Floating like a boss. 😍
Interview Vampire Daily

titsay
h
cherry valley forever
macklin celebrini has autism

Kiana Khansmith
Show & Tell

Andulka

PR's Tumblrdome
EXPECTATIONS

Game Changer & Make Some Noise
Claire Keane
occasionally subtle
sheepfilms
Fai_Ryy

tannertan36
★
almost home
Xuebing Du
Sweet Seals For You, Always
seen from Malaysia

seen from Venezuela
seen from Ukraine

seen from United States
seen from United States

seen from Germany
seen from Belgium

seen from Türkiye

seen from United States
seen from Ukraine

seen from United States

seen from Armenia

seen from Italy

seen from Azerbaijan
seen from United States
seen from Türkiye
seen from Estonia

seen from United States
seen from Saudi Arabia
seen from United States
@rainbowunicorninspace-blog
Floating like a boss. 😍
Kolehiyo.
Unang araw ko sa kolehiyo nung araw na iyon. May orientation kaming kailangang puntahan. Ang una ay sa gym kung saan lahat ay manonood ng kung anu anong mga bagay bagay tungkol sa eskuwelahan—mga rules and regulations, mga uniporme, mga tamang gupit, damit at kung anu-ano pa. Pumangalawa ang orientation sa theater kung saan tungkol naman ito sa departamento namin. Nagkaroon kami ng isang speaker na kakaiba. Isa siyang Magna Cum Laude na gagraduate na ngayong taong magsisimula pa lang kami sa madugong buhay ng isang kolehiyala/kolehiyo. Ang unang linya niya ay “Pitong taon”. Tumahimik ang buong teatro. Muli niyang inulit. “Pitong taon”. “Ganyang panahon ang tinagal ko dito sa pag-aaral ko, pitong taon.” Ang huling sinabi niya ay “Wala sa tagal ng pag-aaral ang pagkuha ng degree na yan. Nasa trabho na makikita kung tama ba yung inaral mo ng pito o mas konti o higit pang taon. Basta tapusin niyo ng maaga pero kung hindi kaya, wag kang titigil hanggang matapos ka na”. Ang mga linyang yan ang hindi ko na matanggal tanggal sa isip ko. Hanggang ngayon. Magpipitong taon na rin akong nag-aaral ng kolehiyo. Gaya niya. Nakakatawa diba? Masyado ko yata siyang naging idol at pati taon ng pag aaral ay isinapuso ko na. Hindi ko alam kung hindi ko ito sinadya o palihim kong ginawa. Hindi ko alam. Pero sa tagal kong mag aral, marami na akong nasaktan. Marami na akong pinaasa na isang taon pa pero hindi pala. Marami na akong pinaikot na konting panahon na lang, saglit na lang po. Marami… sila mama at papa, mga tito at tita, si lola. Marami diba? Nakakahiya na nga. Wala na akong mukhang ihaharap. Wala na. Pero paulit ulit nila akong pinagbibigyan. Ngayon pinapalaya na ako. Ano ba kasi ang gusto ko? Ano ba? Ano? Hindi ko alam. Hindi ko pa rin alam. Hindi ko talaga alam. Sinulat ko na lahat ng mga posibleng gawin ko sa buhay ko ngayon pero hindi ko alam alin dun ang tamang gawin ko. Magulo. Oo. Sobrang magulo. Ako at ang isip ko. Magkaibang nilalang kasi kami niyan. Basta. Kakayanin ko ito. Kaya ko ba? Hindi ko rin alam. Hindi ko po talaga alam. 😓
Christmas in our corner 😍
Alaaaarm
It's harder to wake up in the morning that to sleep late at night. Urgh! 😓
The brain is the central function system of the body. So if you feel hot, think that you don’t. If you feel nasty, think that you don’t. And if you still love him, put it in your freaking mind that you don’t! 😂🤘🏻✌🏼️