Bez tytułu

Jak chcesz to napisz :)

[rafikfafik]

Przeraża mnie to. Przeraża mnie, że mam 27 lat i prawdopodobnie już nigdy nie poczuje tego, co poczułem gdy się pierwszy raz pocałowaliśmy. Gdy pierwszy raz na spacerze złapałaś mnie za rękę. Gdy zapytałem czy zostaniesz moją dziewczyną, a Ty bez zawahania powiedziałaś „ Tak ” a najbardziej przeraża mnie to, że było to 10 lat temu, a ja mimo wielu prób, nigdy o tobie nie zapomniałem, a ja dla Ciebie jestem tylko starym błędem. Próbowałem, walczyłem, przegrałem.

[lovelyladylethal]

[rafikfafik]

Hej, chciałbym poznać kogoś ciekawego, najlepiej dziewczynę. Nic zobowiązująco, po prostu pogadać, a może samo coś wyjdzie. Mam 27 lat jeśli to ważne 🙄

[rafikfafik]

Momentami jak czytam moje wpisy to mi wstyd, że byłem taki słaby

[rafikfafik]

I w końcu przychodzi ten dzień. Dzień kiedy budzisz się rano i nie jest już pierwszą myślą. Ten dzień kiedy kładziesz się spać i nie jest już ostatnią myślą przed zaśnięciem. Dzień w którym uświadamiasz sobie, że w sumie to już tak bardzo nie boli. Ten dzień w końcu nadejdzie. Za tydzień, za miesiąc, za rok albo za 10 lat, ale w końcu ten dzień nadejdzie. Jednak ślad po niej zostanie, ślad który będzie skutecznie i boleśnie przypominać przez co przeszedłeś przez ten czas, bo prawdopodobnie już nigdy nie zaufasz jak wtedy, już nigdy nie będziesz tak czuły, tak uczuciowy i tak bardzo oddany. Ta rysa będzie jak rana która się zabliźni, ale wciąż będzie bolała kiedy tylko jej dotkniesz. Ja jeszcze czekam aż ten dzień nadejdzie, ale może ktoś z was, nie będzie musiał tak długo czekać.

[niewidoczny-smutek]

"Szukam Cię w każdym,

Ale w nikim Cię nie ma.

Wiem, że już nigdy się nie odnajdziemy,

Bo Ty mnie już nie szukasz.

Zawsze będę na Ciebie czekać,

Mając nadzieję,

Że kiedyś będziesz chciała mnie odnaleźć."

[rafikfafik]

20 grudnia byłaby nasza rocznica. Chciałbym żebyś widziała, jak bardzo jest mi ciężko. Ty już zapomniałaś dawno, i nie ma co się dziwić, minęło 6 lat od naszego rozstania. Ale nie martw się, ja będę pamiętać.

Czy tego chce czy nie..

[rafikfafik]

Udanego dnia

Miłego dnia

[rafikfafik]

Nie chciałem już tu wracać. Myślałem, że już to jest ten czas żeby odpuścić. Ale chyba nie potrafię odpuścić, nie potrafię dać Ci odejść z mojego serca. Może kiedyś się uda, może za miesiąc, może za pół roku, ale błagam, niech to nie będzie kolejne 6 lat bo nie dam już fizycznie rady.

[rozkosz-v]

19 grudzień

Może słowa „na zawsze” miały być przeznaczone dla wspomnień, nie ludzi.

rozkosz-v

[polskie-zdania]

Z nią to jest tak, że w zasadzie trochę prześlizgnęła mi się przez palce. I zanim zapytasz, dlaczego do tego dopuściłem, odpowiem, że dotarło do mnie, że miałem ją w rękach, w momencie, w którym się z nich wysunęła. Wtedy jeszcze nie wiedziałem. Nie wiedziałem, co mógłbym jej zaoferować, bo wszystko, co miałem wydawało mi się mało wartościowe, więc wolałem nie dać nic. Onieśmielała mnie. Zadawała dużo niewygodnych pytań i rozumiała jakby zbyt dużo. Powodowała we mnie emocje nie do końca komfortowe. Chciała prawdy, a ja byłem w stanie dać jej wtedy tylko pokolorowaną półprawdę, którą dosyć szybko wyczuła. Chciałem, miałem nadzieję, że dźwignę, ale jednak nie dźwignąłem. Brakuje mi jej głowy. Brakuje mi tych trafnych spostrzeżeń i uważnego obserwowania świata. Tak, mogła być moja, wiem o tym. Ale nie jest i już nie będzie. I nie wiem czy to kwestia przegapienia szansy, ona po prostu zasługiwała na więcej, a ja nie byłem w stanie jej tego wtedy dać. Czasami staje mi przed oczami i wtedy potrzebuję chwili, by się rozpłynęła. Faktycznie po kilku minutach znika, ale przez te kilka minut nieprzyjemnie ciśnie mnie w klatce. Nie lubię gdybać, czy mogłem inaczej, bo wiem dobrze, że nie, ale czas mija, a żadna nie formułuje zdań tak jak ona. Jej przemyślenia były jak wielkie kolaże, które mógłbym oprawić i powiesić sobie na ścianie. Pewnie trochę będę sobie ją wyrzucał już zawsze. Jestem do bólu racjonalny, ale są takie sytuacje, w których armia racjonalnych argumentów przegrywa z kretesem. Mogła być moja... Nienawidzę, kurwa, tej myśli.

Marta Kostrzyńska

[rafikfafik]

Jakbym o tobie czytał

[rafikfafik]

Już nigdy nie będzie jak dawniej.

[rafikfafik]

Chyba miałeś racje gdy to mówiłeś jakieś 3 lata temu, w sumie trochę chujowo

[rafikfafik]

Dzwoniłem dzisiaj do znajomych na których „ zawsze mogę liczyć ”

Pierwszy telefon- dzwonie, sześć sygnałów i cisza. Potem nastepny i nastepny. Potem dzwonie pod twój Weronika i co? To czego się spodziewałem, zablokowany jestem. Dziękuje, ze zawze mogłem liczyć na was, nawet w tych najgorszych chwilach, takich jak ta.

[rafikfafik]

Może za rok, a może za miesiąc. Weronika, proszę zatęsknij chociaż na chwile, albo chociaż przypadkiem i zadzwoń do mnie, od Ciebie odbiorę o każdej porze.

[rafikfafik]

Zwyczajnie nie potrafię sobie wybaczyć tego, ze gdy dostałem oczywistą szanse, żeby znów mieć Cię blisko, to tego nie zauważyłem i tym sposobem zapewnilem sobie kolejne lata smutku i cierpienia. Zasłużyłem.

[rafikfafik]

Słowami nie opisze jaki poczułem ból gdy zobaczyłem Cię dwa lata temu w galerii, trzymałaś go mocno za rękę i częściowo poczułem jakbyś to mnie trzymała. Wciąż pamietam jak to jest trzymać Cię za rękę.