Gölge @sayeneva - Tumblr Blog

tanrininformulu-deactivated2026

kosarak gitsek daha cabuk gideriz ama yuruyelim biz seninle her yere

Kime ne anlatıyorum susması

Hatalı olduğunu bildiğin hâlde yine de devam etmenin suçluluğu var üzerimde. Üstelik bir kişiye karşı falan değil bu. Hani kişi sayısı azalsa belki ben yanılıyorumdur bu benim kendimi bulma uğraşlarım falan diyeceğim ama yok. Basbayağı eski benden eser yok. Öyle abes geliyor ki bu durumum çevremdeki insanlara ‘ ben, beni kaybettim bulamıyorum.’ da diyemiyorum. Kimsenin de içinden gelmiyor elimi tutmak. Alışamıyorum. Nefes almak dahi zor geliyor. Ah biraz yalandan güleyim biraz lafı dolandırayım da yok. Anlatamıyorum. Anlaşılmadıkça da agresifleşiyorum. Kırıp dökmek değil niyetim ama beni görsünler istiyorum. Sadece ihtiyaçları olduğunda değil ya da ailedenim diye değil beni benim gözümden görüp biraz olsun sahici sevsinler istiyorum.

mervessaire

uyumaakonusalim-deactivated2025

Keske lisede sirada uyuyakalmis olsam ve uyandigimda bu yasadiklarimin hepsi Rüya olsa

dankett-i-deactivated20251202

Gergin ve aksiyim son zamanlarda

ayyildiz

maviivotka-deactivated20250815

Benden kaçıyor sanıyordum, meğer başkasına koşuyormuş.

heveslerim

naber

tekrardan tanışalım mı

bu sefer ne istediğini bilmiş ol lütfen

Sarılmak istiyorum sana.

Öyle böyle değil ama.. Deli dehşet hiç bırakmayacak gibi sarılmak istiyorum.

Burnumu boynunun köşesine dayayıp boğulmak istiyorum orada.

Bildiğini biliyorum. Gözlerini kaçırmandan belli.

Korkmak hiç bu kadar büyük koymamıştı içimdeki çocuğa bu yüzden..

Dur demek zorunda olmak, temkinli yaklaşmak, belki elimde olan kırıntıları da kaybederim diye nefes dahi almaya çekinmek..

Neyse sen bilmiyormuş gibi davranmaya devam et. Karşıma geçmeni kaldırabileceğimi zannetmiyorum çünkü. Çektiğim ve çekecek olduğum tüm acılar sen varken katlanılabilir. Ama sen yoksan nasıl baş edilir diğer her şeyle bilmiyorum. Bi yolunu buluruz, hallederiz demezsen sen, halledemem ben…

masmavibirsiyah

belirsizlikten

gram hoşlanmıyorum

ya hep ya hiç

Güneş doğuyorsa umut hep var, diyorlar. Güneş doğuyor diye umutlanan insan ay batıyor diye hüzünlenemez mi?

Zaman geçtikçe acını unutursun, diyorlar. Acımı unuturken gözyaşlarımı hatırlasam olmaz mı?

Bir şeyin katlanılabilir olması için nedeni tersyüz etmem mi lâzım? Biraz kıvırsam biraz döndürsem olmaz mı? İlla üstünü karalamam ya da tamamen zıddını mı yapmam lazım?

Denizin sağında ay batarken solunda gök kızıllaşıyor, güneş doğmaya hazırlanıyor. Kısa bir zaman dilimi için bile olsa beraberler. Biraz sen biraz ben der gibi. Adımların seni benden uzağa götürürken el sallayan gamzelerin gibi. Üzüyorum seni ama çok sev beni der gibi.

Öyle gitgellere alışmış sahil gibiyim. Yavaş yavaş içim oyulurken dışardaki duvarlarım kalınlaşıyor. Sert, soğuk, sessiz.. Nefes almak istiyorum ben artık. Çiçekli elbiselerimi giyip çocuklarla dondurma yemek istiyorum. Tanımadığım tonton teyzeyle sinemada yan yana film izlemek istiyorum. Kahvehanede amcalarla tavla atmak her 6 gelen zara sen demek istiyorum. Annem balkonu yıkarken pencereden sarkıp sokağın başına, sana seslenmek istiyorum. Sen gel ve her şey eskisi gibi olsun istiyorum.

Biliyorum. Alıştım. Beklemenin faydası yok. Ne sen geleceksin ne de hayatım eskisi gibi olacak. Biraz sevilmiş çokça kırılmış bir kadın olarak kalacağım ben. Hiç bir zaman tam anlamıyla güvenemeyeceğim kimseye. Belki gelirsin umuduyla güneşin doğmasını bekleyeceğim ayın batışını gülümseyerek seyrederken.