Universia

Schijnen sterren even hard als ze schitteren?

[schitterendesterretjes]

Laatste dag, eerste begin - I can't really explain it.

Laatste dag van tweeduizendeenentwintig. Ik zit in de keuken van kot met Aya. Ik schrijf. Onze liefde is een waterval, maar wij vallen voor de liefde van hun. We gaan uit het raam springen. Hopelijk vangen ze ons. Bro nee. BING BONG.

[schitterendesterretjes]

Is this what depression feels like?

Is this what depression feels like? Not being able to wake up nor fall asleep. Procrastinating every single task and dream you had planned out for yourself, only to find yourself lost and desperate craving for new chances and challenges. Hoping for the new days bringing new rays of sunlight and for the past days to have been good for you. Feeling left alone and thinking about all the things I could do instead. I don't want to feel pity for myself, so I'm not, but still, I'm left here alone in my bed. A dark room filled with little lights and beautiful plants I pick out for myself, thinking they would make me feel more light and sensual. More like myself, the daughter of earth and the sister of nature I've always wished to be and to become. My nails are becoming shorter every day, my eyes havier, my lips more straight and my thoughts more negative. Anxiety is crawling his way on my back, wanting to be carried around and fearing I would smile another day without it. Stress is still hiding at the bottom of my lungs, making me lose my breath from time to time but never long enough to die. Panic attacks have been calmed down, but seem to be lurking over my shoulders waiting on the right moment to enter my life, once again. Where have you been, love? - She asked. Where has love been? Is this about questioning myself again? About the winds blowing away my fears, but the rain making me sink in them right away. Have you ever felt like drowning in a dry river, where fishes are flying around and birds landing to find their prey?

Will I ever be enough for myself to love myself? How can someone who gives so little about what other people think, bring herself down that much? How does it come that I'm not succeeding in the most important things in life? Taking care of myself. How can I try, when no one is listening including myself.

I love myself. I really do. I don't have borderline. I'm not depressed. These are all just words to label oneself and to act like your etiquette, ending up paying the price. People will always paint portraits of you, but what really matters is the work of art you are when you wake up in the morning. Wishing you'd gone to bed earlier and that you'd stopped dreaming about the girl with three tattoos and fire eyes or the boy that complimented you purely while making out and made you feel that you could fly.

I love myself. I really do, but I want to solve the riddles depression creates and get out of the labyrinth of not acknowledging the person I really am. A child of the universe and the sun.

[schitterendesterretjes]

“Minuten of seconden later schrok ik wakker van de herrie in mijn eigen hoofd terwijl de storm luider loeide dan ooit en de zee tegen de wanden van de hut beukte.”

— Wat ik was

[schitterendesterretjes]

Wat ik nog steeds ben

[athizria]

[schitterendesterretjes]

Als een perfecte storm haar imperfectie verliest, wint ze geen rust meer bij. Als een zware zon haar last verliest, draagt ze geen kleur meer. Als een donkere wolk zijn zucht verdwaald, kan het licht niet meer worden gevonden. Als het verloren meisje haar waarheid miskent, blijft ze verdwalen in een gevonden vrouw zonder ooit zelf nog te kunnen worden gevonden. Als ze blijft ademen in de lucht van liefde, zorgt de zorg van haat veel meer voor haar. De koelte mag me niet koud maken, wanneer de warmte haar niet meer omhelst. Ze mag geen hoop meer koesteren, indien het verlies haar nog steeds kwelt. Wanneer de leugens overdonderd worden, slaat de bliksem in haar hart op jouw huid.

[schitterendesterretjes]

Zonder haar.

Want ze is het. Mijn adem.

Ademen. 

Vergeef, zonder vergeten. 

[insightsoftheunrealworld]

[schitterendesterretjes]

Je vous aime.

[prvfrcgcgsrails]

[schitterendesterretjes]

Het licht van de nacht, ligt verscholen onder jouw angst takken en boomstronken. Wil je met mij een boomhut maken ? We kunnen er schilderen, de muren en op elkaar. Er kunst maken in elk aspect van het woord. Van de lettergrepen die in omgekeerde volgorde staan, er wordt van uitgegaan dat je volgt. Laat de keuze niet liggen en de kans open. De donkere zee van jouw diepe ziel wordt door gevangengehouden soldaten bevaren en door vrijgelaten strijders bewaakt. Een luchtig verhaal voor een kind dat van bloemen houdt. De maan klinkt op de zon en alle sterren die gevaren een paradoxale perceptie geven. Zielenrust, enig zijn. Ja, je ziet er mooi uit. Hoe lelijk kan dat zijn? Vergelijking en tegenstelling onderzoeken omdat het andere verleden tijd is. Wat maakt het uit, je bent veilig bij jezelf. Ik zeg je vaarwel. Slaapwel.

[floralmess]

[schitterendesterretjes]

Laten we Rood zijn.

Heb je zin om Rood te zijn ?

Het leven lacht je toe, als kleuren je dag bewegen.

Ik weet niet wie er lacht, als jij lacht naar mij.

Ik ben verliefd.

Dat komt niet door rood, maar door dolfijn blauw en banaan geel.

- De trein nemen met jou vind ik geweldig.

[schitterendesterretjes]

Opnieuw

[passionatehumanlover]

Mon rêve existentiel.

[schitterendesterretjes]

Ensemble, c'est tout.

[schitterendesterretjes]

Zo lang bijna zo vaak bij jou Niets doen En wachten tot tijd verdwijnt Wachten tot zon weer schijnt Maar het blijft winter en

[schitterendesterretjes]

Hoor je me?

[schitterendesterretjes]

De hoofdrol in mijn sprookje.

Stapelgek

[the-homie-sexual]

It’s all about the one who calms the storm. It’s your dancing partner, drinking buddy, lover, adventure buddy, stare at the stars and talk about life, and best friend in one.

(via the-homie-sexual)

It's all about you.

[melisica]

[serious]

tell me, would you be mine?

[extramadness]

[schitterendesterretjes]

Schurend gegil krijgt een naam. Een doorborend gevoel gevormd door wat zo veel anderen realiteit noemen, het is de waarheid. Liegen gebeurt er toch niet.

Hoe kan je beter weten als beter niet bestaat.

Spel op oneindig, geduld op nul, blik op mij gericht. Ik blijf erbij, visies waarnemen of zien? Zorg maar dat het geen pijn doet. Als je kijkt, weet je uiteindelijk dat je dan pas voelt dat je leeft en leegt.

Langzaam onrustig, want liegen gebeurt er toch niet.