Çayına Püsküüt Banan Adam

çay var içen mi ?

[selmanurluca]

Hayat akıp gidiyor biz geriden geliyorduk. Geriden gelenler bilir, dökülüp saçılan ne varsa sen toplarsın. İzmarit, yorgun düşmüş insan, kalp, hayal falan ne varsa. Topladıkça yükün ağırlaşır, ağırlaştıkça daha da geriden gelirsin. Yetişmek, bizim için imkansız kılınmıştır. Hızlı hızlı giderken geride bıraktıklarınızı unutmayın. #kapadokya #vscoturkey #edebiyat #trtbelgesel (Kapadokya)

[selmanurluca]

Geriliyorum. Hem olduğumdan daha geriye giderek hem huzursuz olarak.

Ben

[selmanurluca]

Geçmişe gittim, sen de oradaydın işte gelecek hayalleri kurarken. Bugün yoksun ve ikimiz de ölmedik. Öyleyse hangimiz hain? Tutamayacağımız sözler verip durduk. Tutulmayan sözler gibi tuttuk elimizden, bırakmaya meyilli. Şimdi başım dizlerinde, saçlarımla oynarken uyuyamıyorsam kim hain? Filmler, meyve tabakları, kitap okumaları, şarkı söylemelerimiz olacaktı, olmadı. Cayır cayır kırmızı renkte yanan değil, yanmaktan kararmış demliğimizden dolduracaktık çayı. Şimdi kaç şeker atarsan at, hep acı. Bu burukluk hangimizin? Ne sen suçlusun ne ben, ne sen masumsun ne ben. Yaşamayı hayal ettiğimiz ne varsa yaşanmadı, neden? Onca zaman atıp tutmuşuz bilmeden. Yollar ayrıysa yolcular birlikte varabilir mi? Yolunda gitmeyen şeyler varmış, bildim, o benim. #edebiyat

[selmanurluca]

View this post on Instagram

Bir Didem Madak şiiri, Ahlar Ağacı. Şiirden kısa bir bölümü içermekte. Azıcık yüreğinize değsin de sonra uyursunuz yine. #şiir #seslendirme #şiirsokakta #edebiyat #didemmadak #ahlarağacı #seslişiir

[selmanurluca]

View this post on Instagram

A be kaynana n'aptın bize? Sevenleri sevdiğine vermeyen kaynanalara sitem taşıyan bu dokunaklı şiiri seslendirdim sizler için. #şiir #şiirsokakta #seslendirme #seslişiir #edebiyat #kaynana

[selmanurluca]

Adım Yılmaz, en iyi ihtimalle karşılaştığım küçücük sorunlarla bile baş edemiyorum. Şimdi size birbirinden ağır dertler tasalar anlatacak değilim, nitekim öyle bir derdim de yok çok şükür. Fakat adımın aksine karşıma çıkan her engelde yılıyorum, mücadele kelimesini ruhumda hiçbir şekilde göremiyorum. Günlerce, haftalarca yol yürüyüp varacağım yere ulaşmama on dakika kala, (abartacağım lütfen bağışlayın) dizime kadar büyük bir duvar çıksa, üzerinden atlamak yerine geri dönecek gibiyim.(Kaldırım taşı diyecektim ama bu kadar da abartamazdım). Beni bi' tutun sallayın lütfen. Sallayın ve kendime gelmeyeyim. 20 sene geriye zamanda yolculuk yaparken telefon gelmiş de "Şu an hiç zamanım yok ben seni daha sonra ararım." demiş gibiyim. Elbette aramayacağım. Akşam yemeği için beni bekleme lütfen hayatım, birkaç sene geç kalacağım. Selman Urluca Aşşa Mahallenin Entelleri #edebiyat

[selmanurluca]

View this post on Instagram

Erdem Bayazıt "Kar Altında Hüzün Denemesi" demiş şiirine. Lafı uzatmadan şiir ve Fenerbahçe parkı görüntülerine bırakıyorum sahneyi. "Dünyanın en uzun hüznü yağıyor, Yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne. Kar yağıyor ve sen gidiyorsun..." #kar #fenerbahçeparkı #şiir #erdembayazıt #siir (Kalamış Fenerbahçe Parkı)

[selmanurluca]

Biz neden ölmüyoruz Rabbim, neden ölemiyoruz? Özel'in dediği gibi kaldı üzerimizde yaşamak suçu. Bombalar patladı, kurşunlar sıkıldı biz neden ölemedik? Askerler, polisler, çocuklar öldü, çocuklar gerçekten öldü biz neden ölemedik? Yaşlılar, kadınlar, tekerlekli sandalyede sokak sokak doktor arayan kadınlar, kocası ellerini tutarken ölüverdi de biz neden ölemedik? Bir ölünün ayakkabısını kendine ayakkabı yapmak zorunda kalan, buz kesilmiş ayağından çorabını alıp giymek zorunda kalanlar öldü, tecavüze uğrayanlar, doğanlar, doğamayanlar öldü biz neden ölemedik? Kara bi kabus gibi, lanet gibi yapıştı üzerimize yaşamak. Bindiğimiz otobüsün lastiği patlayınca, karşıdan karşıya geçerken bir araba duramayınca, asansör boşluğuna adım atınca, uçak düşünce, sıcacık evimizde gaz kaçağı olunca, tıka basa yemekten vücudumuz patlayınca, kalbimiz tekleyince mi öleceğiz? Bizi ölmekten alıkoyan ne? Maaş mı, geçim derdi mi, sevgili mi, eş mi, anne mi, baba mı, çocuk mu, iş güç mü, araba taksidi mi, tatil mi ne? Bizi yaşamaya mahkum eden ne? Hayır intiharın peşinde değilim onu tavsiye etmeyin fakat bizi yaşamaya mecbur kılan şey ne, bunu bilmek istiyorum. Bizi boynumuzdan bağlayıp dünyanın çivisine tutturan şey ne? Neyi bekliyoruz? Neyden korkuyoruz bu kadar? Bunca zulüm, bunca ölüm varken bu kadar teyet geçilmek de kanına dokunuyor insanın. Durduğumuz yer doğru değil demek ki diyebiliyorum. Bu duraktan o otobüs geçmiyor, bu istikamet o istikamet değil, varılmıyor. Sen bizi düzelt, Sen bizi doğrult Allah'ım, bu vicdan azabıyla yaşanmıyor. (Yaşıyoruz)

[selmanurluca]

Aradan yıllar geçecek ve sen mutlu olmadığını fark edeceksin. Ne acı, şuan mutlu değilsin ama bunu daha sonra öğreneceksin. Çin lokantasında yemek yedikten sonra hmm bu çok lezzetliymiş diyorsun ve içinde köpek eti olduğunu öğrendiğin gibi öğürüyorsun. Bilmek mide bulandırıcıdır bazen, bilmiyorsun. #edebiyat (Kalamış Fenerbahçe Parkı)

[selmanurluca]

Ölmüş bir insanın fotoğrafına baktım bugün. Hayır öldükten sonra çekilmiş bir fotoğrafına değil gayet yaşarken, henüz serçe parmağını oynatabilme gücü varken çekilmiş bir fotoğrafına. Gülüyordu. İlginçtir gülen bir fotoğrafı paylaşan arkadaşları, akrabaları o esnada gülmüyordu. Hepimizin öldükten sonra paylaşılması için fotoğraf çekilmesi lazım. Mesela en son hafızalarda nasıl kalmak istiyorsan o şekilde bir fotoğraf çekil. Gül, somurt, tek ayak üzerinde dur, ifadesiz bak sen bilirsin. Ya da pasaport başvurusu için istenen fotoğraflar gibi, hem yakaya da asılabilecek bir fotoğraf olur, öyle çektir. Ama ölmeden paylaşma. Tamam sen paylaşmayacaksın zaten ama hayattayken görmesin kimse, sadece paylaşımı yapacak kişiye ver. Bir miras gibi. Hatta istersen böyle bir kaç fotoğraf çektir ve hiç paylaşma, varisine ver ve ölümünün yıldönümünde falan, daha önce hiçbir yerde görülmemiş fotoğraflarını ilk defa yayınlıyoruz başlığı ile paylaşsın. Mantıklı mı geldi? Bırak Allah aşkına, unutursak kalbimiz kurusun diye fotoğrafını paylaşanların kalbine bu kadar mı güveniyorsun? Gerçi unutmak kavramını da iyice açmak gerekir ama ben kısaca açayım. Facebookta bilmem kimin bugün doğum günü diye bildirim geldiği için arıyor, mesaj atıyor kutluyorsun yoksa tarihi ezbere bildiğinden değil. Evet unutmayacak seni, çünkü unutturmayacak bir sosyal medya var. Her sene geçmişte bunu paylaşmıştın diye çıkacak önüne ve hatırlamış olacak seni. Şu dünyada seni unutmayacaklar listesinde; 1- anacığın 2- mark 3- ? yer alacak. 11.11.2016 #edebiyat #çay

[selmanurluca]

Neyi eklesem tamam olmuyor bu eksiğe Bardağın boş tarafı hiç dolmuyor Bu nasıl bir havuz problemidir pisagor Yüzmeyi barajda öğrenmiş, asgari ücretle çalışan, Havuzlu bir evi olmayan kul ahmede sor Romence şarkı söyleyen bir dilenciye Para değil nota veriyor zabıtalar Devlet duygusallık bilmezmiş, öğreniyorum Bu yüzden vatandaşlık istiyorum sevginden Ki ben çöl ortasında bile beklerdim Beklerdim ışık kırmızı yanıyorken #edebiyat #şiir #siir #vscocam #çay #tea #cay

[selmanurluca]

Otur şöyle ayakta kaldın, anlatacaklarım var dinle. Bir kalıba girmeliyiz Cavidan, kabul görmeliyiz. Öyle fit, öyle güzel, öyle yakışıklı, öyle alımlı, öyle havalı, öyle zengin görünmeliyiz. Seni beni çiğ çiğ yer bu diyettekiler Cavidan. Kameralardan uzak yürümemeliyiz. Sensörlü sırıtış yüklemeliyiz beynimize, kamera görünce gülmeliyiz. Dünyanın bütün dertleri omzumuzdaymış da hepsini sırtlamış, yılmamış, meydan okumuş gibi görünmeliyiz. Afrikada açlıktan ölmeli, amerikada obeziteyle mücadele etmeliyiz. Sırtında taş taşıyanların sırtında taş çıkar mı? -çıkmaz Bana böyle boş şeylerle gelme Cavidan, aklım almıyor. Neden üzgün oturuyorsun koltukta? Fotoğrafını paylaşabileceğin bir oda yok diye mi? Sobalı mı olsaydı keşke eviniz? Sen hiç kül döktün, boru temizledin, baca açtın mı Cavidan? Açmadın! Öyleyse kafa da açma. "Cafe de açma" güzel mekan adı olur değil mi? Fransız ağzıyla söyle şöyle dolu dolu "kafeeğ dö açma". Açma ağzını tamam biliyorum kötüydü ama kötü olacak diye sözüm susamam ben. Beni bir kalıba sokmaya çalışma sığamıyorum.

[selmanurluca]

Gerçeği duymak isteyen de kim? Hepimiz inandırılmışız bir şeylere. Ama yalan ama gerçek ne fark eder kabullenmişiz bir kere. En son ne zaman yalan söyledin sahi? Dün mü, bugün mü, bir ay önce mi yoksa hatırlamıyor musun? Biraz düşünsen hatırlarsın ne zaman ve kime yalan söylediğini. Peki sana en son ne zaman yalan söylendi? Kim kandırdı seni? Bunu biliyorsan şanslısın, bilmiyorsan durum vahim. Ben mi? Ben hatırlıyorum en son kime yalan söylediğimi ve en son kimden yalan işittiğimi. İnsan herkesten fazla kendini kandırıyor. (Sarıyer Garipçe Köyü)

[selmanurluca]

Adın üç kere geçti saçma sapan bir filmde Yalnız olsam çok ağlardım ama annem bakıyordu Otoban dolusu gürültüyü sıkıştırıp beynime Anne dedim, hadi çay koy da içelim.. Ali Lidar (Amasra)

[selmanurluca]

Ölüme giderken vedalaşabilmek bir lükstür. Henüz varoşlarda mümkünken vedalaşın. (Seyir Tepesi Gökova)

[selmanurluca]

İnsan kendi kendine konuşurken gaf yapar mı, pot kırar mı? Özür dilerim kendim, yat uyu hadi.

[selmanurluca]

Alın size acı bir şiir bırakıyorum. Feyza Can yazdı; Küflü ekmek