bi akşam üstü bi deniz kenarında ve daha gün batmamışken henüz belki birbirimize bakar ve yaşamayı severiz
Cosmic Funnies

blake kathryn
🩵 avery cochrane 🩵

tannertan36
Cosimo Galluzzi

Origami Around
todays bird

pixel skylines
The Stonewall Inn
Noah Kahan

Product Placement

if i look back, i am lost
NASA
Claire Keane
Interview Vampire Daily
The Bowery Presents

No title available
Color Me Curious
Mike Driver
Monterey Bay Aquarium
seen from Argentina

seen from Denmark
seen from United States
seen from Rwanda

seen from Italy
seen from United States

seen from Chile

seen from United States
seen from United States
seen from Ecuador

seen from United States

seen from Türkiye
seen from Italy
seen from Latvia

seen from Switzerland
seen from Bangladesh
seen from United States
seen from United States
seen from Colombia

seen from United States
@puttaneskidirdevrilmek
bi akşam üstü bi deniz kenarında ve daha gün batmamışken henüz belki birbirimize bakar ve yaşamayı severiz
daha sağlam ama kendine hiç benzemeyen bir şeye dönüştü :)
benden vazgeçmeyi göze alırsan kaybedersin ben gururumdan yemek masasına oturmayıp aç yattığım çok gece bilirim
“aslında hikaye şöyle herkes kahramanı olmak ister sevdiğinin. her şey sevgiyle ilgili. insan sevdiğini arar her zaman yollarda, sokaklarda, evlerde, her yerde”
bu hayatın tek tahammül edilebilir yanı halâ bir yerlerde nefes aldığını bilmek. yanımda değilsin, ama senden başka hiçbir yerde kendime ait bir yer bulamıyorum. bu bir zayıflık mı, bilmiyorum. seni unutamıyorum. belki de unutmak istemiyorum. çünkü senden geriye kalan bu boşlukta kaybolan her şeyden daha sahici. bir daha yan yana gelemeyeceğimizi biliyorum. aynı yollarda yürümeyeceğimizi, aynı sabaha uyanmayacağımızı da biliyorum. daha da kötüsü oysa birlikte ölme ihtimalimizin bile kalmamış olması.
Sen benim toprağımda filizlenecek bir çiçek değildin diyelim ve konuyu kapatalım. Öpüyorum ağzından.
bi akşam üstü bi deniz kenarında ve daha gün batmamışken henüz belki birbirimize bakar ve yaşamayı severiz
gittiğim her yerden sanki az evvel ayrılmış gibiyim. nereye dönsem kendime denk gelemiyorum. bulunduğum hiçbir yere ait değilim ama bulunmadığım her yerde de bir parçam var sanki.
yaşamın seyri değişti, hayat başka yöne doğru akmaya başladı. nadân adamların küstahlıklarının arasında harap olmuş o nadide kadınlar daha bi mutsuz artık. geçerken uğradım denilen evlerin penceresinden sarkan çiçekler solmuş kapılarından sızan sohbetlerin sıcaklığı da kaybolmuş halde. şimdi ben burda bunlardan bahsederken dahi kirliliği azalmıyor dünyanın üstüne ekleyerek çoğalıyor. bir köşesinde savaşın ortasında masum insanlar hayatını yitiriyor, başka bi yerinde çocuklar açlıktan titriyor, bir yerlerde yıkılmış şehirler, bombalanmış sokaklar. kötülük ve acılar günden güne artıyor, üstelik tüm bunlar yetmezmiş gibi bir de ben yaslayamadım şu başımı göğsüne.
sırf birisini kaybetmek istemediğin için daha fazla anlayışlı ve affedici olman sadece sana kaybettirecek.
bir insanı bir anı en önemlisi hayatı kaçırdığını anladığın o anda iradesi sağlam biri olmak kurtarır umarım seni :)
bir adamın yüzüne bakıp sarhoş olacağımı hiç sanmazdım.
bazı olaylar sizi o kadar incitir ki şimdiki halinizi geçin üç yaşındaki bahçede koşan halinizin bile kırıldığını hissedersiniz
benim için bir iç çekişten fazlası değilsin artık