"Zaman geçiyor bekiyorum bak"

roma★

❣ Chile in a Photography ❣
untitled

shark vs the universe

izzy's playlists!
The Stonewall Inn
No title available
hello vonnie
cherry valley forever
NASA
One Nice Bug Per Day
RMH
The Bright Sessions
Color Me Curious
The Bowery Presents
tumblr dot com
Mike Driver
noise dept.
official daine visual archive
Sade Olutola
seen from Yemen
seen from United States
seen from Germany

seen from Malaysia
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Brazil

seen from United States
seen from Canada
seen from United States

seen from United States

seen from Belgium

seen from Argentina

seen from Türkiye
seen from Netherlands
seen from Chile
seen from United States

seen from Germany
seen from France

seen from Türkiye
@sadecebizvesarap
"Zaman geçiyor bekiyorum bak"
Her bitiş bir başlangıç falan değildir,her bitiş bir bitişdir.Boşuna kendinizi kandırmayın.
"Bir daha bu yolları aynı hevesle yürür müyüm?" demiş Sezen Aksu.Aslında o kadar doğru bir cümle ki.Hayatımıza yeni birini aldığımızda nasılda hevesli oluyoruz.Sanki kurtarıcı meleğimiz gelmişte bizi bu cehennemden alıp götürecekmiş gibi.Sonra nedense hayatımıza alığımız o kişi cehennemi bile zehir ediyor bize.Küçük dünyamızı başımıza yıkıyor.Hayata karşı hevesimizide alıp hiç bişey olmamış gibi gidiyor.Geride kalan bizde bir müddet dönmesini bekliyoruz.Ama sadece belkiyoruz gelmeyeceğini bildiğimiz halde.Boşluk yaşıyoruz bize bunları yaşatan biri için.Sonra birini tanıyoruz.Hayatımıza renk katıyor,bizi çok mutlu ediyor.Bizim aylarca hatta yıllarca unutamadığımız kişiyi tanımadığınız biri unutturuyor bize.Ve bu insanla hayatımıza devam ederken nedense eski heves olmuyor insanda.Garip değil mi birisini unutuyorsunuz,hayatınızdan çıkarıyorsunuz ama eskisi gibi yolunuza devam edemiyorsunuz.Tam o anda bir boşluk daha yaşıyoruz.Eski boşluktan farkı bunun sebebinin olmaması oluyor.Düşünsenize hayat enerjiniz gitmiş fakat siz sebebini bilmiyorsunuz.Sonra zamanla anlıyoruz insan birinde yaşadığı o hevesi bir daha yaşayamıyor.
Evimdeyim ama evimi çok özledim;)
Insani en cok acitan sey ne biliyor musunuz?Tabi ki de insanlarin onun derdini kucumsemesi.Dusunsenize onca derdin arasinda boguluyorsunuz sanki koskoca okyanustaymis gibi ve bagirmaniza ragmen kimse sizi duymuyor ya da duysa bile umursamiyor.Bununlada yetmiyor senin ne derdin var diyorlar.Iste en aci sey bu bence.Insan kendi yasamadigi zaman anlamiyor bazi durumlarin nasil aci verdigini.Hani derler ya "herkesin derdi kendine buyuk".Evet oyle ama unutmamamiz gereken bi sey daha var.Her ne olursa olsun hic kimseye "senin ne derdin ola bilir ki daha kucuksun" gibi cumleler soylemeyin.
İnsan birini sevince yaptığı her güzel şeyde o da yanında olsun istiyordu
Bir yalnıştan sonra bütün doğrular unutulur
Kaybolmak güzeldir,yolun sonu eve çıkar..
Bekliyorum,öyle bir havada gel ki;vazgeçmek mümkün olmasın.
Ben olsam beklerdim dünya bizi kavuşturmayacak olsa da beklerdim.
Olmamasına razıyım.Oluyormuş gibi olmasın yeter.
Gözlerine baktığımda, benim yıllardır çözemediğim kördüğüm olmuş düğümlerim çözüldü.
Ben buraya destanlarda yazsam anlayamayacaksın. Yine diyeceksin ki "Ben seni üzmek istemiyorum."
Bilmeyeceksin karşında öylece durmama rağmen bana sarılmadığın her an bin parçaya bölündüğümü. Bana bu kadar güzel bakıp, sonrasında bakmamış gibi davranıp, benim de bu gerçeği es geçmemi beklediğini gördüğüm her an tükendiğimi bilmeyeceksin.
Ne demiş Cemal Süreyya "aynı şehirde sen vardın ben vardım ama biz yoktuk".
Senin çelme taktığın yerden başlıyorum hayata.. Varsın yara içinde kalsın dizlerim, yüreğim kadar acımaz nasıl olsa...
Sonra gülüşün geldi aklıma ve içimden dedim ki; yine gelsen yine severim seni.
Fakat bir kadın hem zeki hem de kıskanç olursa,iki kadın haline gelir ve bu bir felakettir işte.
Kısaca kimse kimsenin yarasını takmıyordu.
Ötesi yoktu,kendi acılarımızla ölmeyi bekliyorduk...
Kendi yaralarımızı sadece kendimiz dikiyorduk.Öyle öğretmişti çünkü annelerimiz.