[ppandam]

Galibaa ben bu dünyanın en çiçeksiz mezarıyım.

[ppandam]

Kime ne kadar ihtiyacım olabilirr kii, neyi birinin yardımıyla atlattım ben?

[ppandam]

yemin ederim kii çokk neşeli çok espirili ve etrafımdaki insanları eğlendiren biriyim ve bunu buraya yansıtamamak çok zor yaa azıcık çekiniyorum burdaki kişilerle samimi olmaya sonra bu ne samimiyet denir diye ama valla tanısanız seversiniz he gerçek diyorum bakk

[ppandam]

Kime ne kadar ihtiyacım olabilirr kii, neyi birinin yardımıyla atlattım ben?

[ppandam-deactivated20251223]

Kim biliyor çayına kaç şeker attığını? Ne rengi sevdiğini, dinlediğin müziği? Gülünce yüzünde beliren utangaç halleri?Şaşkınlığını, mesela aniden durgunlaşarak uzaklara daldığını? Denize her baktığında, gözlerinde huzurla hüzün arası gelgit yankısını? Martıların çığlığından daha fazla kopar haykırabilsen içindeki çırpınışlarını, Kim biliyor? Dilsiz sanrılarını, gece nöbetlerini, hüsrana uğrayan hayallerini, Arabada cam kenarına oturma sebebini, Kim biliyor? Hiç kimse değil mi?

[ppandam]

böyle olmamalıydı diye bağırasım var sonra da ağlarımm galibaa

[ppandam]

var yaaa ben hayatım boyunca hep ama hep dağa küsen tavşann oldum ve dağın haberi olmayandan. Sevmiyorum bu huyumu ama çok aşırı alıngan bir insanım dağın hiçbir şeyden haberi yokk şuann amaa çok alınmış ve kırılmış vaziyetteyimm

[ppandam]

odo bon oyrolmok ostoyorom bok ayrıl mall

[ppandam]

Burdaa bir kaç gün aktif olmazsam beni merak edip soracak kimse olmicak bugün de buna üzülüp yatıcam 😔

[sadecedenibaretliliy]

Kendimizi kandırmaya gerek yok. Galiba ben gerçekten çekilmez biriyim

[ppandam]

[poenyp]

Bacılarımı seviyorum

[ppandam]

Filmmm

[ppandam-deactivated20251223]

Bu hayattan da bu hayattakilerden de nefret ediyorum. Ama en çok da kendimden. Çünkü herkesin sırtını döndüğü yerde ben kalıp savaştım. Kimsenin uğruna vazgeçmediği şeylerden ben bir bir vazgeçtim. Küçücük hayallerimden içimi ısıtan minicik heveslerimden gözlerimi parlatan o çocukça isteklerimden hepsinden. Sadece onlar mutlu olsun diye. Sadece biraz sevilirim diye. Ama olmadı hep yalnız kaldım. Görülmedim duyulmadım seçilmedim. Hep ikinciydim hep gereksizdim ve ben bütün bu yok sayılmışlığın içinde her seferinde içim kanarken gülümsedim. Kimse bilmedi Kimse "Sen ne istiyorsun?" demedi "İyi misin?" bile denmedi. Bir kere olsun "Sen seversin, senin için olsun" denmedi. Hep başkaları düşünüldü. Bense beni sadece yargıladılar. Umursamaz dediler hissiz dediler heves etmez dediler oysa ben içimde ne fırtınalar kopardım kimse bilmedi. Hep üzerime geldiler hâlâ geliyorlar. Ve ben ve içimde kalan o masum kız çocuğu her şeyden çabucak mutlu olabilen gözünde küçücük şeyleri bile büyütebilen ama artık içinde bir damla neşesi kalmayan o çocuk Yoruldu çok yoruldu. Herkes için güçlü görünmeye çalışmaktan anlaşılmamaktan tek başına ayakta durmaktan yazıp yazıp sessizce ağlamaktan. Bir çıkış yolu aramaktan. Geceyle konuşup sabaha susmaktan. Yalnızken korktuğunu bile itiraf edememekten yoruldum. Herkes gitti ben hep kaldım. Ve artık o küçücük kalbinde koca bir ömür taşıyan o masum kız çocuğu kimseyi affetmeyecek çünkü kimse gerçekten kim olduğunu öğrenmek istemedi.

[ppandam]

ama o gün büyüdüm sanki ben. Yani öyle birdenbire büyümek zorunda kaldım.

[ppandam]

offf özele aldımm😭😭

[ppandam]

Gülünce ışık saçan o gözler yaşla doldu. Ağlama duymaz artık bir varmış, bir yok oldu.