor. Ayaz'ın yaptıklarını bir dolmuş şöförü yaptığında olayın adı ‘Özgecan’ oluyor. Zengin olması, yakışıklı olması, ‘tecavüz etmeye kalkıştım ama etmedim’ bir kabullenme, hoş görme, indirim sebebi olamaz. Bunu okuyan 10-18 yaşları arasındaki genç kızların aklına hastalıklı bir algı yerleştiriyor. ‘Seni dövebilir, aşağılayabilir, küfreder hatta ve hatta tecavüz eder ama hakkıdır.’ Türkiye, kadına şiddette, tacizde, tecavüzde, cinsel istismarda ilk sıralarda gelen bir ülke. Ve biz ‘erkektir yapar’ algısını yerleştirmeye ve alkış tutmaya devam edersek bu asla değişmez. Her gün binlerce kadını kaybetmeye devam ederiz, belki kocası sarhoştur, belki yemeğin tuzu azdır, belki canı sıkkındır, belki, belki, belki… Bu hikayede bahsedilen kişi ve kurumlar hayal ürünü değildir. Hepsi yitip gitmiş kaybedilmiş birer candır. Boşverme, bir sefer olsun boşverme. Çünkü ben Türkiye'de bir kadınım ve ne ucuz bir hikayeye, ne de gazetelerde 3. sayfa haberlerine konu olmak istiyorum. Ben kadınım ve sadece sokakta özgürce yürüyebilmek istiyorum. Ben kadınım ve fazlasını değil, sadece yaşamak istiyorum. Hikayeyi okuyan milyonlarca insandan yalnız biri bile bu yazıyı okuyor ise bilmesini isterim, şiddeti normalleştiren her bir söz özgürlüğümüze küfürdür ve insan dövebildiği kadar değil, sevebildiği kadar güçlüdür.
turnnoffyourmind
pixelskylines
stormborns
jacobvanloon
jbbartram-illu
yousharknotpass
prguitarman
dailybridgerton
