psikoterapist

Psikoterapist kimliğimle paylaşımlar yapıyorum. Psikolojik ama tamamen psikolog gibi değil… Psikolojiye de içimden gelenlere de alan açma niyetindeyim✨

[psikoterapisttt]

Bazen anlatmaya çalıştıkça, anlaşılmaktan daha da uzaklaşıyormuşuz gibi hissederiz. 🤷🏼‍♀️ Cümleler artar, kelimeler çoğalır ama karşıdaki gözün içindeki o “anlıyorum” ışığını bir türlü göremeyiz. Anlatmak, anlaşılmak için her zaman yeterli olmayabilir. Belki de bazen susmak, bir bakışta, bir duruşta kalmak daha çok şey anlatır... Sözlerin etkisi yoksa, davranışta bir şeyleri değiştirmek gerekir. 📌

Sevgiler,

Nazlı 🌺

[psikoterapisttt]

[psikoterapisttt]

[psikoterapisttt]

ara ara kapağını araladığım bir kitaptan 📚 alıntı bırakıyorum…

Kitabı okuyanlar hızlıca anlayabilir 🤭

Üzerine düşünülesi çok fazla altını çizmelik ifade var.✨

#reklam değil

[psikoterapisttt]

Her şeye “tamam” demek sadece hayatımızdakilerin işine gelir. Bize kalan yorgunluk, tatminsizlik, kırgınlık olur.

[psikoterapisttt]

[psikoterapisttt]

Bir kere tadına varana kadar farklı ülkeleri gezmeye dair yoğun bir isteğim yoktu. Önce vizesiz bir ülkeye gittim tek başına. Dış hatlara doğru yürürken, uçağı beklerken, uçaktan inerken, daha şehri görmemişken bile öyle tatlı bir heyecan kapladı ki içimi! Fırsatım oldukça gezme fikri o zaman sıcak gelmeye başlamıştı. Bu deneyimi aynı zamanda “denemeden sevip sevmediğine karar verme” olarak da okudum.

İkinci deneyimim Yunanistan’la oldu. Her gün 20bin küsür atmanın, ama hiç yorulmuş hissetmemenin tadı çok güzeldi.

Görseldeki gif Atina’dan, hatıra olarak kalıversin burada. Sanırım gezmeyi özledim. Bu paylaşımın motivasyon kaynağı dış hatlar gidiş terminaline olan özlemim olabilir.

[psikoterapisttt]

Torun isteyen anneme boy boy bitki şoku… 🤭

[psikoterapisttt]

Kırıldığını söyledikten sonra duygusu ve ihtiyacı anlaşılmayınca, gönlü alınsın diye uzun uzun tartışanlara hatırlatma✨

[psikoterapisttt]

“Bazen yirmi dört saate çok fazla şey sığıyor”

[psikoterapisttt]

Sakin bir sabah geçirdim iş yükü anlamında… Duygu durumum açısından aynı şeyi söyleyemem. Duygular şelale…

Öğlen arası dar geldi ofis, dışarı attım kendimi. Kritik bir bekleyişin orta yerindeyken nefes almak… of ne zormuş.. Aldım kitabımı yanıma, söyledim Türk kahvemi, kendimi iyi etmeye çalışıyorum.. O sırada da paylaşmak istedim. Dedim ya, iyi etmeye çalışıyorum kendimi. Öyle işte…