[ruhumabedim]

ayakkabılar eskir be ali'm, her şey eskir. bak, sen hâlâ sevdiğim adamsın. sen eskime.

[ruhumabedim]

herkese kapı duvar, sana babil'in asma bahçeleri.

[ruhumabedim]

köprünün altı keder, üstü atlama isteği.

[ruhumabedim]

aramızdaki en büyük fark neydi biliyor musun? sen ateşi yakarken ben yanmayı öğrendim.

[ruhumabedim]

o gece, sabah olursa bundan sonra her şey olur, dedim. o gece sabah oldu, ben bir daha eskisi gibi olamadım.

[ruhumabedim]

yaşamak da bazen intihardır ibrâhim.

[ruhumabedim]

adım yusuf değil. ben bu kuyudan sağ çıkmam. bu kuyu, beni boğar.

[ruhumabedim]

yıllar geçti, yollar geçti, her şey geçti ömrümden. bir sen geçmedin, bir senden geçemedim.

[ruhumabedim]

büyüttüğün yangında ben küle döndüm. içim kanıyor, görmüyorsun.

[ruhumabedim]

çöllerin açtığı yaraların kabuğunu kırarsan içinde hâlâ leylâ diye çarpan bir kalp bulursun.

[ruhumabedim]

hayatta dibe vurduğu anlar vardır ya insanların. benim yok. hâlâ en dibe doğru sürükleniyorum sanki.

[ruhumabedim]

gözlerini dikme üstüme, içimdeki enkazdan bir ben daha çıkmaz.

[ruhumabedim]

aynı caddeden geçtik ama fırtına benim içimdeydi. sen sadece rüzgârı gördün.

[ruhumabedim]

konuşmuyorum çünkü kelimelerim bile sana kırgın.

[ruhumabedim]

göğsümde bir ölünün soğukluğu var, ne zaman iç çeksem nefesim buğulanıyor.

[ruhumabedim]

gülümseyerek uzattığın alçı, iyileştirmez ki ruh kırığımı.

[ruhumabedim]

evi nepal'de kalmış slovakyalı salyangoz bile evine varır da ben sana varamam.