Retalia @rodmab - Tumblr Blog

If she’s with you right now, what would you tell her?

“is this what heaven feels like?” <3 hahahaha

Are you now inlove?

yes :)

ALIPIA

Minamahal kong Alipia,

Marahil ay malabo na sa iyong isipan at mistulang isang guni guni na lamang ang mga panahon kung saan unang pinagtagpo ang ating mga puso at landasin. Ang mga sandaling hinayaan mo na damhin ko ang ligaya na nasilayan ko sa iyong matatamis na ngiti ay hindi maikukumpara sa kahit na anong yaman sa daigdig. Sariwa pa rin sa aking isipan kung paano mo binigyan ng kulay ang noo’y nagpupumiglas na lumbay ang sa akin ay nananalaytay.

Bagamat, ikaw ay isang simpleng babae, hindi mo sa akin ipinagkait ang karapatan ko na maramdaman kung gaano ka kaperpekto. Ang kaalaman mo sa lahat ng bagay, ang pagiging maparaan mo lalo na ang kakayahan mo na mahalin at unawain ang isang hamak na katulad ko, ay ilan lamang sa mga dahilan kung bakit lumalim ang aking pagmamahal sayo na kailan ma’y hindi ko na ninais na mawala pa. Ang halimuyak ng iyong itim at mahabang buhok habang inaayos gamit ang iyong payneta ay bumubuhay sa aking malay tao sa aking paggising sa umaga. Mapupula at kaakit akit na mga labi mong taglay ay nagsasambit na ako ay lubhang mapalad at karapatdapat para sa iyong pagmamahal. Sumiping muli sa aking isipan ang mga halakhak mo na larawan ng isang matinding galak habang ako ay nasa iyong tabi at inuubos ang araw sa pagtingin muli sa isa pang maginhawang buhay. Mahal ko, lumipas ang mga panahong nalagas ang mga luntiang dahon ng mga puno at ang mga nag aalimbuyok na alabok sa tarangkahan ng ating tahanan, ngunit hindi ko nalimutan na ulit ulitin sa iyo kung gaano ako kapalad na iyong mahalin at makasama sa habang buhay. O kay sayang aninagin ng ating maligayang nakalipas habang ang ulo mo ay nakasandig sa aking balikat at ginugunita ang pulot ng bawat sandali. Isa kang tunay na biyaya, hindi lamang sa akin, kundi sa apat nating mga anak. Hindi ko maaaring malimutan ang mga sandaling pinunan mo ng ligaya ang aking buhay sa mga sandaling ako ay binabagabag ng problema. Hanggang ngayon ay dama ko pa rin ang init ng iyong mga yakap sa tuwing ako ay nawawalan na ng pag asa at nadadaig ng pangamba. Nakatutuwa lamang na isipin na kahit mahirap ang buhay at alam kong hindi ko naipagkaloob sa iyo ang estado ng pamumuhay na nararapat para sa iyo, ay hindi alintana sa iyong mga ngiti at lambing na ikaw ay nahihirapan rin. Ako pa rin ang pinili mong mahalin sa kabila ng aking kakulangan at kaalaman sa mga bagay kahit na alam mong marami ang maaaring makapagbigay o sustento sa iyo ng iyong iba pang mga pangangailangan.

Sa araw araw na nasisilayan ko ang iyong mga matang nangungusap, tila ako ay nahulog sa isang kumunoy na nais ko na huwag nang makawala pa. Nagmamakaawa na sana’y huwag mong tanggalin ang init ng balabal ng pagmamahal na sa akin ay iyong inihandog magmula noong una kong mahawakan ang iyong mga kamay, sapagkat lubhang nalunod na ang aking puso sa karagatan ng iyong pagmamahal. Gaya nang ibang tipikal na pagsasama, tayo ay pilit ring tinapik ng tadhana; kapalaran nati’y mistulang gulong na walang kasiguraduhan kung hanggang kailan nasa taas o kasadlakan. Tayo ay lubhang minahal ng pait at pilit hinadlangan ang lubid ng pagmamahal na sa ati’y nagbibigkis. Dumaloy ang mga luhang kailan man ay hindi ko pinangarap na masaksihan gawa ng aking mga kamalian.

Labis ang aking paghihinagpis sa mga panahon na aking nalustay sa kawalan na dapat ay aking sinulit pang lalo sa pagpaparamdam sa iyo kung gaano ako kasaya na ang isang hamak na katulad ko ay minahal ng isang kahanga hangang babae. Ipagpaumanhin mo sana kung ako ma’y nagkulang sa mga bagay na nais mo sana para sating dalawa at tanging halik lamang ang aking naisukli upang maibsan ang bigat ng bawat problema sa atin ay bumayo.

Nag uumapaw na galak ang sa akin ay nananalaytay sa tuwing sasagi sa aking isipan na ikaw ang aking katabi hanggang sa pagmulat ng aking mga mata sa umaga. Ang ating mga puting buhok ay palaman lamang at nagsisilbing tanda ng ating maligaya na pagsasama. Mga kulubot na balat na patunay na hindi tayo natibag ng kahit na anong pagsubok, bagkus ay tanda kung gaano kalalim ang ating pundasyon upang maging matatag ang ating pagmamahalan.

Heto ako ngayon aking mahal, nakaupo sa iyong paboritong silya na aking inihandog pa sayo, noong ika limampu’t apat na kaarawan mo, habang sinasariwa sa aking isipan ang aliwalas ng iyong mukha at nakamasid sa iyong larawan, na gaya ko ay napaglipasan na rin ng masayang panahon. Kahit sa kapirasong papel na ito kung saan nakaguhit ang matamis mong ngiti na nagsasabi kung gaano ka naging masaya sa piling ko, akin pa ring sasambitin at paulit ulit na ibubulong sayo kung gaano kita ka mahal at kung paano naging makabuluhan ang ilang taon ng aking buhay. Walang araw na hindi ko ninais na sana’y muli kang mahagkan habang magkadikit ang ating mga mukha at nagsasayaw sa ilalim ng buwan gaya noong ating kalakasan pa. Aking mahal, darating ang panahon, tayo ay muling magkakasama na, at magsasama hanggang sa walang hanggan. Alam kong ikaw ay nasa tabi ko lamang at katulad kong sabik na dumampi muli ang aking mga labi sa iyo. Walang salita ang makapaglalarawan kung gaano nabusog ang puso ko sa pambihirang pag ibig na inalay mo sa akin. Paalam aking mahal. Sa iyong larawan na nabahiran ng aking pagtangis, ako ay muling hahalik at ipinipangako na hanggang sa huli ay ikaw lamang ang tangi kong iibigin, ngayon at magpasa walang hanggan. Aking mahal, paalam.

Hit you and use my hard thing to go inside/through you. rotflmfao

Another day:please be Good to me. #dawn

Dear Bitterness, would you please detach yourself from my soul? I'd like to see her, her posts, and even her photos with somebody, with a smile on my face. I would like to keep my heart away from you as well, for it keeps on beeping like a bomb everytime i'm in pain. Please, take your friend Hurt with you. Respectfully yours, Myself-in-Pain.

Shot the "Packed-up"

Since the day that the nation ever heard the reverberation of the stench of the Duterte-flavored matter, superstitions with regard to his abilities and capabilities spread out through every neighbor’s mouth. Some were excited, others were bothered and said that killings would become epidemic. Now that Philippines has its new enthroned President, issues are now heated up by more killings happening throughout the country, as Duterte, as well as the countrymen assume to reduce the crime rate, especially with regards to Drug abuse. More so, series of unexplained killings everyday bother humanitarians and the Church. People said that the country already kissed the so-called “Nation-Cleanse” that shows how fear winding up the spines of everybody. Killing the culprits or drug pushers mercilessly is the plan A strategized by the Drug lords to prevent their names having on the list of Duterte’s ultimatum. Probably this is what he expects to happen that Drug lords would choose to eliminate their pets to prevent the bites that might harm them in the next 24 hours knowing that they already have price on their heads waiting to fall. We are all having a hard time seeing and believing what is right and what is wrong when it comes to others’ game plan. We drag out the phenomenal facts, that a person could bring a vast change to the country, when we only convince ourselves to see and just to see his/her capabilities in darker vista. We refuse to give others a chance to open a threshold for a never-been-seen changes, and how fantastically dismantle the only chance of survival of this chaotic era. Broaden your minds in a way that everyone would get the opportunity to have a taste of a little bit of perfection. Everyone deserves to clench onto the rope of hope and ditches the mishaps that paralyze the peace and harmony we have been begging for, ever since that Spaniards first taunted brave the Filipinos. A lion learns to do some tricks in the fear of a whip by a lion tamer. Sometimes, in life we have to be threatened first before realizing that we are walking on the left side of a dusty road. Then, dusk appears and out of nowhere, someone will rise and smash your face, with a gun to your head, and one wrong move? you’ll close your eyes for good. So learn to live on the right track. Life is never been easy. You need to plow in order to reap. Order itself is a sweet fruit of discipline respectfully deserves by the people who are desperate for it even if it is their last day to breathe.

It is not a Goodbye after all.

Sin is just a matter of perspective

God's Perfect Time

Sunset@ Dinadiawan, Dipaculao, Aurora Philippines.

Dinadiawan,Dipaculao, Aurora Philippines.

we have a long way to run.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Retalia