Bi parça mutlu

Baktım ki bu hayat denen şeyde renkler bozuk bende ortaya biraz renk saçtım.

[puftrikosman-blog]

Al al al, at at at!

Dünya genelinde 2016.'sı düzenlenen “Geleneksel Yeni Yıl Alışveriş Harekatı”nın arkasından bu yazıyı yazmayı kendime bir borç bildim. Tamam, artık eğri oturalım, doğru konuşalım. O sadece hediye almış olmak için aldığın onca şeye kimin ihtiyacı var ki? Hı? Duyamadım.. 90'lı yıllardan beri geri dönüştürülebilir kumaşlar ve tasarımlar, doğal elyaflar, organik pamuklar, çevre dostu boyalar ve ürünlerle ilgili birçok gelişme kat edildi. Karbon ayak izi salınımını azaltan yeni tekniklerle doğaya salınan karbondioksit miktarı azaltılmış oldu. Yeni sistemlerle daha az su, daha az enerji ve kimyasal tüketerek doğaya daha az tahribat vermek amaçlandı. Özellikle doğaya ve insanlara verdiği zararla adından söz ettiren taşlanmış ve çeşitli yıkamalara maruz kalmış denim üretiminde bir sürü yeni teknik geliştirildi. Denim üreticileri çevreye duyarlı kumaşlar ve iplikler, işlenmemiş malzemeler, geri dönüştürülmüş ürünler ve sosyal sorumluluk projeleriyle alkışı sonuna kadar hak ettiler.

Levi'nin yeni "Wellthread" koleksiyonunda daha az kumaş kullanıyor (ki bunlar %100 pamuk) ve bu da toplamda % 50'den daha fazla su tasarrufu anlamına geliyor. Markanın diğer ultra çevreci koleksiyonu olan "Waste Less" koleksiyonu geri dönüşümlü liflerle imal ediliyor ve denim başına ortalama 8 plastik şişe dönüştürerek üretim yapılıyor.

H&M son iki yıldır mağazalarından topladığı ürünlerle ürettiği 16 parçalık bir koleksiyon serisi sunuyor. Aynı zamanda "The Close the Loop" koleksiyonunda ise geri dönüşümlü ve organik iplikleri harmanlayarak bir denim koleksiyonu hazırlıyor. Üretiminin ortalama %40’ı kadarının içine pamuğu dahil eden marka, 2020 hedefi olarak bütün ürünlerinde pamuk içerik bulunması için var gücüyle çalışıyor.

Bir de annemizin genç kızken aldığı ve hala yepyeni gözüken o elbiseye gelelim. Üzerime de tam mı oldu ne? İşte tam da bu mantıkla ortaya çıkıp hayat boyu kullanım garantisi veren Tom Cridland'ın 30 yıllık sweatshirt'ü Kasım ayında New York'ta tanıtıldı. Brooklyn'li tasarım ekibi olan Flint and Tinder "10 Year Hoodie" isimli koleksiyonuyla 10 yıl boyunca kullanım garantisi verdiği ürünlerini piyasaya gururla sundu. Firmalar üretiyor, bilim insanları yaratıyor… Peki gelelim üretilmiş ürünü yenileyip, değiştirip yeniden hayat vermeye. Upcycled adı verilen yeniden başka bir ürün yaratılarak kullanılan ürünler oldukça popüler. Bu görünümü destekler nitelikte yaşanmışlık referansları veren koleksiyonları son zamanlarda sık sık görüyoruz. Ürünlerle kullanıcılar arasında duygusal bağ kurulması sağlanarak geçmişteki hikayelerine yepyeni hikayeler yazılıyor. Hatta Faribault isimli battaniye markası her bir ürününe seri numarası vererek online sistemde ürünlere kendi hikayelerinizi yazabildiğiniz bir sistem oluşturuluyor. Brooks Brother ve Alden ve Allen Edmons gibi markalar uygun fiyata onarım servisi verirken, Jason Markk'ın açtığı spor ayakkabı onarım servisi kuru temizleme ve restorasyon servisiyle ürünlere yeni bir hayat bahşediyor.

Tüm bu gelişmelerden sonra bana sadece  “kullan” ve “değerlendir” demek düşer, gerisi size kalmış!

[iuliolus]

@winnieharlow 🐒 art director @marie_suter shot @clareshilland stylist @hannakelifa makeup @jennycoombsmakeup

[puftrikosman-blog]

Yaş yetmişi geçmiş…

Yılların eskitemediği insanlar vardır. Daima gösterişli, şahsına münhasır ve stil sahibidirler.

 Bir kadın düşün ki tam 70 yıldır mankenlik kariyerine devam ediyor. 1946 yılı Vogue dergisinin kapak sayfasında daha 15 yaşındayken boy gösterip,  hala defilelere, fotograf çekimlerine katılarak en yaşlı manken olma ünvanına sahip oluyor. İşte o yüce kadın Carmen Dell'Orefice.. 13 yaşında bindiği bir otobüs de Harper’s Bazaar fotografçısı  tarafından keşfedilen Carmen, fotojenik olmadığı öne sürülerek evine geri gönderilmiş.  Ancak daha sonra küçük bir torpille bu işi ayarlayıp Vogue ile saati 7,5 $ a anlaşma yaparak kariyerine başlamış. Yıllar geçse de güzelliğinden, zarafetinden ve asiliğinden hiçbir şey kaybetmeyen Carmen; hala yılların eskitemediği stiliyle markaların baş tacı.

 Beyaz saçlı güzellerden biri de Linda Rodin.  Yıllardır modellik ve stil danışmanlığı yapıyor, üstelik hala güzelliğiyle bir elmas gibi parlıyor. Güzeliğini sadece bol uyku ve temiz beslenmeye borçlu olduğunu söyleyüyor ve “Hiçbir zaman egzersiz yapan bir insan olmadım.” diye de ekliyor. 65 yaşındayken The Row’un yüzü olarak çok başarılı bir reklam kampanyasına imza attığını hatırlatmakta fayda var.  

 Ve tabi bir de moda dünyasının en yaşlı stil ikonu olan Iris Apfel efsanesi var. Abartılı gözlükleri, aksesuarları, zıt renkleri bir arada kullanımı ile o tam bir çılgın. Giydiği her şeyi üzerinde çok iyi taşıyan, bambaşka bir stile sahip olan bu kadın tam 94 yaşında.  Yıllarca kocasıyla beraber kumaş ürettikten sonra kendine özgü stiliyle dikkat çekerek bir süredir stil danışmanlığı, koleksiyon koordinatorlüğü, modellik gibi projelerin için de bulunuyor. Hatta “Iris” isimli belgesel tadında bir filimi geçtiğimiz yıl gösterime girmişti. Gardırobundan seçilen parçalar 2005 yılında birçok şehir müzesinde sergilenerek halka sunulmuştur.

 104 yaşında bir adam, skinny kısa paça jean, renkli çoraplar, şapka ve yelek. Günther Krabbenhöften kıyafetini aksearlarla tamamlamayı çok seviyor. Torununun seçtiği ve tasarladığı kombinlerle sokağa çıkan 104’lük delikanlı bunu oldukça eğlenceli buluyor.  Günün her saatinde papyonu, ceketi ve mendiliyle dolaşıyor hatta spora bile böyle gidiyor. Eee! Tabi ne de olsa eski toprak..

 1929 doğumlu Bill Cunningham bütün gün Newyork’u bisikletle gezip fotoğraf çekiyor. Küçücük bir dairede yaşıyor, içeride az sayıda eşya, tek kişilik yatak, sayısız kitap, dergi ve fotograf dolu dosyalar bulunuyor. Yıllarca ne bir sevgilisi ne de bir eşi olmamış, en azından bizim bildiğimiz bu.  Odasının bir ucundan öbür ucuna gerilmiş olan ipte daima çektiği fotoğrafların negatifleri asılı oluyor. Bazen sabahları uyanıyor, kendine bir tema seçiyor ve bütün gün bu temaya dair fotoğraflar çekip inanılmaz kolajlar oluşturuyor. İşini çok seviyor ve karşılığını da alıyor. Vogue dergisinin efsane moda editörü Anna Wintour “Hepimiz Bill için giyinip sokağa çıkıyoruz”diyor. Doğrusu pek de haksızlık etmiyor.

[puftrikosman-blog]

[puftrikosman-blog]

[devoutfashion-deactivated201906]

Yityish Titi Aynaw

[puftrikosman-blog]

[puftrikosman-blog]

[puftrikosman-blog]

[puftrikosman-blog]

[puftrikosman-blog]

[puftrikosman-blog]

[kuntmecmua-blog]

Bohem havalı sevgilim

Yazı: Mutlu Erdoğ Fotoğraf: Melis Manav

Bu yaz nostaljik bir etki yaratan, 70’lerin vazgeçilmezi, el yapımı görünümlü, rengarenk çiçek nakışlı ve baskılı bluz, ceket ve yeleklerden bol bol göreceğiz. Yırtık jeanler, şortlar, yıpranmış efektli tişörtler, yere kadar uzayan etek boyları, rahat kesimler ve bohem havalar oldukça… diye devam etmek ister miydim? HAYIR! Zaten bunları her yerde bol bol okuyorsun, görüyorsun, sıkılyorsun ve yoruluyorsun.  Gerek yok…

Gel seninle bir anlaşma yapalım; tamam giy bunları, çok da güzel olursun ama bunların altında yatan düşünceyi de öğren. Beatnik’lerden başlayıp hippilere kadar ulaşan ve sonrasında resmi, edebiyatı, müziği ve modayı etkileyen yolculuklarına kulak ver, ortak ol, sahip çık. Stilinle harmanla ki eğreti olmasın. Moda kurbanı olma diye tüm derdim.  Başka ne olabilir ki?

Olayın kökeni 1950-60’lı yıllar arasında Batı Yakası Kardeşliği’ne katılan geneli şair ve yazarlardan oluşan New York’lu gençlerin bir araya getirdiği Beat Generation’a dayanıyor.. Bu insanlar ya bir şeyler yazıyorlar ya da sanki bir mizansenin içine kendilerini sokarak bir karakter gibi hayatlarını sürdüyorlar.

Büyük bunalım sonrasında işçilerin demir yollarına dökülüp amaçsızca seyahat etmelerinden esinlenerek Beatnik’ler de sonu gelmeyen yolculuklara başladılar. Gittikleri her yerde insanları etkileyerek, mevcut toplumsal kurallara karşı çıktılar. Rutin hayat, aidiyet, üretim gibi kavramları yok saydılar. Dünyanın, üzerinde yaşayan tüm hayvan, bitki ve insanlarla bir bütün olduğuna inandılar. Ne farkımız var ki? Deve dikeni de nefes alıyor sen de…

Özellikle edebiyat başta olmak üzere birçok sanat dalını etkilediler ve hiçbir akıma öncülük etmeyerek kendi yollarında yürüdüler. Hatta o kadar uyumsuzdular ki sansür üzerine sansür edildiler. “Yol” onlar için her şey demekti. Üretimlerini, meditasyonlarını hep bu yolculuk sırasında yaptılar, yazılarını yolda yazdılar.

Ve arkasından günümüz “bohem” havasını yaratan hippiler geldi. Amerika’nın Vietnam Savaşı’na gönderdiği askerlere bir başkaldırı olarak başlayan bu hareket, başlarda biraz beatnik’lerden esinlense de sonrasında yürüdü gitti.

Kendilerine doğrultulan silahlara çiçek sokmalarından mıdır yoksa Scott Mckenzie’nin “Be sure to wear some flowers in your hair” sözlerinden mi gelir bu isim, bilmiyorum ama onlara çiçek çocuklar dedik. Hippiler de tıpkı beatnik’ler gibi komün hayatı yaşayan, toplumsal kurallara uymayıp, mülkiyetsizlik ve aidiyetsizlik gibi kavramları hayatlarının merkezlerine koyarak kendi dünyalarında en güzel yıllarını geçirmişler. “Make love, not war” demişler ve pasif direnişin bugüne kadarki belki de en iyi örneği olmuşlar.

Sakin hayatlarının bir parçası olan rahat, ucuz ve kendilerine özgü kıyafetler de buradan geliyor. Çiçek çocuk kavramına vurgu yapan çiçek desenli, renkli, nakışlı kıyafetleri de genelde kendileri boyayarak farklılaştırıyorlar. Hani senin o eskitilmiş efektli tişörtlerin var ya, heh işte onlar gerçekten de yıkanmaktan o hali alıyor. Sen ne sanmıştın ki?

Doğaçlama ve tutkulu beraberliklerin seninle olması dileğiyle.

Bir de tabii ki dünya barışı (tamam tamam bu bir güzellik yarışması değil ve ben de birinci)…

[puftrikosman-blog]

Androjen Moda

Cinsiyet mi? O ne ki? Artık gender-fluid var!

Moda dünyası artık köprülerini yıkıyor. Net çizgiler ortadan kalkıyor. Unisex markalar ve tasarımlar gittikçe artıyor. Kadınlar maskülen,  erkekler feminen giyiniyor. Sadece transeksüel modellerin bulunduğu moda ajansları ve kendini cinsiyetsiz olarak tanımlayan ünlülerin sayısı her geçen gün çoğalıyor.

Kendini  gender-fluid  yani “akışkan cinsiyetli” olarak adlandıran  Miley Cyrus “Yaklaşık bir yıldır cinsiyetsiz biriyim. İnsanlar beni kolayca sınıflandırmak istiyorlar. Oysa öyle bir şey yok!“ diyor.

Kayne West’de ilk olarak Givenchy eteği ile konser vererek tabuları aştı ve uzun tişört modasını başlattı. Daha sonra YEEZY – ADİDAS ORIGINALS koleksiyonuyla cinsiyetsiz modaya bir vurgu daha yaptı. Aaa! Tabi bir de kayınpeder Bruce Jenner var. Geçtiğimiz aylarda Vainty Fair dergisine kapak oldu ve “Call me Cainlyn!” diyerek kadınlığını bütün Dünya’ya cesurca duyurdu. Taş gibi de oldu!

Düşününki bir mağazaya girdiniz, kadın ve erkek diye bir ayrım yok, tek cinsiyet var. Aynı pantolonu, tişörtü hatta elbiseyi herkes giyebiliyor. Evet evet erkekler de elbise giyiyor (bu nasıl iş demeyin güzel oluyor). Genellikle altına pantolon ya da şort giyiyorlar bazen de giymiyorlar. Örneğin Personnel  of New York böyle bir mağaza. Cinsiyet olarak özellikle “herkes” tanımını kullanıyorlar. Urban Outfitters, American Apparel, APC gibi markalarda unisex marketine giriş yapan ve önemli bir yere sahip olan isimler arasında.

Acne Studios’un 2015 Sonbahar- Kış koleksiyonu da kadın ve erkek giyimdeki çizgileri ortadan kaldırarak özgürlükçü bir hava estiriyor. 12 yaşındaki  Frasse Johansson’a (biyolojik olarak bir erkek) kadın kıyafetlerini giydirerek koleksiyonun tanıtımını yapan Acne Studios’un 2016 İlkbahar-Yaz Erkek giyim koleksiyonu da yine androjen bir tavır içerisinde.

Ben? Kadın mıyım? Sen öyle san!

[puftrikosman-blog]

[puftrikosman-blog]

[maggieontherocks]

Shot by Angelo Pennetta and styled by Poppy Kain for Self Service Magazine

S/S 2016