philosophy @philosopherwithquestions - Tumblr Blog

Is abortus een goede beslissing?

Peter Singer gaat er van uit dat het leven van een onschuldig menselijk wezen niet beëindigd mag worden. De ongeboren vrucht is vanaf het moment van bevruchting onschuldig, menselijk en levend Een menselijke foetus is een onschuldig menselijk wezen. Het leven van de ongeboren vrucht mag niet worden beëindigd, een menselijk foetus mag dus niet worden gedood. En abortus dient verboden te worden volgens hem.

Diegenen die pro zijn om abortus te plegen, tonen aan dat een menselijke foetus nog geen menselijk wezen is. Naar het oordeel van Peter Singer slagen zij daar niet in. Zij kunnen geen duidelijke scheidslijn aangeven tussen een pasgeboren baby en een foetus.

Is een ongeboren kind een volwaardige mens, ook al is zijn leven nog niet ontwikkeld? Hier is dus geen echte scheidingslijn aan te geven. Het is heel moeilijk om het vast te stellen maar wetenschappers kunnen besluiten dat wanneer 23 chromosomen van de eicel versmelten met 23 chromosomen van de zaadcel,er al sprake is van een mens. Biologisch gezien ligt de unieke genetische code van een nieuw persoon vast: er bestaat zo geen tweede, die heeft nooit bestaan en die zal nooit meer bestaan. Ieder van ons is zelf zo ontstaan. Alle kenmerken van de persoon liggen vast en zullen daarna alleen nog maar verder ontwikkelen. Vanaf de derde week klopt het hartje al en tijdens de elfde week ontwikkelen de vingers zich met de afdruk die in onze maatschappij juridisch als identificatie van een persoon geldt. Een ongeboren kind is uniek en elke dag die het leeft, bouwt het aan zijn eigen bestaansgeschiedenis. Abortus is in België wettelijk toegelaten tot 12 weken na de bevruchting. Dat komt overeen met 14 weken als je begint te tellen vanaf de eerste dag van je laatste menstruatie.

Een menselijke foetus is dus al snel een volwaardig mens. Het mag niet worden gedood.

Peter Singer besluit dat wanneer een geboren of ongeboren kind het eigen geluk bemoeilijkt of de eigen groeikansen naar geluk in de weg staat (bv. door een handicap), dat het dan wel gedood mag worden.

Ik ben het hier deels mee eens. Naar mijn mening mag een foetus niet gedood worden. Het is een mens en het heeft recht op leven. Hier ben ik het mee eens met Peter Singer. Maar volgens Peter Singer mag alleen de foetus gedood worden als het zijn of haar eigen geluk bemoeilijkt. Maar wat in moeilijke situaties? Of als er angst is? Een slechte timing? Een kind dat niet verwacht wordt, kan moeilijkheden met zich meebrengen. Geen enkel meisje mag met haar probleem blijven zitten. Maar welk probleem pak je aan? Hoe zit het met de opvang en zorg voor het zwangere meisje zelf? Wat met de school of het werk? De partner? De ouders, de omgeving? De financiën?… We dragen hierbij allemaal een grote verantwoordelijkheid. Vaak dringen anderen (partner, ouders, omgeving,…) aan op zwangerschapsafbreking. Meestal is het een onmogelijke keuze die gemaakt moet worden tussen moeder en kind. In deze situaties vind ik abortus een betere beslissing, maar een andere oplossing kan ook zijn bv een pleeggezin. Zo zijn er nog meerdere andere oplossingen.

Dromen

Het is wetenschappelijk bewezen dat we 's nachts meerdere dromen beleven. Maar toch kunnen we er ons maar 1 of zelfs geen enkele meer herinneren wanneer we 's ochtends opstaan. De mens brengt gemiddeld 36 procent van zijn leven slapend door, dat is ongeveer 30 jaar op een mensenleven. Dat zijn 30 welbestede jaren, zo blijkt het toch uit een onderzoek: in je slaap vinden allerlei nuttige fysiologische processen plaats. Maar behalve nuttig, is slaap ook filosofisch interessant: ons droomlandschap geeft een zeldzame inkijk in de aard van het bewustzijn. Het bedrog van Descartes: Hoe surrealistisch onze dromen ook mogen zijn, wij ervaren ze als verraderlijk ‘echt’. Dromen, waarbij de dromer beseft dat hij droomt, zijn uitzonderlijk; wie droomt, is zich daar al dromend doorgaans niet van bewust. Voor René Descartes gaf dat de reden tot diepe twijfel: hoe kon hij eigenlijk zeker weten dat hij nu, op dit moment, niet aan het dromen was? Descartes: ‘Hoe vaak overtuigt de nachtelijke rust me niet van die heel gewone situaties, zoals dat ik hier ben, mijn jas aan heb, bij het haardvuur zit, terwijl ik in feite ontkleed onder de dekens lig. Nu bekijk ik dit papier met mijn ogen, die klaarwakker zijn; ik beweeg mijn hoofd, dat niet slaapt; willens en wetens strek ik mijn hand uit en voel ik dat; bij iemand die slaapt zou dit niet zo duidelijk onderscheiden overkomen. Maar dan herinner ik mijzelf eraan dat ik in mijn slaap veelvuldig door vergelijkbare voorstellingen bedrogen ben. Als ik dat nu oplettender overdenk, zie ik duidelijk dat ik nooit zekere aanwijzingen heb om de waaktoestand van de slaap te onderscheiden. Hiervan raak ik in een verbazing die me bijna doet geloven dat ik nu slaap.’ Volgens Descartes merken we heel duidelijk dat de manier waarop we de werkelijkheid ervaren, verschilt van een droomervaring. Terecht benadrukt Descartes dat dromen ons bedrieglijk ‘echt’ toeschijnen, maar het tegendeel gaat niet op: wij ervaren de echte wereld haast nooit als een droomlandschap. Anders gezegd: er bestaat een asymmetrie tussen de bedrieglijkheid van droom en werkelijkheid. Wie droomt, is zich daar al dromend zelden van bewust, maar wie wakker is beseft dat doorgaans meteen. Hoe is dat verschil te verklaren? ...

Hebben wij in het echte leven ook 'een engel' en 'een duivel' die over ons waken? Zijn zij het die bepalen wanneer we goed of kwaad doen? Of zijn wij dat zelf??

Het goede en het kwade

Tegenslagen

Nietzsche heeft een verrassende en doorleefde kijk op het echte leven. Zo is tegenslag voor hem van essentieel belang: het dwingt de mens tot een bezinning op het eigen zelf en het maken van werkelijk persoonlijke keuzes.

Volgens Seneca is tegenslag de beste gelegenheid om te tonen dat men karakter heeft.

En Schopenhauer gaat er vanuit dat ons voorstellingsvermogen vreugde en verdriet, hoop en vrees veroorzaakt: gevoelens vermengd met gedachten die als motieven op hun beurt oorzaak zijn van ons doen en laten. Welke vorm dat doen en laten aanneemt, hangt af van ons karakter. Als we bijvoorbeeld optimistisch zijn ingesteld, voelen we ons bij tegenslag eerder hoopvol en willen we eerder in actie komen dan wanneer we pessimistisch van karakter zijn. We zullen eenzelfde gebeurtenis zelfs minder snel als tegenslag ervaren. Wanneer we angstig zijn ingesteld, raken we eerder in paniek dan met een moedig karakter en vormt die paniek eerder het motief of de oorzaak om te willen vluchten. De combinatie van motief en karakter schept een oorzakelijkheid die leidt tot een noodzakelijk willen.

De uiteindelijke maat waarmee een mens wordt gemeten, is niet hoe hij zich gedraagt in comfort en welstand, maar hoe hij zich gedraagt tegenover uitdagingen en tegenslagen. Martin Luther King

Tegenslag is slechts een springplank naar geluk. Henry David Thoreau

Sta stil bij de goede dingen in je leven, waarvan ieder er vele van heeft; niet bij de tegenslagen uit het verleden waarvan ieder er enkele heeft. Charles Dickens

Stoïcisme

Het doel van het stoïcisme is de onverstoorbaarheid te bereiken. Het belangrijkste kenmerk van het stoïcisme, is de onafhankelijkheid, van alles en iedereen. Het geluk moet ontstaan door geestelijke verrijking, alles wat je hebt (inclusief je vrienden en familie) moet je beschouwen als iets wat niet echt je eigendom is. Het lot kan het namelijk elk moment van je afnemen, waardoor je geluk snel weer verdwijnt. Het enige wat echt van jou is, zijn je eigen gedachten.

De zin van het leven ben je zelf.

Je moet je eigen leven een zin geven. Jules Deelder

Of het leven nu zin heeft of niet, je leeft toch.

Een neutrale visie op het leven, de zogenaamde ' I-don’t-care generatie ' : als je nu leeft of niet, doodgaan doe je toch en het leven kan je bewonderen zolang het duurt, en als het voorbij is, moet je er niet om treuren, je weet toch niet wat er na komt (als er iets na komt) dus is de kans op iets minder goed even groot als de kans op iets beter… Paul Breteler

assassinatingwords

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

philosophy