İsimsiz

[praksis94]

Tenimi rüzgarın serinliğine bırakıp , Ateşle harlıyorum yüreğimi Güneş delip geçiyor göğsümü Bir yunan ezgisi çalınıyor kulağıma. Umut doluyor bilincim....Zihni’m de Çiçek açıyor....! Ve yeniden doğuyor güneş

PRAKSİS

[praksis94]

Koşuyorum durmaksızın, rüzgara karşı ,nefesim kesilircesine...içime doluyor rüzgar gitmeyecekmişcesine..... praksis

[praksis94]

Elimizdeki bedenlere, hayal ettiğimiz ruhları sıkıştırmakla, geçti ömrümüz... çoğunluğun korkaklığı ile yalnızlığın cesareti arasında sıkışıp kalmış gibi... oysaki upuzun geçen düşünceler küçücük kelimelere sığmadı... bize ait olmayan yorgunluklar, mutluluktan ağır ve yalnız PRAKSİS

[praksis94]

Büyüdüğümüzü aynada, ağaran saçlarımızdan değil , yaşadığımız hayattan anlıyoruz artık, her geçen gün olgunlaşan ruhumuza sığmayan çocuk bedenimiz, derin çataklar bırakıyor ve bu çatlaklardan sızıyor , öfkeli geçmişimiz... !

[praksis94]

Bir tek Eylül kaldı

Dünden bugüne

Tozlanan yıllarda

Geçmişe inat

Elleri umut, aşk

Gözleri düş

Bazen yorgun

Bazen yalnız

Ama direngen

Ekime inat

-Eylül-

[praksis94]

Şimdi nefes almak gibi bir şey ,

Kendi derinliğinde kaybolmak....

Yalnız bir yengeç misali ürkek ama coşkulu,

Sahilin ızsızlığında sere serpe...!!

Çakıl taşı toplayan avuçları ,

Görsen al al ama umutlu,

Dokunsan hisseder...

Derinliği...

Umudu ...

Kokusunu ..!

-PRAKSİS-