Football and much more @rottiersander-blog - Tumblr Blog

Een stuk over het Bal der Bals, omdat het kan. Wie het bij die naam in Keulen hoort donderen vindt een korte situering onderaan deze tekst.

Terwijl het lichtjes regende fietsten David en ik gisteren naar Flanders Expo, waar die avond Bal der Bals plaatsvond. Aangezien...

De trap van Hazard vanuit een andere invalshoek bekeken. Duidelijk dat er niets aan de hand is.

Par Hazard

Na het mirakel van Bradford in Villa Park kon Swansea zich als tweede ploeg plaatsen voor de finale van de Capitol One Cup. Daarvoor moesten ze wel een 0-2 voorsprong verdedigen tegen Chelsea FC. Niet de gemakkelijkste klus dus, maar niets is onmogelijk.

The Blues kregen tal van kansen, maar een sublieme Tremmel wist alles uit zijn doelvlak te pareren. De druk werd groter en groter, de spelers werden steeds nerveuzer. The Swans werden tegen de eigen 16 gedrukt, en deden alles wat in hun macht lag om de strijd tegen de klok te winnen. En daarvoor kregen de spelers alle steun.

Rond de 80ste minuut kwam een verloren bal bij Charlie Morgan, de 'ball boy' achter het doel van Tremmel. Onze landgenoot Eden Hazard wou haast maken, maar dat was buiten Morgan gerekend die als een volleerd doelman zich op de bal wierp. Hazard liet er geen gras over groeien en met een welgemikte, iets te harde trap kreeg hij de bal los en gaf hem snel aan de doelman. Misschien had hij hem wel par hasard geraakt?

De 'ball boy' greep zijn kans en na de trap van Hazard begon hij kermend over de grond te rollen. Komedie van de bovenste plank waar menig voetballer jaloers op zou zijn. De scheids mengde zich in de debatten, en met gestrekte arm trok hij de rode kaart. De wedstrijd kabbelde verder en eindigde op een troosteloos gelijkspel waardoor Swansea naar de finale van de Capitol One Cup gaat. Hazard koos voor de kampioenen van Europa, maar zit nu bij een team dat uit alle belangrijke competities is gekegeld en zelfs al op 11 punten van leider Manchester United.

Na de wedstrijd was er dan ook genoeg stof om over te praten. De onfortuinlijke Charlie Morgan, zoon van een van de voorzitters, had dan ook even voordien zijn plannen op Twitter geplaatst en net toen die bal buiten rolde, zag hij zijn 'moment de gloire'. Zijn actie leverde in no time 50.000 extra volgers op Twitter op. Voor Hazard ziet het er minder rooskleurig uit, want hij staat een zware schorsing te wachten van minstens drie wedstrijden.

Moet Hazard nu eigenlijk gestraft worden? Na een paar keer de beelden te hebben bekeken is het duidelijk dat hij de ballenjongen amper raakt. Ondanks de lichte tik is trappen op een persoon absoluut not done en die rode kaart is volgens mij dan ook niet meer dan terecht. Naast de schorsing van Hazard zou ook Morgan een sanctie mogen krijgen. Niet omdat hij tijd rekte (elke voetballer onder ons heeft dit al wel eens gedaan), maar omdat het met voorbedachte rade was. Als je zo'n actie al voor de wedstrijd aankondigt verdien je het niet om een wedstrijd van zo dichtbij mee te maken.

Ik hoop dat dit incident de discussie over ballenjongens op gang brengt. Zelf pleit ik voor onafhankelijke ball boys die werken vanuit de bond en weinig voeling hebben met beide clubs. Ze mogen al zeker geen voorkeur hebben voor een van de clubs. Dat zou al een deel van de agressie op het veld verminderen volgens mij.

#voetbal #Hazard

Arabische Lente in Lier en Turnhout

Koning Voetbal ontwaakt stilaan uit z'n winterslaap. De vogels keren terug naar het nest, de een van al wat verder dan de ander. Zo trokken de meeste Belgische ploegen naar het zonnige Spanje of Turkije. Er was een klein clubje dat dapper het Nederlandse winterweer trotseerde, De Pallieters. Zij sloegen hun kamp op in het dorpje Hoenderloo waar ze in alle rust konden toeleven naar de tweede seizoenshelft.

Het voetbal is geëvolueerd naar een eigen economie. Alles draait tegenwoordig nog om geld en inkomsten. Zo ook bij het ooit zo machtige KSK Lierse. Vanaf de jaren 30 tot in 1999 was Lierse een absolute topclub in België. Ze deden bijna altijd mee voor de titel en de beker van België. Toch werden ze maar vier keer landskampioen en werd de beker tweemaal veroverd. Ook in Europa ging het De Pallieters voor de wind. Zo staat er nog steeds in de catacomben van Elland Road te Leeds ''Always remember Lierse'' nadat ze een 0-2 thuisnederlaag gingen rechtzetten met 0-4 tegen de Uefa Cupwinnaar van het jaar daarvoor. Helaas zijn die tijden vervlogen, want sinds de milleniumwisseling is Lierse weggezakt naar de middenmoot, kwam het een aantal keren slecht in het nieuws en moest het een nieuwe investeerder zoeken. Die vonden ze met Wadi Degla en even leek het alsof Lierse opnieuw zou meedoen voor de prijzen, maar niets is minder waar. Met de komst van voorzitter Maged Samy en tevens eigenaar van Wadi Degla en KV Turnhout ging het alleen maar van kwaad naar erger. Na vijf jaar is er nog steeds niets veranderd en moet Lierse vrezen voor het behoud in de hoogste divisie. Na een komen en gaan van talloze trainers staat er nu een Egyptenaar aan het hoofd, met naast hem Herman Vermeulen. Ramzy heeft geen volwaardig trainersdiploma en wordt daardoor bijgestaan door Vermeulen. Wat spelers betreft heeft Lierse altijd een prima jeugdwerking gehad, maar nu de Egyptische competitie stilligt omwille van de onlusten komen al deze spelers op huurbasis naar hier. Oftewel bij Lier oftewel bij Turnhout. Van eigen jeugd is er geen sprake meer en zelfs ervaren spelers worden zonder pardon op de straatstenen gekeild. Zo kreeg Turnhout 14 Egyptische spelers en een trainer opgestuurd om ze uit de onderste regionen van Derde Klasse te halen.

Kegel die Samy buiten en geef ons alstublieft het Lierse van de jaren 90 terug. Een ploeg die vrank en vrij kon voetballen en zich niets aantrok van het grote geld. Een ploeg die met jonge snaken, toppers als Anderlecht en Club Brugge met de billen bloot terug naar huis stuurde. Geef De Pallieters en Turnhout gewoon terug aan hun rechtmatige eigenaars en zorg er maar eerst voor dat alles op het Tahrirplein opgelost raakt in plaats van het Herman Vanderpoortenstadion te gijzelen.

-SR

Komt Betekom op de derde plaats te staan?

Na een moeizame overwinning tegen Rixensart kreeg KAC Betekom vandaag Bosvoorde over de vloer. Bosvoorde had nog maar 6 punten en stond voorlaatste, Betekom daarentegen draait mooi mee in de top 5 en heeft nog altijd uitzicht op top 3, maar zoals altijd mogen ook deze ploegen niet onderschat worden.

Alle neuzen nog snel even in dezelfde richting zetten. (Foto: Kenneth Vlummens)

De wedstrijd kwam moeizaam op gang en de jongens van trainer Sente sloegen er maar niet in kansen bij mekaar te voetballen. Pas na een dik kwartier kwam Betekom er voor de eerste keer uit en kon meteen gevaarlijk zijn via Stef Van Uffel. Helaas schoot hij te zacht in en kon de doelman de bal onschadelijk maken. Bosvoorde werd meer en meer achteruit gedrukt en de volgende kans was voor Brent Van Aerschot die te zwak op de doelman besloot. KAC ging resoluut voor het doelpunt en dat kwam er dan ook na 25'. Stef Van Uffel werd diepgestuurd en kon de bal voorbij de doelman schuiven. De voorsprong was een feit. Onmiddellijk na de 1-0 lag de 2-0 al in het mandje. Stef Van Uffel kreeg de bal in de loop mee en weer schoof hij de bal onder de doelman in doel. Op slag van rust kreeg Betekom een vrije trap op een gevaarlijke plek. Lowie Dupont achter de bal en met z'n zware linker knalde hij de bal richting doel. De doelman kreeg de bal niet onder controle en daar was Malik Jelizi die de 3-0 tegen de touwen werkte.

Lowie Dupont met de vrije trap die de 3-0 inleidde. (Foto: Kenneth Vlummens)

Na de rust verwaterde het spel en kabbelde de wedstrijd rustig verder. Echt dreigen deed Betekom niet meer en Bosvoorde trok meer en meer naar voren, maar ook zij zorgden niet voor gevaar. De grasmat begon er zwaarder en zwaarder uit te zien en ook de spelers begonnen er stilaan door te zitten op de zware grasmat. Toch was het Betekom die nog eens kon prikken via Theo Swennen. Na een mooie steekbal lobde hij de bal enig mooi over de doelman. Nu was de wedstrijd helemaal gespeeld. Betekom besloot om met 3 man in de verdediging te spelen, maar in plaats van meer kansen te creëren, kregen de Blauw-Roden meer en meer druk tegen zich. Dit resulteerde dan ook logischerwijze in de 4-1, maar gelukkig was het eindsignaal niet ver weg en kon Betekom ook deze wedstrijd weer winnen waardoor de ploeg kans maakt om in de top 3 terecht te komen.

#KAC Betekom #football #Belgium

Betekom doet weer mee!

Na de 1-5 pandoering van vorige week tegen Olympia Wijgmaal stond Betekom voor de verplaatsing naar Rixensart, een ploeg die onderaan het klassement staan. Over ploegen die onderaan staan moet er maar één ding gezegd worden: ''Onderschat ze niet!'' en dat was ook wat de blauw-roden niet mochten doen, maar waren ze wel mentaal klaar na de opdoffer van vorige week?

De wedstrijd werd op gang gefloten en al na 12 seconden kreeg KAC een vrije trap aan de rand van de 16. Helaas werd de bal vakkundig naast getrapt en konden de verdedigende stellingen weer ingenomen worden. Rixensart kwam niet tot combineren en het was Betekom die het heft in handen nam en vol voor de openingstreffer ging. Na wat geharrewar in de 16 kwam de bal tegen de arm van een verdediger en dus ging de bal op de stip. Het was Malik Jelizi die achter de bal ging staan en de doelman vakkundig op het verkeerde been zette. 0-1 en Betekom kon in een zetel voetballen. Dit resulteerde dan ook gauw in de 0-2. Brent Van Aerschot werd diep gestuurd en was net iets sneller dan de doelman op de bal. Hij kon er zijn tip tegen plaatsen en zo rolde de bal tergend traag tegen de touwen. Betekom nam nu de voet van het gaspedaal en liet de Geel-Roden komen. Kansen bleven dan ook niet uit, maar ze kwamen pas net voor rust tot scoren. Na mistasten van de doelman werd de bal breed voor doel gespeeld en kon de 1-2 tegen de touwen gewerkt worden.

In de tweede helft was het weer het spelbeeld van de afgelopen weken. Betekom kwam ongeïnspireerd uit de kleedkamers wat al gauw resulteerde in 2 vroege doelpunten. Tot twee maal toe werd de bal na wat geharrewar in doel verlengd en van een 1-2 voorsprong was er niets meer te merken. Het stond zelfs 3-2, maar Betekom was wakker geschud en trok resoluut naar voor. Giel Dupont werd op rechts weggestuurd, maar na een smerige fout trok de ref dan ook terecht de rode kaart voor de centrale verdediger van Rixensart. Helaas leverde de vrije trap niets op, maar kwamen de Blauw-Roden wel in een man-meer situatie. De druk werd opgevoerd en nu was het Seppe Joorter die langs rechts kon doorgaan, hij trapte de bal strak voor en daar was Roel Nijs die de bal in één tijd voorbij de doelman werkte. 3-3 en de wedstrijd weer helemaal open. Met nog een paar minuten op de klok trok Betekom nogmaals naar voor, de bal kwam weer bij Giel Dupont die de bal breed legde en daar was Sander Rottier die de bal overhoeks binnenschoot! 3-4 en de jongens van Pim Sente weer op voorsprong. Op een volwassen manier werd de wedstrijd uitgespeeld en zo behaalden Onze Jongens weer een felbevochte overwinning na een knappe remonte.

De stoomtrein raast voort.

Na een knappe 6 op 6 stond zaterdag de wedstrijd tussen KAC Betekom en HO Bierbeek op het programma. Beide teams stonden aan de bovenkant van de rechterkolom, alleen had Betekom 9 op 15 en stond Bierbeek net onder hen met 6 op 15. Bij winst zouden de jongens van Pim Sente de aansluiting vinden bij de top 5 waar ze thuishoren. Bierbeek moest dan wel opzij gezet worden in de gietende regen.

Al van bij het begin van de wedstrijd was het Betekom die het initiatief nam, maar echte kansen bleven uit. De regen bleef met bakken uit de hemel vallen en het veld werd zwaar voor beide ploegen. Dit weerhield de blauw-roden er niet van om naar hartenlust aan te vallen. Na een knap uitgesponnen aanval over links was het Theo Swennen die de bal met meer geluk dan kunde over de lijn wist te deviëren. De jongens van Pim Sente hielden het gaspedaal stevig ingedrukt en niet veel later knalde Roel Nijs een afvallende bal staalhard in de linkerhoek. 2-0 en Betekom op rozen, maar niemand beter als zij weten dat een wedstrijd snel kan kantelen. Helaas lieten ze zich vangen en was het Bierbeek die beter in de match kwam. Na een paar halve kansjes werd de bal door de verdediging gestuurd en kon de aanvaller de bal naast de doelman plaatsen. 2-1 en Bierbeek terug in de wedstrijd. Gelukkig was de rust in aantocht en bleef de verwachte aanvalsstorm uit. Betekom sloeg zelfs terug en op een hoekschop was het Malik Jelizi die de bal tegen de touwen kopte na mistasten van de doelman.

In de tweede helft bleef het gieten en het veld veranderde stilaan in een zwembad. Er werd meer voor de bal gevochten dan dat er echt gevoetbald werd en daardoor verwaterde het spel helemaal. Kansen bleven uit en de wedstrijd kabbelde voort tot 20 minuten voor tijd Simon Smets een voorzet in één tijd voorbij de doelman werkte. 4-1 en Betekom helemaal op rozen. Bierbeek kwam absoluut niet meer in het spel voor en het was dan ook Blauw-Rood die de gevaarlijkste kansen kreeg. Na een knap ingestudeerd nummertje kwam de bal via Siebe Van Nuffelen bij Christof Duarte da Cruz die de keeper het nakijken gaf met een heerlijk geplaatst schot. De 5-1 was voor de scheidsrechter het teken om de wedstrijd op z'n einde te fluiten en zo behalen de jongens van trainer Sente een knappe 12 op 18 en vinden ze de aansluiting met de top terug.

Volgende week staat de belangrijke wedstrijd tegen vice-leider WIjgmaal op het programma en langs deze weg hopen de junioren een paar supporters te mogen verwelkomen, want bij winst vindt de ploeg de aansluiting met de top 3 en is alles nog mogelijk. Wedstrijd volgende week zaterdag om 15 uur in KAC Betekom. Allen op post!

Comeback Betekom

Na een schitterende remonte won Betekom vorige week van Tervuren, maar deze zaterdag zou er toch uit een ander vaatje getapt moeten worden om de punten te verzekeren. De tegenstander was niemand minder dan Herent die na een mislukte seizoensstart op zoek zijn naar de goede vorm. Was de overwinning tegen Tervuren maar een kleine opflakkering of was de trein eindelijk vertrokken voor KAC Betekom?

De aftrap werd gegeven in de striemende regen en al gauw leken de intenties van de thuisploeg duidelijk. Elke bal werd in de ruimte gespeeld en de verdedigende jongens van trainer Sente hadden het er keer op keer moeilijk mee. Na vijf minuten stond dan ook de 1-0 op het bord. Na een knappe steekbal kwam de aanvaller van Herent oog in oog met de doelman en lobde de bal enig mooi over hem heen. Betekom al op achterstand nog voor de wedstrijd goed en wel onderweg was. Gelukkig waren de jongens snel terug bij de pinken en vonden ze het goede ritme terug. Geleidelijk aan werden de geel-blauwen teruggedrongen en vond Betekom vaker de vrije man. Kansen bleven evenwel uit maar de vechtlust was toch aanwezig. Plots was daar Simon Smets die de bal van buiten de zestien op de slof nam. De keeper verkeek zich helemaal en zo dwarrelde de bal achter hem binnen! 1-1 met nog een paar minuten tot de rust. Helaas waren de rood-blauwen nog niet uitgevierd of de 2-1 stond al op het bord. Weer na een knappe steekbal werd de doelman voor de 2de keer gelobd en met deze tussenstand gingen beide teams de rust in.

Nog niets verloren want na vorige week weten we dat de jongens van Pim Sente een geweldige eindsprint in de benen hebben, maar dat lieten ze toch niet zien in het begin van de tweede helft. De linksvoor van Herent kon zich tegen de achterlijn doorzetten en wou hem laag voorzetten, maar na een kleine deviatie verkeek de keeper zich helemaal en zo rolde de bal in de verste hoek binnen 3-1 en nu leek het een nog zwaardere opdracht tegen het goed georganiseerde Herent. Betekom herwon aan kracht en moed en ging uitdrukkelijk op zoek naar de aansluitingstreffer. Na een knappe schijnbeweging van Simon Smets kwam een verdediger te driest in en de scheids kon niet anders dan naar de stip wijzen. Theo Swennen stond achter de bal. Met een knappe plaatsbal probeerde hij de doelman te verschalken. Dat lukte ook maar helaas voor hem stond de paal in de weg en bleef het dus 3-1. Blauw-rood legde zich niet neer bij de stand en bleef op zoek naar dat belangrijke goaltje en na een knappe actie van Brent Van Aerschot op rechts, was daar Jaan Van Parys die de bal kon binnenknikken! 3-2 en alles was weer mogelijk! Betekom drukte nu door en onder impuls van Swennen kreeg Van Parys de bal voor de voet en knalde staalhard de 3-3 tegen de touwen! Herent was helemaal van slag en dus besloot Swennen zelf zijn kans te gaan. Na een knappe individuele actie schoof hij de bal in de verste hoek binnen! 3-4 en Betekom voor het eerst in de wedstrijd op voorsprong! Met nog een kwartier te spelen bleven de rood-blauwen de druk hoog houden. Na een slecht weggewerkte corner kwam de bal bij Maxim Vrancken die de bal in één tijd voor doel gooide en daar stond Malik Jelizi die van dichtbij de doelman wist te verschalken! Zo stond de 3-5 op het bord en tikte Betekom de wedstrijd verder uit waardoor de 6 op 6 een feit is.

Betekom raast verder.

Na de spannende 5-4 overwinning van de junioren tegen KV Tervuren, stond de wedstrijd tussen de eerste elftallen van KAC Betekom en Evere-Schaerbeek op het programma. Betekom stond na een knappe 4 op 4 alleen aan de leiding. Evere, daarentegen, had na 4 wedstrijden 7 punten en moest winnen om aansluiting te vinden bij de top.

Na een aftastend wedstrijdbegin koos Betekom resoluut voor de aanval. Evere kroop achteruit en liet Betekom komen in de hoop een counter te kunnen verzilveren, maar deze bleven uit, uitstel van executie bleek nadien. Na enkele reuzekansen op hoekschoppen was er Michael Thys die de bal na een rommelige fase voorbij de doelman wist te werken. 1-0 voor de blauwhemden en Evere was op achtervolgen aangewezen. De verwachte druk naar voren van de bezoekers bleef uit en het was Betekom die nog een paar keer gevaarlijk kwam opzetten. De wedstrijd ging goed op en neer, maar echte kansen bleven uit, tot plots het moment van Davy Carton gekomen was. Goed aangespeeld op het middenveld zag hij de doelman ver uit zijn doel staan en nam de bal in één tijd op de slof. De bal kliefde door de lucht en de doelman kon er niet meer bij! 2-0 na een magistrale trap. Er was nog maar nauwelijks afgetrapt of de 3-0 hing al tegen de netten. Deze keer was het Jamel Boubnan die de bal knap voorbij de doelman plaatste. De wedstrijd kabbelde verder en de scheids blies dan ook voor de rust.

In de tweede helft veranderde het spelbeeld helemaal en was het KAC die de bal monopoliseerde waardoor Evere niet meer in het spelbeeld voorkwam, tenzij negatief. Een van hun spelers kreeg nog rechtstreeks rood door natrappen en net voor tijd kreeg ook DImitri Storms zijn tweede geel karton onder de neus geduwd. 2x geel is rood en dus stond ook Betekom met 10 man. Gelukkig was het al 3-0 en kwam de thuisploeg niet meer in gevaar waardoor de 15 op 15 een feit is. Dichtste achtervolger Waver verloor van Pepingen waardoor de neo-eersteprovincialer nu al 7 punten voorsprong heeft. Met 11 doelpunten is KAC ook de best scorende ploeg van de reeks. Volgende week trekt Betekom naar Opwijk, de nummer 10 in de stand. Opwijk heeft nog maar 4 doelpunten geïncasseerd en is daarmee een van de betere verdedigende ploegen in de reeks. Een zware klus voor de jongens van coach Keleman, maar hopelijk keren ze terug met 18 op 18.

Een wedstrijd duurt 90 minuten.

Na 2 verliezen buitenshuis en een krappe 1-0 zege stonden de troepen van trainer Pim Sente voor een cruciale week. Winnen zou betekenen dat het team weg zou geraken van de onderste regionen. Daarvoor moest wel gewonnen worden tegen KV Tervuren. Net zoals KAC had Tervuren 3 op 9 en zou een winst niet misstaan.

Al van in het begin had KAC Betekom het overwicht wat ook resulteerde in een paar uitstekende kansen, maar die werden dan ook vakkundig de nek omgewrongen. De kansen bleven zich opstapelen en de druk nam toe bij de bezoekers, maar kraken deden ze niet, integendeel zelfs. Met meer geluk dan kunde kwam de aanvaller voor doel en schoof de bal tergend traag in doel. Betekom op achtervolgen aangewezen. Onmiddelijk het sein voor Betekom om terug de aanval op te zoeken en zich weer langszij te knokken. Na een mooie actie van Maxim Vrancken kwam de bal bij tovenaar Theo die de doelman op het verkeerde been zette en zo de 1-1 binnenschoot. De vreugde was van korte duur, want na een hoekschop voor de bezoekers kreeg KAC de bal niet weg en was een voetje genoeg om de bal in de verste hoek te schuiven, 1-2 en weer kon KAC van nul beginnen. De veer was nu helemaal gebroken en net voor rust liepen de rood-blauwen nog tegen een counter waarbij de 1-3 tegen de netten werd geprikt. Boeken toe zou je denken, maar na een knappe dribbel op de achterlijn van Theo Swinnen kwam de bal bij Seppe Joorter die de doelman het nakijken gaf en de 2-3 op het bord zette. Met deze stand gingen beide teams dan ook naar de kleedkamer.

De tweede helft begon rampzalig voor Betekom. Er was nog maar net afgetrapt of de 2-4 hing al tegen de touwen. Gelukkig was de ploeg niet aangeslagen en na een mooie aanval over rechts en een strakke voorzet van Jaan Van Parys werkte de verdediger de bal in eigen doel. Zo kwam Betekom terug in de wedstrijd en waren er nog steeds 30' te spelen. de wedstrijd ging nu goed op en neer en de kansen waren er aan beide kanten, maar toch was het KAC dat de bordjes in evenwicht bracht. Na een verre trap van de doelman was daar weer Maxim Vrancken die de bal in één tijd voorgaf en waar Seppe Joorter zijn voet maar hoefde tegen te plaatsen. Met nog 20 minuten op de klok zat de spanning weer helemaal in de wedstrijd. Tervuren kwam er absoluut niet meer uit en leek te bezwijken onder de druk tot er weer vlijmscherp werd gecounterd. De aanvallende middenvelder kwam alleen voor de doelman en met een ultieme reflex hield de keeper zijn ploeg in de wedstrijd. Diep in blessuretijd kregen de blauw-roden nog een corner. Theo achter de bal die aan de eerste paal werd gedropt en daar stond Brent Van Aerschot die de bal verlengde. Tegen de paal, maar ook tegen de hand van de man aan de paal! Penalty en rode kaart volgens de ref! Malik Jelizi stapte koelbloedig naar de stip en zette de doelman op het verkeerde beenn 5-4 en wedstrijd gespeeld.

Zo is er weer maar eens bewezen dat in voetbal alle minuten even belangrijk zijn en dat ze allemaal gespeeld moeten worden. Veelal ontbrak de communicatie maar dit werd grotendeels rechtgezet in de tweede helft. Ook een opmerkelijke fightingspirit was aanwezig bij KAC en dus waren zij de enige die aanspraak konden maken op de zege. Proficiat aan het team en op naar de volgende wedstrijd!

Het uitzicht van de stoel waar ik zat.

Mechelen swingt

Eindelijk trekt de grote voetbalkaravaan zich weer in beweging. Terwijl de ploegen in de lagere regionen nog maar aan hun voorbereiding zijn, moeten onze eersteklassers er weer vol tegenaan. Deze zaterdag werd de Jupiler Pro League afgetrapt op Kortrijk waar KVK en RSC Anderlecht het tegen mekaar opnamen. Geen makkelijke klus voor de landskampioen. Daarnaast stond ook Club Brugge - Waasland-Beveren op het programma, de tweede promovendus tegen de tweede van vorig jaar. Toch ging de voorkeur niet uit naar deze wedstrijden, maar wel naar KV Mechelen tegen Charleroi. Na de trainerswissel en de aankoop van Enevoldsen, Junker en Pedersen en de doorbraak van de jonge Wannes Van Tricht is Malinwa erg versterkt. Charleroi daarentegen heeft nog maar een transfer gedaan en heeft een onervaren trainer aan boord.

Om 20 uur was het magische moment dan eindelijk daar. Beide ploegen begonnen aan hun studieronde en kwamen daardoor niet echt aan kansen. Charleroi kwam zich absoluut niet ingraven en speelde het spel goed mee en konden er een paar keer gevaarlijk uitkomen. De eerste echte kans was er na 18 minuten, Enevoldsen kreeg de bal door slecht verdedigend wegwerken, maar hij besloot zwak naast. Niet veel later besloot de kwikzilvere Wannes Van Tricht op wandel te gaan. Hij trok twee rechtstreekse tegenspelers op zich en werd dan onderuit gehaald op een niet onaardige plaats. De vrije trap die er op volgde werd mooi binnengelegd door Henkens, die doelman Baguette geen schijn van een kans liet en zo de 1-0 op het bord zette. Nog geen minuut later hingen de bordjes weer gelijk. Na een mooie combinatie op de rechterflank werd de bal voor doel gebracht, Pandza werkte slecht weg en Kaya kon de bal in één tijd enig mooi in de verste hoek trappen. Niet veel later was KVM daar weer. Na een enig mooie combinatie tussen Cordaro en Van Tricht werd de bal voor doel gebracht waar Henkens zijn tweede van de avond kon binnenprikken. Charleroi trok onmiddellijk in de aanval en dat resulteerde in een kopbal tegen de paal van Kage. Met deze score trokken beide teams de rust in.

KVM kwam als herboren uit de kleedkamer en dat resulteerde meteen in een huizenhoge kans, maar de kopbal van Junker werd met een knappe reflex van Baguette uit het doel gehouden. De thuisploeg bleef de druk hoog houden en na 20' in de tweede helft kon De Petter met een rake kopbal de 3-1 op het bord zetten. Mechelen bleef de corners opstapelen en bijna was daar de goal van de week. Cordaro had postgevat aan de rand van de 16, de corner was perfect op maat en met een enig mooie trap leek de 4-1 een feit, maar doelman Baguette kon zich nog net lang maken waardoor hij de bal met de vingertoppen raakte en hij zo op de dwarsligger uiteen spatte. De Mechelse aanvalslust was nog altijd niet bekoeld en na een mooie vrije trap kon De Petter de 4-1 tegen de touwen koppen. Charleroi kwam helemaal niet meer in het stuk voor, maar door een rommelige fase in het strafschopgebied van Renard kon Milicevic de 4-2 eindstand op het bord zetten.

Met bij momenten echt champagnevoetbal kwam Mechelen nooit in de problemen tegen een goedvoetballend Charleroi. Alleen vanachter is KVM redelijk kwetsbaar met een vaak slordige Pandza en een statische De Witte kunnen ze tegen ploegen uit de top 4 en ploegen met snelle spitsen in de problemen komen. Ook de supporters waren van de partij en met de warme sfeer die in de tribunes heerst, voelt Mechelen altijd aan als thuiskomen.

Thomas De Held

Voor de vele studenten is 'den blok' weer begonnen en dus is er zoals altijd weer iets belangrijks op tv. De Giro d'Italia mag dan al wel eventjes bezig zijn, echt veel was er niet te beleven. Buiten het feit dat Thomas De Gendt op een mooie achtste plaats stond was er niet echt iets om naar uit te kijken. Het enige interessante was de misbaar van Cavendish, maar wie staat daar nu nog stil van. Nee, het was lang wachten op de finale en vorige zaterdag kregen we die dan ook.

Op de voorlaatste rit moesten de renners over de Mortirolo en als slotbeklimming de Stelvio. We moesten het stellen met de oorspronkelijke gang van zaken, groepje weg en peloton laat begaan. Tot het pak over de top van de Mortirolo was. In de afdaling plaatste De Gendt een versnelling en pakte al snel enkele seconden. Daarna was het vooral achterom kijken. De voorsprong breidde zich stelselmatig uit en aan de voet van de Stelvio had De Gendt al een goeie 4 minuten voorsprong op de man in het roze, Rodriguez. Daar werd naar mekaar geloerd en zo kon De Gendt zijn voorsprong stelselmatig vergroten. Halverwege de klim was zijn voorsprong al gestegen naar 5'40'' en zo kwam hij op luttele seconden van het roze. De voorsprong bleef gelijk en Thomas reed op eigen tempo sterk naar boven. Niemand kwam nog terug achter hem en zo was de ritzege voor hem, maar wat gebeurde er nog in de achtergrond? Daar brak de hel los nadat Hesjedal de groep enorm had uitgedund. De favorieten bleven volle pond geven en het was Rodriguez die nog het meeste in de tank had en zo binnenkwam op 3 minuten van De Gendt. Niet genoeg voor het roze, maar een dag erna stond de tijdrit nog op het programma.

Na een lange dag mocht Thomas dan uiteindelijk starten om 16:33. Met mij zaten ongetwijfeld nog vele andere landgenoten aan hun televisietoestel gekluisterd. De Gendt stond 4de in het algemeen klassement en moest 16 seconden goedmaken om op het podium te komen. Daar was het startschot dan uiteindelijk en hij ging er als een sneltrein vandoor. Met het grote verzet trapte hij richting Milaan en na iets meer als een halfuur was het vonnis dan uiteindelijk voltrokken. De Gendt finishte knap op de vijfde plaats in de etappe, maar wat deed Scarponi? Die kon niet anders dan zijn meerdere te erkennen in Thomas De Gendt. Na 17 jaar hadden we eindelijk nog eens een Belg op het podium van een grote ronde en het was tevens 17 jaar geleden dat er geen Italiaan stond op het podium in de Giro.

Na een hels weekend was het dan weer tijd om in de boeken te vliegen, maar onze volgende afspraak staat al op het programma want op 8 juni hoop ik jullie snel weer te zien voor de start van het Europees Kampioenschap!

De ontlading deel II

Na een mooi gevulde zaterdag was het tijd om naar KAC Betekom te trekken. Daar stond de wedstrijd van het jaar op het programma. Mits winst was Betekom zeker van de promotie naar eerste en dus waren de nodige voorbereidingen getroffen.

Het begin van de wedstrijd voorspelde een nerveuze wedstrijd, maar naarmate de match vorderde, kwam Betekom beter in het spel alleen bleven grote kansen uit. Een goal kon niet uitblijven en bij de eerste grote kans was het dan ook meteen raak. Na een gekraakt schot stond Wouter Simons op de juiste plaats om de bal in het doel te deviëren. Daarna was het hek van de dam en al snel erna zorgde Davy Carton voor de 2-0. Nog was het niet genoeg en vlak voor rust werd de 3-0 en 4-0 door Koen Nicolaes nog tegen de touwen gewerkt. Het feest kon al beginnen en dat was langs de kant al snel duidelijk met de nodige biertjes. De tweede helft was een maat voor niets, maar toch werd er nog gescoord. Na een mooie combinatie tussen Joris Michiels en Kristof Prinsen werd de bal over de lijn getackeld door Joris Michiels. Dan volgde het beslissende fluitsignaal. Champagnestopsels en schuim vlogen in het rond en de spelers gingen compleet uit hun dak. Na een ereronde trokken de spelers de kleedkamer in waar er nog een feestje gebouwd werd onder hun en daarna was het de beurt om de kantine in te trekken. Daar werd een stevige feestje ingezet die nog tot in de vroege uurtjes zou duren.

Proficiat aan de kampioenen!

#KAC Betekom #football #Belgium

De ontlading

Na een lang en hard seizoen zijn we eindelijk bij de ontknoping van de competitie gekomen. Met bloed, zweet en tranen heeft iedereen zich ten volle gegeven om een zo'n goed mogelijke eindpositie te bemachtigen in het klassement. Soms met succes, soms zonder succes, maar desalniettemin is dit jaar toch een mooi voetbaljaar geweest.

In de laagste regionen van ons land was er een speciale rol voor VC Langdorp die op dit moment nog altijd maar één verliesmatch en één gelijkspel opgelopen hebben. Al 2 weken zijn ze zeker van de titel en dat is toch een hele mooie prestatie op zich. Genoeg over andere ploegen, dit weekend is er voor mij maar één ploeg dat telt, KAC Betekom kan met 6 ploegen kampioen worden en dat zegt toch genoeg over deze ploeg. De scholierenploeg kan mits winst de poorten naar de titel openbeuken en voor het eerste elftal wordt dit weekend misschien wel het mooiste uit hun leven. Na een indrukwekkende zegereeks staan ze nog één wedstrijd van de titel. Je voelt dat het toch leeft in de club, want na enkele jaren eindronde te hebben gespeeld is het nu echt wel tijd voor de grote doorbraak van de club. Jeugdspelertjes wonen trainingen bij van het eerste elftal, beelden zich in dat ze een speler zijn van het elftal. Mooie taferelen langs het voetbalveld. Zo is het nog maar eens duidelijk dat het leeft in Betekom. Aan de supporters zal het dit weekend niet liggen, want die zullen in grote getalen opkomen. Alle hoop ligt nu bij de spelers, maar makkelijk wordt het niet. Haasrode is de tegenstander van het weekend en ondanks hun lagere klassering hebben ze toch een mooie reeks met overwinningen neergezet. Het zal de spelers bloed, zweet en tranen kosten om de titel op zak te steken, maar het feestje achteraf zal des te mooier zijn.

Laten we er met z'n allen nog eens voor gaan! Komaan KAC!

La Primavera

Met veel verwachtingen nam ik plaats in de zetel toen de uitzending van La Primavera ging beginnen. Boonen leek goed te zitten net als alle andere topfavorieten. Al gauw werd het ook duidelijk dat de zichzelf verklaarde topfavoriet Cavendish niet zou winnen. Hij stond nog steeds iets te dik en moest dat dus cash betalen door op Le Manie 2 minuten te verliezen op het peloton. In de afdaling probeerde hij nog aan te sluiten, maar dat was vergeefse moeite en dus kon hij al geschrapt worden van het lijstje favorieten. Vooraan ging het tempo een beetje omhoog en zo werden de vroege vluchters beetje bij beetje verder ingehaald. Met nog 50 kilometer te gaan brak het peloton in tweeën. Alle favorieten koersten goed vooraan behalve Farrar, die in het tweede deel zat en dus nooit meer kon terugkeren. Het tempo ging nog een keer de hoogte in toen de Cipressa bereikt werd, maar daar werd een eerste Belgische droom al aan diggelen geslagen. Gilbert kwam ten val doordat iemand ervoor met zijn stuur tegen een autospiegel was gereden. Alle hoop rustte nu bij Boonen, maar toen de renners tegen een rotvaart de Poggio opdraaide was het al duidelijk dat hij geen rol van betekenis zou spelen. Vooraan was het eerst Agnoli die de dans probeerde te ontspringen en hij kreeg enkele meters. Niet veel later ging Johnny Hoogerland, die al een aanval had geplaatst erachteraan. Nibali lonkte en sprong er als een kat naartoe met in zijn zog Gerrans. Daarachter reed Cancellara met de handen op het stuur naar de koplopers toe en ging er op en erover en nam Nibali en Gerrans mee op sleeptouw. Zo kwamen ze ook boven op de Poggio en met een rotvaart ging het naar beneden richting finish, maar niemand van de drie leiders durfde overnemen van Cancellara en dus moest Spartacus op z'n eentje het gat groot genoeg houden. Het peloton kwam steeds dichter en in de laatste kilometer zag het er nog naar uit dat ze ingelopen zouden worden, maar door het blijven doorbeuken van Cancellara ging de sprint tussen de voorste drie. Nibali wist op voorhand dat hij verloren was en mengde zich niet in de debatten, maar Gerrans en Cancellara streden zij aan zij voor de overwinning. Gerrans kwam er dan toch nog uit en versloeg Cancellara met een lengte.

Niet de mooiste overwinning naar mijn mening, maar men moet roeien met de riemen dat men heeft en in Gerrans zijn geval was dit wachten tot Cancellara wat vermoeid zou zijn. Al bij al mogen we blij zijn met zo'n spannende Milaan - San Remo als dit jaar. Er was veel inzet en strijd en dat is wat koers net zo boeiend maakt.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Football and much more