ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย รยบยฐโห โณ๐ช๐ด๐ ๐ซ๐๐ต๐ฒ๐ฟ๐ ย โยฐยบร
ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย @pir8scoveโ
ย ย ย ย ย Final piece clicked back into place with a pain-relived sigh, her mate had gotten much better at this, he knew exactly how to fix her each and every night.
ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย Routine called for;
ย ย ย ย ย Every morning sheโd wake, in the like-new condition her companion helped her back into. She loved this feeling, she could moveย every part of herself, fingers, toes, even the tip of her nose! Regaining control was the best part of powering on of every day. Sheโd lean down to the children from her stage and tell them stories about how her Captian'n her sailed across the seas in the dead of night, they were skilled pirates and a great team together! They were unstoppable!
ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย It was paradise to her.. Until
ย ย ย ย ย Until one of the older children ran up to her, yanking off a limb, or even a piece of her arm, sometimes her entire muzzle altogether. Her programming told her this was NORMAL this was OKAY that she should just LAUGH it off and encourage them to take her appartโฆ. To RIP her to pieces.. One by one the curious children would pull yank, grab, SCRATCHโฆ
ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย UNTIL they were bored and she would be left in a heap.. Alone.
ย ย ย ย ย Every once and a while a child would poke their head into Kidโs cove and look for her but frowned once they had realized she was ALREADY in the state the child would want to put her into.
ย ย ย ย ย As the sun set and when the Pizzeria closed is when relief washed over her like tides of change. She KNEW heโd come for her, he always did. She would wait all night if she had too, some nights more than others. She understood she wasnโt the ONLY bot in this building.
ย ย ย ย ย The thump thumpย of his footsteps were familiar to her, what was left of her head rose from the heap. There he was, ย Knight in shining armorโฆ No, he was her CAPTIAN and no matter how difficult the reconstruction was, he always would rebuild her. The gears that held her tail in place whirred and swished, it would be wagging side to side at the sight of him, a small gurgled noise glitched out of her voice box at him, both in-tact ears wiggling as he approached her.
ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย He sat with her, this was THEIR cove at night.
ย ย ย ย ย ย ย โCโฆc.cโฆzzzโฆ.an..w..eโฆ.zzzzzzm..Makeโฆ.b.b.belive a..a.a.gainโฆtoโฆtonight?โ
ย ย ย ย ย She struggled, she always asked this question and always knew the answer, they played make-believe every night. That was the thing that pulled her through her day, what she looked forward to most.. She could LOSE herself with her Captian.
ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย And they both loved it.
andulkaphoto
romaincrisis
discoholicmusic
2087
jbbartram-illu
gummygunk
