Dzisiaj recenzja ,,Mufasy". Kocham ten film!
Rzuciło mi się w oczy, że charakter Kiary nie został zmieniony tak jak w Lwiej straży. Jest bliższy Kiarze z ,,Król lew 2:Czas Simby". Jest to cudowne.
Przede wszystkim jest to film tak epicki, jak oryginał. Muzyka, bohaterowie, akcja...majstersztyk. Ta muzyka! Lin Manuel Miranda się spisał, bo nie tylko odtworzył wielkość oryginału, ale do niego pięknie nawiązał. Ale przejdźmy do szczegółów.
Podoba mi się mimika bohaterów. U zwierząt widać emocje, których rzeczywiście nie było zbytnio widać w remaku z 2019 roku. Poprostu widzimy tu ludzkie emocje u zwierząt tak jak w oryginalnym filmie i to jest piękne. Osobiście nie sądzę, że w filmie z 2019 nie ma emocji wcale, ale tam są raczej zwierzęce. A nasz oryginał miał jednak je uczłowieczone, więc ten ruch ze strony Disneya jest genialny.
Lwy, od których pochodzi Taka, mają nieco inne zwyczaje niż te, które znamy z Lwiej ziemii. Jest to ciekawy smaczek, bo widzimy skąd pochodzi Taka (później Skaza) i czym się później kieruje.
A jeśli już jesteśmy przy Tace. Widać, że od zawsze był tchórzem i nie miał startu do Mufasy. Mufasa był odważny, nie wahał się bronić tego, co kochał. A przy tym był męski i mądry. Jak w porównaniu do niego zachowywał się Taka to już zobaczcie sami ;)
Ciekawe, że dodano wątek pochodzenia Rafikiego. Widzimy także młodego Zazu :)
Co do muzyki...Sarabi i Mufasa mają własną piosenkę, i to miłosną, matko! Właściwie na początku nie widziałam zbytniej chemii między nimi. Zapewne przez tą niechęć Sarabi, kiedy ich spotkała. Ale im dalej w film, tym bardziej Sarabi widziała, jak bardzo Mufasa jest wyjątkowy. Urzekło ją to i się w nim zakochała. Ich relacja w filmie to też majstersztyk.
,,Wiem, że to ty" urzekło mnie już jako piosenka sama w sobie, ale po obejrzeniu filmu...padłam z wrażenia. Znaczenie, jakie dostaje ta piosenka razem z filmem, to jest coś.
A to, że mamy dwie piosenki z rzędu w pewnym momencie, to już w ogóle szał i niedowierzanie.
No i cała ścieżka dźwiękowa filmu, te podkłady i szczegółowość, oddanie emocji to jest coś cudownego. Tu pochwalę także polskie wersje piosenek i dubbing-są świetne.
Dzięki ,,Mufasa" zobaczyłam jeszcze bardziej niż w oryginalnym filmie, jak bardzo Taka-Skaza był toksyczną osobowością. W głównej historii był poprostu czarnym charakterem. A tutaj wyraźnie poznajemy motywy, co nim kierowało. To też świetne-nareszcie wiemy dokładnie, jak książę Taka stał się Skazą.
Zobaczyłam także, jak inteligentną i szlachetną lwicą zawsze była Sarabi. Tak, Sarabi to zdecydowanie była idealna partnerka dla Mufasy i królowa.
Finałowa walka była tak epicka, że przypomniała mi się walka z pierwszego filmu. To jest wizualnie tak idealnie zrobione, matko. Widać, że Mufasa jest w sile wieku, ale i jego przeciwnik nie jest słaby.
Jest tu także taka mała szczypta humoru. Nie rozśmieszali mnie za nic Timon i Pumba, ale te małe żarty w samej akcji sprawiały, że się uśmiechałam.
To jest także bardzo mądry film. Pokazuje, że w życiu raczej nie liczy się nasze pochodzenie, a raczej to, kim się stajemy. Że świadczą o nas czyny, nie słowa. Coś pięknego.
Szczególnie mądre słowa mówi przeważnie Rafiki, więc się przysłuchujcie :)
Nie jest to typowy film dla dzieci, lecz dzieło dla fanów Króla lwa, które rozszerza uniwersum.
Polecam, oglądając bawiłam się cudownie. Ten film to poprostu takie przemyślane fajerwerki. Epicki, mądry, cudny wizualnie i muzycznie. Opowieść o braterstwie, miłości jak i z powodu Taki nienawiści.
ellievsbear
tangentwithtanner
snowghoul