Αν είμαι λίγο τυχερός ίσως το βράδυ να σ’ ονειρευτώ
Στο τέλος θα πιστέψω ότι είσαι εδώ μα δεν είσαι πια εδώ παραμύθι μου μικρό και δεν είσαι πουθενά
Ραντεβού στη φωτιά
Three Goblin Art

Janaina Medeiros
Xuebing Du
No title available
trying on a metaphor
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
h
No title available
he wasn't even looking at me and he found me

if i look back, i am lost
ojovivo
Sade Olutola

blake kathryn
Stranger Things
d e v o n
occasionally subtle
we're not kids anymore.
Acquired Stardust
Cosmic Funnies

⁂

seen from Türkiye
seen from Italy
seen from Netherlands

seen from United States

seen from Sri Lanka

seen from Singapore
seen from Germany

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Türkiye
seen from Malaysia

seen from Germany
seen from United States
seen from Australia

seen from Czechia

seen from United States

seen from Germany

seen from United States

seen from Türkiye
@polaolee
Αν είμαι λίγο τυχερός ίσως το βράδυ να σ’ ονειρευτώ
Στο τέλος θα πιστέψω ότι είσαι εδώ μα δεν είσαι πια εδώ παραμύθι μου μικρό και δεν είσαι πουθενά
Ραντεβού στη φωτιά
Μα εγώ δεν ήθελα μαζί σου να με βρω. Ήθελα να χαθώ.
Ούτε ήθελα να είμαι δίπλα σου στα εύκολα. Ήθελα τα δύσκολα.
Και δεν ήθελα να με αγαπάς. Ήθελα να σε αγαπώ.
Τι κρίμα, όμως, που δεν τα ’θελες κι εσύ...
Θα ’χαμε φτιάξει μια ωραία ιστορία.
<3
Είναι αγάπη αυτή η καταιγίδα
θα πω ανάγκη, λες ηλιαχτίδα
μήπως σε θέλω, το μυαλό μπουρδέλο
καίει τις μάσκες, φυσά τις στάχτες
Όσο και να παιδεύτικα
με λογική κι αν σκέφτηκα
νομίζω πως το βράδυ σ' ονειρεύτηκα
Πάλι σε χάνω, λέω να πεθάνω
χαζογελαω, πως το παρακάνω
κι είπα αντέχω, είπα πως δε σ' έχω
σπάω την γυάλα, φύγαμε γι' άλλα
<3
Γεννιέται ο κόσμος όταν φιλιούνται δύο
η αγάπη πόλεμος πόρτα που ανοίγει
μέσα στα σπλάχνα σταλαζει λίγο φως
είναι φεγγίτες τα σώματα που σμίγουν
Σωκράτης Μάλαμας
Καλοκαίρι 2019
(δεν θα σταματήσω ποτέ να σκέφτομαι αυτό το λάιβ ρε Σωκράτη)
Σήμερα βρήκα τυχαία τον αναπτήρα σου σε μια τσάντα μου
Και ταξίδεψα πισω στον χρόνο.
Καθόμασταν με την παρέα σου
Και εσύ όπως πάντα έψαχνες αναπτήρα να ανάψεις το τσιγάρο σου
Τους εκραζες που πάλι σου έκλεψαν τον αναπτήρα.
Έπιασα έναν άλλον όσο συζητούσες με τους φίλους σου και χωρίς να κινήσω υποψίες, τον έβαλα στην τσέπη του παντελονιού σου
Εσύ ξαφνιασμενος, γύρισες και με κοίταξες ψιλαφωντας το τι έβαλα μέσα.
Όταν επιτέλους καταλαβες τι ήταν, μου χαμογελασες πονηρά και μου έκλεισες το μάτι.
Και έπειτα έσκυψες στο αυτί μου και ψιθύρισες
"Αυτός είναι δικός σου τωρα. Κράτα τον" και μου τον έδωσες κλείνοντας τον στην παλάμη μου
Και εγώ γέλασα αθώα και μαζί μου και η μοίρα . Έχουμε τόσους αναπτήρες, απάντησα.
Που να ήξερα ότι θα ήταν το μόνο πράγμα που θα μου απέμενε από σένα.
Η καλύτερη χειρότερη μέρα της ζωής σου.
Μπορεί άραγε η αγάπη μας να επιβιώσει χωρίς θυσίες, χωρίς να απαιτεί τα πάντα;
Μπορείς να αλλάξεις το γεγονός οτι δεν είμαι απόλυτα δική σου και δεν είσαι απόλυτα δικός μου;
Με δυο καλαμάκια:)
Οντως